9 σαβουάρ βιβρ
 


νοέμβριος 25 2012 (ώρα:18.47)
 
   

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 david hockney

 

   Παρ` όλο που υποτίθεται ότι διάλεξα να ζήσω ενάντια σε πολλές από τίς συμβάσεις που μέ έμαθε η οικογένεια, και η ευγένεια και οι τύποι της ήτανε μια από αυτές, αβάσταχτη και ανυπόφορα νεκρή, δεν μπορώ να υποφέρω κάποιες αγένειες.

   Βέβαια εγώ, η οποία χαρακτηρίστηκα από αφέλεια κάποτε και δεν τήν έχω χάσει - γιατί αυτά δεν χάνονται - παρ` όλο που έμαθα κακήν-κακώς (και κουτσά-στραβά) να τήν κρύβω - έχω υπάρξει σίγουρα αγενής από άγνοια - και σίγουρα αυτήν τήν άγνοια έχουνε τό δικαίωμα να μπορούν να τήν επικαλούνται και άλλοι. Όμως δεν μιλάω τώρα για τέτοιου είδους αγένεια. Μιλάω για τήν αγένεια που κάνει τήν εμφάνισή της μετά από ένα ποτό που ως γνωστόν αναστέλλει τίς αναστολές και πιστεύω ότι κανείς δεν γίνεται αγενής με τό μεθύσι εάν δεν είναι ήδη αγενής από μόνος του.

   Κάτι που δεν μπορώ επίσης να υποφέρω, είναι τό να τρώνε οι άνθρωποι σ` ένα τραπέζι χωρίς να έχουν στρώσει από κάτω πρώτα τραπεζομάντηλο. Τά χαρτονάκια κάτω από τό πιάτο μέ κάνουν να σηκώνομαι απ` τό τραπέζι με τήν αίσθηση ότι έχω μείνει νηστική. Τό ίδιο μ` ενοχλούνε και οι λαδόκολλες -  εκτός αν είμαι τό καλοκαίρι σε νησί. Χαίρομαι όμως ιδιαίτερα τά μαγαζιά που χρησιμοποιούνε ύφασμα στα τραπεζάκια τους : στο Μόναχο τά περισσότερα τραπέζια τού πεζοδρόμιου έχουν τραπεζομάντηλο, τό ίδιο και στο Βερολίνο.

   Δεν υποφέρω τούς ανθρώπους που δεν ξέρουν να δεχτούνε ένα δώρο - τό δώρο είναι μια ολόκληρη ιστορία όμως. Μόνο οι νεόπλουτοι έχω καταλάβει ότι φοβούνται τά δώρα, και πως αν δείξουν χαρά θα θεωρηθούνε φτωχοί - οι φτωχοί δεν έχουν όμως αυτήν τήν αγένεια - εκτός εξαιρετικών περιπτώσεων, που είναι ανερχόμενοι φτωχοί.

   Ένα άλλο αστείο είναι να σέ καλούν για να σέ κεράσουν και να σού ζητούν να πληρώσεις μετά εσύ τόν λογαριασμό : θα φύγουνε με ταξί και θα τούς κατεβάσει τά λεφτά η γυναίκα τους τότε από τό σπίτι εφόσον έχουν ξεχάσει εκεί τό πορτοφόλι τους. Αυτό είναι εντούτοις ένα από τά πιο άχαρα αστεία που μπορεί να σού τύχουν. Γιατί αν δεν τό δεις σαν αμερικάνικη κωμωδία πρέπει να τό δεις οπωσδήποτε σαν μεγάλη αγένεια. Για τήν ακρίβεια θα γίνει (αφελής μάλλον) κωμωδία αν στην επόμενη συνάντηση σού ζητήσουν να επανορθώσουνε - όμως ο τύπος αυτός ανθρώπου είναι συνήθως τόσο αγενής (και μάλλον και αρκετά σφιχτοχέρης) ώστε να οχυρώνεται πίσω από τό ότι είναι (τόσο) μεθυσμένος κάθε νύχτα που να μην θυμάται ποτέ τίποτα. Μπορεί και να μην θυμάται πραγματικά κι αυτό είναι τό πιο αστείο.

   Απεχθάνομαι βαθύτατα τούς ανθρώπους που μεθάνε με (τόσο συστηματικό) σύστημα ώστε να έχουνε τή δικαιολογία να μην θυμώνται τίποτα μετά, και να μπορούν έτσι να είναι αγενείς με καθαρή τή συνείδηση.

   Απεχθάνομαι επίσης βαθύτατα τούς ανθρώπους που δεν μπορούν να ζήσουν αν δεν έχουν καθαρή τή συνείδηση.

   Αλλά εν γένει θεωρώ μεγαλύτερη αγένεια τήν αμνησία.

   Ο αντόρνο έλεγε κάπου ότι ο γερμανός είναι ένας άνθρωπος που δεν μπορεί να πει ένα ψέμα αν δεν τό πιστέψει προηγουμένως για αλήθεια. Ύστερα από παρατηρήσεις χρόνων κατέληξα κι εγώ ότι αυτό είναι τό χαρακτηριστικό κάθε μικροαστού, ανεξαρτήτως εθνικότητας. Ο μικροαστός δεν έχει τήν ηθική δύναμη να παλέψει με τήν ασχήμια του. Εσωτερική συζήτηση με τόν εαυτό του μπορεί να κάνει κάποιος μόνο εάν έχει ξεπεράσει τά συμπλέγματά του στοιχειωδώς - και κυρίως δεν κοιμάται και δεν ξυπνάει με τήν αγωνία τού τί θα πει ο κόσμος.

   Τό να μπορείς να ζητήσεις συγνώμη δεν δείχνει ούτε ανωτερότητα ούτε συντριβή, δείχνει ότι μπορείς - κουτσά-στραβά - πάλι να σηκωθείς (αν είχες πέσει) και να προχωρήσεις.

   Οι άνθρωποι που φοβούνται να συντριβούν όμως, δεν νιώθουν ποτέ συντριμμένοι. Τό να μπορείς να συντριβείς είναι μια δύναμη που δεν θα τήν καταλάβει επίσης ποτέ ο άνθρωπος που δεν έχει καμιά περηφάνια.

   Ο φιλόδοξος άνθρωπος όμως δεν είναι περήφανος - ο παβέζε τό ήξερε πολύ καλά αυτό - τό είπε πριν τινάξει τά μυαλά του στον αέρα -

   Είναι σκληρό να μην καταλαβαίνει κανείς γιατί οι άνθρωποι μεθάνε τόσο πολύ, σε βαθμό που να γίνονται ηλίθιοι. Τό καταλαβαίνω πολύ καλά. Διατηρώ τό δικαίωμα να εκτιμώ τούς ανθρώπους που μεθάνε χωρίς να χάνουνε τήν ικανότητά τους να είναι ευφυείς.

   Όμως η μεγαλύτερη, θεωρητικά τουλάχιστον, αν και ανώδυνη ως προς τις συνέπειές της, αγένεια (για μένα) είναι τό να μην απαντάει κάποιος όταν τού μιλάς : αυτή η ανήκουστη και άσκοπη απρέπεια - γραπτή ή προφορική - εξηγείται μόνο με κάποια βαθειά ψυχολογική αρρώστεια που πρέπει να προκαλεί αθεράπευτες ζημιές, όπως μίσος εναντίον τών ανθρώπων όλων αλλά και τής ζωής ολόκληρης - ένα μίσος στο οποίο καταλήγει κανείς ύστερα από εκ γενετής ανικανότητα ή από πολύχρονη, νομίζω, αγαμία. Όλα αυτά κρύβονται βέβαια πίσω από μία επίδειξη σνομπισμού που δεν ξεγελάει κανέναν φυσιολογικό και ερωτικό άνθρωπο. Εγώ τούς ανθρώπους που δεν απαντάνε, προφορικά ή γραπτά, τούς σβήνω κατά τήν κοινή έκφραση από τόν χάρτη. Μού έχουν τύχει ελάχιστοι - ευτυχώς γι` αυτούς - και, ευτυχώς για μένα - που δεν είμαι ομοφυλόφιλη - κυρίως γυναίκες. Εννοείται ότι τήν προσβολή αυτή απ` τή μεριά μου δεν τήν κάνω παρά σε ανθρώπους τούς οποίους έχω προηγουμένως σβήσει από τόν χάρτη. Τό περίεργο είναι ότι αυτού τού τύπου οι άνθρωποι δεν έχουν καμία ανοχή για τό ελάττωμά τους όταν τό βλέπουν στους άλλους και επιμένουν να παίρνουν πάντοτε απάντηση. (Θέλω να φαντάζομαι, καθώς μέ ενδιαφέρει (ανθρωπολογικά) η ψυχολογία πως κάποια στιγμή θα συμβιβάζονται πάντως με τήν ιδέα ότι έχουν σβηστεί από τόν χάρτη) [ εννοείται ότι δεν εμπίπτουν στην περίπτωση αυτή τά γρήγορα και βιαστικά μηνύματα (και όλες οι λοιπές επαφές) εδωμέσα (σ` αυτά τα μερόνυχτα διαδιχτύου [©] ), όπου είναι σαφές ότι μια αφηρημάδα λόγω πολλής δουλειάς και μεγάλης βιασύνης είναι κατανοητή ]. Μόνη αγένεια εδώ, αν μού επιτρέπετε, θεωρώ εκτός από τις βρισιές (οι οποίες αποτελούν όμως αγένεια που επιστρέφει αποκλειστικά στον θυμωμένο και δεν αγγίζει τό αντικείμενο τού θυμού του καθώς είναι μια διάφανη ανυπεράσπιστη άτσαλη και ασουλούπωτη αγένεια) μόνη αγένεια λοιπόν θεωρώ προσωπικά εδωμέσα μόνο τό να κρύβεται κανείς πίσω από πολλά ψευδώνυμα και να τά αλλάζει (ζαλίζοντας τούς πάντες) χωρίς καν να καταφέρνει και να κρυφτεί - διότι όλοι είμαστε καλοί λίγο-πολύ στο να καταλαβαίνουμε τά διάφορα ύφη - και τό να μην μπορεί κανείς να αλλάξει αποτελεσματικά και πετυχημένα τό ύφος του είναι νομίζω η ύψιστη συγγραφική αγένεια.

  Δεν μπορώ επίσης να υποφέρω τούς ανθρώπους που έχουνε πολύ χαμηλό κώλο ή πολύ χοντρό κώλο. Παρ` όλο που τίς περισσότερες φορές δεν φταίνε αυτοί, υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι διορθώνουν τόσο πολύ τά ελαττώματά τους, ώστε είναι σε θέση μετά από λίγο να σέ πείσουν ότι τό σώμα τους είναι ωραίο. Όσοι επιμένουνε να σού δείχνουνε ότι έχουνε χοντρό κώλο, κάπου φταίνε οι ίδιοι.

  Δεν μ` αρέσουν ακόμα καθόλου οι άνθρωποι που δεν αφήνουνε να τούς πιάσεις τόν κώλο στο κρεβάτι.

  Αυτούς μού `ρχεται να τούς πετάξω κάτω απ` τό κρεβάτι και έξω από τό δωμάτιο αμέσως.

  Και βεβαίως μού κόβεται κάθε διάθεση να κάνω οτιδήποτε μαζί τους, πράγμα που τό θεωρώ μεγάλη αγένεια από μέρους τους. [ Ο πούτσος τού άντρα που φοβάται να χαρεί χάδια στον κώλο του δεν είναι άξιος για χάδια. ] Αν δεν μπορεί κανείς να καλοπεράσει απ` όλες τίς μεριές ας μην καλοπεράσει καθόλου, και θα τού περάσει : τουλάχιστον εγώ, τόν φόβο στον έρωτα τόν θεωρώ μεγάλη αγένεια προς εμάς τούς ίδιους.

  Μεγάλη αγένεια επίσης, και ακριβώς γι` αυτόν τόν λόγο, είναι και τό να είναι κανείς άπλυτος και (επιπλέον) να μην τό παραδέχεται. Εραστές από τόν δυτικό κόσμο είναι οι καθαρότεροι άνθρωποι τού κόσμου. Μια φορά συνάντησα μόνο έναν αμερικανό που μύριζε αλλά έμενε στο ίδιο δωμάτιο μ` έναν άγγλο που τόν καταπίεζε. Οι άγγλοι είναι επίσης πολύ συχνά πολύ καθαροί. Και συχνά συνάντησα ντόπιους που έλεγαν ότι πλένονται ενώ δεν μύριζαν καθόλου καλά και επιπλέον δεν είχαν καν σαπούνι στο μπάνιο τους. Όμως δεν είναι θέμα εθνικότητας αλλά χαρακτήρα. Η απλυσιά δείχνει άνθρωπο με αισθήματα αγένειας και περιφρόνησης προς τήν ίδια τήν ιδέα τού έρωτα. Σ` αυτές τίς περιπτώσεις δεν είναι αγένεια να φεύγεις ξαφνικά. Θα έπρεπε να τούς έχουνε μάθει από τό σπίτι τους να χαίρονται περισσότερο ένα καλό μπάνιο. Οι γερμανοί και οι σκανδιναβοί είναι πολύ καθαροί. Όταν επίσης είναι καλοαναθρεμμένοι, είναι ευγενέστατοι. Ανάμεσά τους δύσκολα βρίσκεις αγγούρια που περιμένουν να τά κάνεις όλα εσύ. Αντίθετα, ανάμεσα στους νότιους, αυτή είναι η πιο συνηθισμένη ιστορία. Δεν προλαβαίνεις να στρίψεις, κι έχουν μείνει με τό σωβρακάκι, ξάπλα επάνω στο κρεβάτι σε στάση ηλιοθεραπείας. Δύο φίλοι μου ομοφυλόφιλοι μού είπαν μια φορά που τό συζήτησα ότι και ανάμεσά τους είναι πολύ συνηθισμένη αυτή η στάση. Ξέρω επίσης, από κουβέντες με άλλες φίλες μου, ότι πολλές γυναίκες συνηθίζουν να συμπεριφέρονται έτσι : υπάρχουν όπως φαίνεται γενιές που έχουν μεγαλώσει με τά αυτονόητα τών τηλεοπτικών ταινιών, όπου είναι μάλλον δείγμα καλών τρόπων (για να μην πω και θηλυκότητας) και δεν είναι δηλαδή καθόλου κακό, να περιμένεις να τά κάνει όλα ο άλλος : στον χώρο τού έρωτα έχει υπεισέλθει έπειτα κι ένας θετικισμός που μοιάζει με χρηματιστηριακή νοοτροπία ψύχραιμης ανταλλαγής κερδών : ο καθένας διεκδικεί ένα μερίδιο ακόμα κι αν έχουν ποντάρει όλοι στα ίδια σκάρτα χαρτιά. Οι πανωλεθρίες στο χρηματιστήριο δεν γίνονται τόσο επειδή υπάρχουνε φούσκες αλλά επειδή είναι αρκετοί αυτοί που νομίζουν ότι οι φούσκες θα αποδειχτούν καλές και ωφέλιμες με μια μεταφυσική πονηριά μόνο για τούς ίδιους. Και η ηθική τους δεν είναι περισσότερο απελευθερωμένη απ` ό,τι μια μετοχή. Πιστεύουν μάλιστα για τόν εαυτό τους πολλοί σήμερα ότι «τά κάνουν όλα χωρίς να ντρέπονται» ενώ έχουν απέναντι στην ερωτική πράξη μόνο τήν ίδια έλλειψη ενοχής που δείχνουν όταν παραγγέλνουν στο εστιατόριο ένα φτηνό φαΐ : γιατί δεν πρέπει να ντρέπεται κανείς όταν δεν έχει λεφτά. Αυτή η (αμερικάνικη) αποδοχή τής δυστυχίας έχει, σε τελευταία ανάλυση, δίκαιο. Στα λεφτά ισχύει αυτό απόλυτα. Κάποιος άλλος θα πρέπει να ντρέπεται, κι όχι εσύ που δεν τά έχεις. Όμως στον έρωτα δεν θα μπορούσες να παραγγείλεις καλύτερο φαΐ ακόμα κι αν ήσουν πλουσιότερος. Ο πλούτος τής μόρφωσης δεν ισχύει καθόλου εδώ, οι μετοχές δεν αγοράζονται ανάλογα με τό επίπεδο τής γειτονιάς σου τού σχολείου σου ή τού κομπιούτερ σου, ούτε καν ανάλογα με τήν μουσική που ακούς πιο ευχάριστα. Οι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν τόν έρωτα με τήν αγωνία μιας επιτυχίας που θα αναγνωριστεί επί τή εμφανίσει και τό αντάλλαγμά της θα δοθεί τοίς μετρητοίς οι άνθρωποι δηλαδή που είναι εσωτερικά ψυχροί, όσα ακροβατικά και να κάνουνε θα είναι τό ίδιο αγγούρια στο κρεβάτι όπως ήτανε και οι παππούδες τους τό χίλια οχτακόσια.

 γάτα σε στιγμή σπάνιας ευγένειας αρκούμενη να κάτσει
                                δίπλα στα χαρτιά κάποιου δύστυχου, και όχι πάνω τους, δίπλα στον κομπιούτερ ( ή τήν
                                γραφο
μηχανή ) και όχι πάνω της.

 

  Στον κινηματογράφο πιστεύω ότι οι παραγωγοί δεν αφήνουν να υπάρξουν καλύτερες σκηνές έρωτα για να μην αρχίσουν οι άνθρωποι να τίς μιμούνται. Οι τοποτηρητές αυτών τών κερδών ξέρουν ότι η παιδεία τών ανθρώπων προέρχεται από τά έργα τους - και ξέρουν επίσης ότι ακόμα και μια μηχανιστική μίμηση αν γίνει συνήθεια μπορεί να μεταλλάξει και τό εσωτερικό αρκετά πειστικά. Αν οι άνθρωποι είχαν άλλα παραδείγματα θα αναγκάζονταν μάλλον να λειτουργήσουν καλύτερα. Στα χρόνια που η σεξουαλική επανάσταση ήταν εν ενεργεία δεν πιστεύω ότι όσοι είχαν τά προσόντα να είναι αγγούρια στο κρεβάτι ήταν λιγότεροι - απλώς ντρεπόντουσαν λίγο να τό δείξουν. Από αυτούς βέβαια προέκυψαν αργότερα με φυσικό τρόπο εκείνοι που δεν δέχονται εύκολα σήμερα  τά διδάγματα αυτών τών καλών τρόπων. Ο κόσμος προχωράει σιγά-σιγά, και ακόμα και άτσαλα αν διεκδικήσεις μια ελευθερία μπορεί και να τήν υπερβείς, εσύ ή οι κληρονόμοι σου.

  Αυτός ακριβώς είναι και ο ρόλος τής μαζικής κουλτούρας - και τών βιβλίων και τής μουσικής και τού σινεμά : αλλοιώνει τό αίτημα για περισσότερη ελευθερία και τό κάνει τακτοποιημένη αναφορά στόχων. Φοβάμαι αυτούς που είναι ευχαριστημένοι με αυτόν τό ρόλο, αλλά και με τό ίδιο τό έργο. Φοβάμαι επίσης ν` ακούω τίς θεωρίες τους - γιατί πάντα υπάρχουν θεωρίες : ακόμα και σε ψελλίσματα διατυπωμένες, κατά καιρούς μ` έχουν αφήσει κατάπληκτη με τή δειλία ή τή χοντροκοπιά τους : είναι (και δεν τό αρνούμαι) ένα στοιχείο μάλλον τού παλιού εκείνου σαβουάρ βιβρ να μ` ενοχλεί μερικές φορές η χοντροκοπιά : Οι γυναίκες ας πούμε που είναι σταράτες (και πάντα λαϊκές, ακόμα και αν είναι πάμπλουτες) συχνά λένε : εγώ δεν χρειάζεται σήμερα να είμαι φεμινίστρια γιατί εγώ έχω αυτά που θέλω, απλώς όσες πάλεψαν παλιότερα δεν τά είχαν. Κι εγώ αν ζούσα στη δικιά τους εποχή θα πάλευα βέβαια.

  Οι άντρες από τήν άλλη μεριά δεν δίνουν τόσο πολλές δικαιολογίες : αν ανήκουν στην δεξιά πλευρά τού ουρανού έχουν όλην τήν παράδοση απλώς με τό μέρος τους - εξακολουθούν μόνο να εκνευρίζονται ελαφρώς με τή μανία τών γυναικών να έχουν επιμόνως δικά τους λεφτά - τί κερδίσατε ; (λένε) : δεν μπορείτε να μεγαλώσετε σωστά τά παιδιά σας, σκοτωνόσαστε και στη δουλειά. Δεν γίνεται οικογένεια έτσι. (Σκύβουν τό κεφάλι, συμφωνούνε : αυτός που μιλάει έτσι είναι ανύπαντρος και μια καλή πρόταση γάμου είναι ακόμα ευπρόσδεκτη.) Θα είναι κανείς κακός να πει ότι θα δικαιωθεί αργότερα ; και σίγουρα πρέπει να είσαι πολύ άδειος άνθρωπος (και να ζεις και δυστυχισμένη ζωή) για να χαίρεσαι με τήν δυστυχία στην οποία (ξέρεις) ότι θα καταλήξει ο άλλος.

  Εκείνοι πάλι τής αριστεράς πλευράς - σε όλο της τό φάσμα αυτηνής (απ` τούς ευθαρσώς σταλινικούς (στην ελλάδα υπάρχουν ακόμα κι αυτοί) μέχρι τούς αναρχικούς) έχουν συχνότατα άλλο ποίημα - και αυτό μεγάλης δυστυχώς - στην ελλάδα πάλι μόνο - αποτελεσματικότητας : ο φεμινισμός αφορά μια μειοψηφία και παραπλανά. Ο ταξικός αγώνας είναι τό σύνολο.

  Η πιο αγαπημένη καραμέλα είναι και η πιο επικίνδυνη : Μην ξεχνάτε : άλλο πλούσια γυναίκα, κι άλλο φτωχή - νά ένα εξίσου παλιό καλό ψέμα

  Αυτό (τό «άλλο») εξάλλου είναι που δεν πρέπει ποτέ να ανακαλυφτεί : όσο για τά περί μειοψηφίας τά αντιπαρέρχομαι (προς τό παρόν) - είναι γνωστό πως αυτοί έχουν κατεξοχήν ταλέντο στους υπολογισμούς, και περί πλειοψηφιών και περί μειοψηφιών, και ξέρουν καλά να μετράνε.

  Σε πτοεί όμως και να βλέπεις αν μπεις λίγο περισσότερο στην αγία αυτή οικογένεια πόσο απίστευτους περιορισμούς υφίστανται όλοι αυτοί αδιαμαρτύρητα : και όμως, ξέρεις καλά, αυτοί θα κάνουν παιδιά, κι αυτοί θα προσπαθήσουν να τά εμποδίσουν και να διαβάσουν ό,τι θα ήθελαν, και να μισήσουν  ό,τι θα ήθελαν, και να μεγαλώσουν χωρίς να γίνουν δεινόσαυροι.

  Έπειτα, τό αριστερό ημισφαίριο τού ουρανού όταν μιλάει για γυναίκες δεν αναφέρεται καν στο «μισό» ακριβώς τού «άλλου ουρανού» - και λέμε μισό μολονότι είναι και λίγο περισσότερες : είναι σαφές όμως ότι οι άντρες αυτής τής κατηγορίας είναι (αυτό που θα λέγαμε εκτός σαβουάρ βιβρ) υπερβολικά μαλάκες ώστε μπορούν να μιλάνε «γενικά» για «τή γυναίκα» όπως για μία ψείρα που δεν τούς αφήνει να παίξουν τό παιχνίδι τους χωρίς αυτή τήν απαίσια φαγούρα. (Εμάς δηλαδή σκέφτεται ο τύπος αυτός όταν πιάνει συνέχεια τ` αρχίδια του τήν ώρα που μιλάει).

  Στις γυναίκες αποδίδουν μάλιστα πιστεύω ενδόμυχα και μια έλλειψη καλών τρόπων για τό ότι εξακολουθούν να υπάρχουν : είναι με άλλα λόγια απογοητευμένοι με τήν τεχνολογία που ενώ κάνει θαύματα δεν βρήκε ακόμα τόν τρόπο να γεννάνε οι άνθρωποι και να σχηματίζουν οικογένειες ή να έχουν κράτη και ακρατική κοινωνία χωρίς τήν ανάγκη τών φεμινιστριών. Όλες οι ελπίδες τους εναποτίθενται πάντως ακόμα εκεί, στην επιστήμη. Από τήν άλλη προσπαθούν απελπισμένα να αγνοήσουν και τό ανεπάντεχο γεγονός ότι υπάρχει σήμερα πλέον και ένας πολιτισμένος και υπολογίσιμος πληθυσμός αντρών, αλλοτριωμένων φυσικά, πάντα τού πολύ δυτικού κόσμου, που δεν συμφωνεί καθόλου μαζί τους - κι αυτό όχι γιατί υποκλίνεται στους καλούς τρόπους και τό σαβουάρ βιβρ με τόσο τυφλή ευγένεια ώστε να θεωρεί αξιόζωα όλα τά ζώα τού πλανήτη, αλλά γιατί έχει προλάβει να καταλάβει ότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος να ευτυχήσουμε κατ` αρχάς έστω και ελάχιστα, πέρα από τό να αρχίσουμε να αποδεχόμαστε ήσυχα και καθαρά τήν καθαρή μας φύση.

 

(υλικό από τό ανέκδοτο (ακόμα) μυθιστόρημα "μέρες τοπίου")

( συνεχίζεται)

 

 
η τροβαδούρισσα
(
ίσως βεατρίκη)
comtessa de dia
(γύρω στο 1170)

 

   copyright © 2oo9 hari stathatou for the text and photo, all rights reserved.

 

   

 
   
διάλογος με 29 ►  
   
281undantag λέει:                      αύγουστος 15 2009 (ώρα:11.18)
 

Το είδα από νωρίτερα το κείμενο αυτό - αλλά μετά την πρώτη παράγραφο κρατήθηκα να μη διαβάσω, να μη γράψω, να περιμένω το σαββατοκύριακο, γιατί αν με παρέσερνε ο χείμαρρος του λόγου σου (ελόγου σου, ελλόγου σου) πάει η δουλειά.

Transcedental thought? Η υπάρχει ένα μοτίβο; Ξεκινάς απ`την οικογένεια - και το κουβάρι της ευγένειας σε ταξιδεύει στις κοινωνικές συνθήκες, στα κατά συνθήκην ψεύδη, στον έρωτα, στην ισότητα, στην πολιτική. Όλο και βαθύτερα δηλαδή.

Μ`άρεσε το κομμάτι για τον έρωτα σε σχέση με καθαριότητα και με τη νοοτροπία "πάρτα όλα" - σκέψεις που έκανα και εγώ, αλλ`ως συνήθως, δε μπορούσα να εκφράσω. Εϊναι όντως απίστευτο τι μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι για να είναι αντι-ερωτικοί (Ο Μπρυκνέρ και ο Κούντερα έχουν γράψει σελίδες επί σελίδων - πραγματείες σχεδόν, στο θέμα αυτό!). Ώρες-ώρες σκέφτομαι, είναι μια επιστήμη και αυτή, της αντιπρόκλησης, ίσης δυσκολίας με αυτή της πρόκλησης, και ίσως και ίσης χρησιμότητας, γιατί επαναφέρει τους αναποφάσιστους στην τάξη, θέτοντας τους προ των ευθυνών τους - και η ζωή συνεχίζεται.

ΥΓ: παραείσαι, νομίζω, άδικη με τη μαζική κουλτούρα και τον κινηματογράφο - και υπερτιμάς τη σημασία του! Μετά τη (σχετική) ερωτική απελευθέρωση που τα μέσα του 20ου αιώνα έφεραν, τι να σε κάνει η έρμη τέχνη; Πώς να σε πάει πιό μακρυά; Συν Αθηνά και χείρα κίνει (συγνώμη για το υπονοούμενο - συγνώμη άνευ συντριβής!). Η πορνογραφία - για όσους τη χρειάζονται - είναι μάλλον καταλληλότερη (με την παλιά, καλή έννοια του επιθέτου αυτού, πριν το βιάσουν τα γκάλοπ)!



283χαρη λέει:                      αύγουστος 15 2009 (ώρα:16.53)
 

καλημέρα καλημέρα Undantag !

Πολλά ευχαριστώ που μέ κατάλαβες τόσο καλά - σ` αυτό τό δύσκολο κομμάτι (είχε γραφτεί, όπως λέω κάτω-κάτω κιόλας) από καιρό, και δίσταζα αν έπρεπε να το βάλω - για πολλούς και διάφορους λόγους, όπως πολύ καλά κι ελλόγου σου φαίνεσαι ότι - περίφημα - καταλαβαίνεις -

( νοοτροπία "πάρτα όλα", ή νοοτροπία "δώστα εσύ όλα" ? Ιδού η απορία, και δεν έχω μπορέσει να δώσω - ακόμα - απάντηση πώς μπορεί όντως να είναι, για τόσο πολλούς και πολλές, έτσι... )

Ευτυχώς υπάρχουν και Εξαιρέσεις ! Είμαστε λίγοι πιθανόν όσοι σεβόμαστε ακόμα τόν έρωτα για τον έρωτα, αλλά ... μετράμε για εκατομμύρια !

Στους συγγραφείς που αναφέρεις (προσωπικά εκτιμώ κυρίως τόν Κούντερα) βάλε σε παρακαλώ και τον αδιαφιλονίκητο γαλλαίο πρόγονο - τον κύριο Ανρί Μπέλ με το ψευδώνυμό του ως "Σταντάλ" εννοώ... είσαι τυχερός που ξέρεις καλά γαλλικά, εγώ τον διάβασα στα αγγλικά, με τα γαλλικά απλώς από δίπλα, αλλά εσχάτως το "Περί Έρωτος" έχει μεταφραστεί στα ελληνικά δυο φορές αν δεν κάνω λάθος κιόλας...

Συμφωνώ για τό " Είναι όντως απίστευτο τι μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι για να είναι αντι-ερωτικοί "

είναι όντως απίστευτο - ε, εκεί μπαίνει κατά τη γνώμη μου και το ζήτημα τής μαζικής κουλτούρας ... το υπονοούμενο, να μού επιτρέψεις, το βρίσκω έξοχο, αυτή ακριβώς είναι και η λειτουργία της...

Να`σαι καλά, που ήρθες και τα είπαμε και σ` ευχαριστώ



289Glen λέει:                      αύγουστος 15 2009 (ώρα:21.29)
 

Καταρχήν να πω ότι δεν ξέρω από που ν`αρχίσω, τα κείμενά σου είναι πολύ μεγάλα, αληθεινά "οργησμένα"ποτάμια και η υπομονή μου μικρή ( αυτό σ΄το έχω πει και άλλοτε) θέλω όμως να πω κατι σχετικά με το: "αν δεν μπορεί να καλοπεράσει κανείς απ`όλες τις μεριές ας μην καλοπεράσει καθόλου.........τον φόβο στον έρωτα τον θεωρώ μεγάλη αγένεια προς εμάς τους ίδιους"

Να σου ζητήσω συγνώμη εκ τον προτέρον (ανέυ συντριβής κι`εγώ Laughing), γιατί δεν είμαι σίγουρος αν έχω πιάσει σωστά το "νήμα" της σκέψης σου, και αν το "ξετυλίγω" σωστά, αλλά προσωπικά με αυτόν τον κανόνα του σαβουάρ βιβρ δεν συμφωνώ καθόλου, υπαρχούν τόσα πόλλα πειράματα γιά την επίτευξη της απόλυτης ηδονής, ώστε να μην χρειαστεί ένας ΑΝΔΡΑΣ να καλοπεράσει και από κάπου αλλού, εκτός της μποστινής μεριάς του, άλλο το χάδι και άλλο η "καλοπέραση", γιατί στο τέλος θα γίνουμε όλοι --μαλακοί= κίναιδοι= πούστηδες χάρην του σαβουάρ βιβρ.

Γι`αυτό θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω καταρχήν, στο ότι είναι φόβος να μην θέλει ένας ΑΝΔΡΑΣ να "καλοπερνάει" από τη πίσω μεριά, δεν είναι λοιπόν φόβος είναι υπερηφάνεια του να μην αρνηθεί την ίδια του τη φύση τον ίδιο του τον εαυτό......έγραψες: "το να μπορείς να συντριβείς είναι μία δύναμη που δεν θα τη καταλάβει επίσης ποτέ ο άνθρωπος που δεν έχει καμία περηφάνια" έτσι λοιπόν η περηφάνεια αυτή, που από κάποιους λείπει, τους κάνει να θέλουν να καλοπεράσουν από όλες της μέριες (σαν τους φιλόδοξους ένα πράμα, κατά τον Παβέζε που εσύ γράφεις) ενώ στους άλλους που δεν λείπει αλλά είναι περίσια κι`όλας "απαγορεύονται" τέτοια πειράματα. Και συνεπώς δεν είναι αγένεια.

Με πολλή αγάπη Glen



290χαρη λέει:                      αύγουστος 15 2009 (ώρα:22.33)
 

Glen, καταρχήν Καλωσήρθες πάλι, - και σ` ευχαριστώ που δείχνεις τέτοια υπομονή με τα κατεβατά μου...

Σ` ευχαριστώ επίσης που εκφράζεις αντιρρήσεις : έτσι, να ζωντανεύουμε όλο και περισσότερο, θέλω κι εγώ...

Πρόσεξε τώρα : Εγώ είμαι γυναίκα. Συνεπώς, όταν μιλάω για τον έρωτα, μιλάω απ` τη μεριά μου κυρίως -

Επίσης, μην ξεχνάς ότι πρόκειται για απόσπασμα μυθιστορήματος - το διευκρινίζω κάτω-κάτω : - και αυτό δεν το`κανα για να διαφημίσω ένα βιβλίο (το οποίο είναι ούτως ή άλλως ανέκδοτο) αλλά για να επιστήσω την προσοχή στο γεγονός ότι πιθανόν (όποιος μιλάει) μιλάει με την ειρωνεία που προϋποθέτει η απόλυτη υποκειμενικότητα την οποία εγώ τουλάχιστον θεωρώ δεδομένη για τά πρόσωπα τών βιβλίων μου, (τα οποία είναι όλα σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση). Τό ένα είναι αυτό : δεν διανοούμαι ότι εκφράζω γενικές αλήθειες, προσπαθώ όμως να κάνω να εκφραστούν με (όποια μπορώ να καταφέρω) αληθοφάνεια, ορισμένοι χαρακτήρες

Το δεύτερο είναι περισσότερο επί της ουσίας - και για να μη νομίζεις ότι υπεκφεύγω : Όπως είπαμε, εγώ είμαι γυναίκα, συνεπώς ό,τι γνωρίζω από την φυσιολογία τών αντρών, το ξέρω από τούς ίδιους, τα λεγόμενά τους, - και τη στάση τους στα ερωτικά. (να σού εξομολογηθώ ότι περισσότερο μέ πείθει η στάση από τα λεγόμενα. Όμως : )

πολλές φορές (μα την αλήθεια, πολλές) η στάση και τα λεγόμενα βρίσκονται σε πόλεμο. Ξέρω πολύ καλά πόσο έχετε μεγαλώσει τ` αγόρια με την φιλοδοξία να είσαστε σωστοί άντρες - τίποτα το πολύ κακό σ` αυτό - αν εξαιρέσουμε μια υποτίμηση προς τους ομοφυλόφιλους άντρες (επίσης, άντρες είναι κι αυτοί ξέρεις) τους οποίους αναφέρεις και με το υποτιμητικό τους - αλήθεια υπάρχει αντίστοιχο τόσο υβριστικό στα αλβανικά ; Η δικιά μου - και τής ηρωίδας μου ας πούμε - γιατί εδώ ταυτιζόμαστε - απορία είναι, γιατί θεωρείται τόσο θηλυκό ένα μέρος τού αντρικού σώματος το οποίο λιγότερη ηδονή επιφέρει (ακόμα και το χάδι πάνω του) στις γυναίκες απ` ό,τι στους άντρες ; ( ;; ) (όχι ότι δεν επιφέρει και στις γυναίκες. Αλλά μάς ξεπερνάτε κατά πολύ, σ` αυτό.)

Όπως καταλαβαίνεις δεν τα βγάζω απ` το κεφάλι μου. Και αναγνωρίζω ότι ούτε και εσύ τα λες στον βρόντο...

Αλλά το θέμα είναι τεράστιο... Εγώ, επειδή μιλάω με τ` αγόρια που αγκαλιάζω (ε, να΄μαι κι εγώ λίγο σεμνή εκτός μυθιστορήματος, ε; ) - (και με ορισμένα απ` αυτά έχοντας σχέσεις πολλών χρόνων, πράγμα που καταλήγει συνήθως σε πολύ μεγάλη ειλικρίνεια) ξέρω ότι (για τα περισσότερα) το ζήτημα είναι : από λυμένο απλούστατα (δια τού να παραδέχονται ότι όλες οι ερωτικές τους ζώνες είναι όντως πολύ ερωτικές - κι αυτό να τα κάνει (παρεμπ. αυτό) και πολύ καλούς ετεροφυλόφιλους εραστές) έως τού να ομολογούν ότι το πράγμα είναι όντως - όπως το θέτεις εσύ - πολύπλοκο...

Φιλιά (δεν θ` αρνηθώ να επανέλθω, νομίζω όμως πως αρκετά είπα για τώρα)

Innocent



298κόκκινο μπαλόνι λέει:                      αύγουστος 16 2009 (ώρα:16.53)
 


299χαρη λέει:                      αύγουστος 16 2009 (ώρα:17.42)
 

Μπαλονάκι : κενό ???

[ σημείωση edit : προηγήθηκαν σήμερα επτά σχόλια "ανώνυμα" με λίνκια αγνώστου πατρός (και μητρός) : δεν θα εμφανιστούν, αν δεν εμφανιστεί επωνύμως ο πατήρ ή η μήτηρ ]



301κόκκινο μπαλόνι λέει:                      αύγουστος 16 2009 (ώρα:19.17)
 

aaaaaaaaa

προβοκάτσια

είχα γράψει σχόλιο ...

όχι κενό, αλλά μεγάλο σχόλιο! σνιιιιιιιιιιφφφ

Εν συντομία, συμφωνώ με τον δικηγόρο...με ρούφηξε η γραφή σου...και από πού το ξεκίνησες και πού το πήγες βρε κοπελιά!!!

διατηρώ τις επιφυλάξεις μου για το τελευταίο μέρος (αυτό, το φεμινιστικό) θα το ξαναδιαβάσω και θα επανέλθω!

Αλλά, πόσο δίκιο έχεις για τον καταπιεσμένο ερωτισμό των ανδρών!



303χαρη λέει:                      αύγουστος 16 2009 (ώρα:20.12)
 

Sealed είπα κι εγώ... Κοκκινομπαλονίτσα : (αχ αυτός ο τεχνικός... αυτός φταίει : άκου να εξαφανιστεί τό σχόλιο - και ο προβοκάτωρ είναι τώρα στην Τσεχία ή τήν Πολωνία μετά τής ωραιοτάτης, είπαμε) - κι εγώ που ήθελα να σε διαβάσω ;;;

... να επανέλθης με όσες επιφυλάξεις θέλεις ...

φιλιά (ότι κάπου θα συμφωνούσαμε δεν αμφέβαλλα...) Innocent



305tsalapeteinos λέει:                      αύγουστος 17 2009 (ώρα:01.45)
 

Πολύ ενδιαφέρον και... σκανδαλιστικό το ανέκδοτο - αυτοβιογραφικό; - μυθιστόρημα. Βλέπω οι περισσότεροι εστίασαν στα αναφερόμενα στην διαβόητη... "πίσω πόρτα". Η οποία μου θυμίζει την κακόφημη... "πίσω αυλή". Δεν έχω προσωπικές εμπειρίες πάνω σε τέτοια ζητήματα, βρίσκω όμως ενδιαφέρουσα την άποψη του Γούντυ Άλλεν, ότι οι αμφισεξουαλικοί έχουν το προνόμιο να έχουν διπλάσιες πιθανότητες να βρουν ταίρι κάθε σαββατόβραδο!

Εκείνοι πάλι τής αριστεράς πλευράς - σε όλο της τό φάσμα αυτηνής (απ` τούς ευθαρσώς σταλινικούς (στην ελλάδα υπάρχουν ακόμα κι αυτοί) μέχρι τούς αναρχικούς) έχουν συχνότατα άλλο ποίημα - και αυτό μεγάλης δυστυχώς - στην ελλάδα πάλι μόνο - αποτελεσματικότητας : ο φεμινισμός αφορά μια μειοψηφία και παραπλανά. Ο ταξικός αγώνας είναι τό σύνολο.

Εδώ νομίζω γενικεύεις... ή μάλλον η ηρωίδα του έργου το κάνει. Θα λεγα πώς η άποψη αυτή εκφράζει περισσότερο τη σταλινική "συνιστώσα".



308συκοφαγος λέει:                      αύγουστος 17 2009 (ώρα:18.21)
 

[επ, εδώ είναι ο Τσαλαπετεινός; Τερατουργημα, σε έψαχνα χτες, εδώ κρυβόσουν; Στάκα να σχολιάσω και μετά θα σε πάρω τηλέφωνω να ακούσεις και συ σχολιανα!]

Κεχαριτωμένη μου, α! με στεναχωρήσατε, α! με αποκαρδιωσατε, α! και κάτι άλλο με κάνατε, αλλα δε θυμαμαι τι.

Για να με τσεκάρω στην αγένεια:

1. τραπεζομάνδηλα: τρώω σε τζάμι, με μαχαίρι, πιρούνι και άζαξ [φτού!]

2. δωρα: δε με κάνουν, τους κοστίζουν... [φτου!]

3. λογαριασμός: α! εδώ είμαι ευγενέστατος. [φιού...]

4. μέθη: ε, με τόση ρομπόλα κατα σύστημα, άντε να το αποφύγεις. [φτού!]

5. αμνησία: κάτι ήθελα να πω [φτού!]

6. σεχ : α! το θυμήθηκα! ναι, έχω να κάνω δεν θυμάμαι από πότε [διπλό φτου!]

7. καθαριότητα: αν θεωρείτε πως οι Αγγλοι είναι καθαροί [εγώ δεν το νομίζω καθόλου!] σας ενημερώνω πως έχουμε κάνει υπο βρετανική πεντηκονταετή κατοχή, χώρια την εποχική κάθε σαιζόν, και όλο και κάτι μας έμεινε. [φτού!]

8. μεγάλος κώλος: δεν συμφέρει, ξοδευεις πολυ υφασμα να ντυθεί (χώρια το σαπούνι...) [και τσιγγούνης; ΦΤΟΥ!!]

9. στα υπόλοιπα: αφήστε, το ανωτέρω δείγμα είναι κατατοπιστικό. Με φτύνω μόνος μου: φτού!

 

σας ασπάζομαι συντετριμένος! [α, αυτό σημαίνει πώς έχω συνείδηση! ε, κάτι είναι κι αυτό από πλευράς ευγένειας....]




309χαρη λέει:                      αύγουστος 17 2009 (ώρα:19.15)
 

Τσαλ καλημέρα (καλησπέρα σου - επανέρχομαι από φοβερό ξενύχτι : ) (έστειλα κάτι βίδεα στον Silent σχετικά με τόν Leonard Cohen, εκ τών οποίων τό ένα τουλάχιστον ήταν αφιερωμένο και σε σένα ! ) : όταν έκανα σαφές ότι πρόκειται για κείμενο παλιότερο, και απόσπασμα μυθιστορήματος, δεν τό `κανα για να αποσείσω από πάνω μου τίς ευθύνες για όσα γράφονται - ή ("από άλλους") "λέγονται". Αναφερόμουνα περισσότερο στην ανάγκη (μου) να γίνουν κατανοητές και οι ειρωνείες και οι αντιφάσεις... Σ` ευχαριστώ λοιπόν που μού δίνεις τήν ευκαιρία να επανέλθω...

Σ` ευχαριστώ επίσης που τό βρίσκεις ενδιαφέρον. Τό "σκανδαλιστικό" δεν το δέχομαι, γιατί τουλάχιστον δεν είναι στις προθέσεις μου - για τήν ακρίβεια - επειδή απευθύνομαι εκ τών πραγμάτων όταν γράφω σε ανθρώπους "απελευθερωμένους" (όσο γίνεται να `μαστε, με τόν τρόπο που μεγαλώνουμε, και στον χώρο που ζούμε) ("επαφίεται" κυριολεκτικά στόν "πατριωτισμό" μας, πιστεύω, να ξεφύγουμε από τήν "ηθική" με τήν οποία αυτονόητα μάς διαποτίζουν από μικρά παιδιά - και μ` αυτήν τήν έννοια τό "μεγαλώνω" έχει ολόκληρη και κυριολεκτική τή σημασία για μένα τού "μεγαλώνω τόν εαυτό μου") - κι αν είναι να μιλήσουμε για τό τί σημαίνει "αυτοβιογραφικό" θα πρέπει να αναρτήσω νέο ποστ : ας πούμε προς τό παρόν ότι αυτή η λέξη δεν έχει καμία σημασία ( : εξάλλου φορτώνεται πάντα στους γράφοντες, και όχι στους ζωγραφίζοντες ή στους κάνοντες μουσική : υπάρχει "αυτοβιογραφικός πίνακας" ή "αυτοβιογραφική μουσική" ; Ή μάλλον, για να το κάνω σαφέστερο, υπάρχει "μη αυτοβιογραφικός πίνακας" ή μουσική ; Δεν έχει σημασία λοιπόν. Κλέβουμε και από τόν εαυτό μας, και απ` αυτόν κυρίως, αλλά σημασία έχει τό παραχθέν έργο - αν αυτό αποτύχει, καμιά "αυτοβιογραφική πιστότητα" δεν τό σώζει) (Νομίζω τα `παμε λίγο περί αυτού και στο "περί ψεμμάτων" πιο πάνω)

Εκεί όμως που έχω (και δεν χαίρομαι που μπορώ να έχω) αντιρρήσεις είναι στη "γενίκευση" :

Τό `χω φάει στη μάπα και μέ λυπεί, δεν μέ χαροποιεί : μιλούσα για τήν ελλάδα εκεί αν τό πρόσεξες, αν και δυστυχώς (μπορεί να) είναι και ακόμα πιο γενικό : η χριστιανική ηθική είναι κυρίαρχη στη ζωή τών αριστερών μας όπως και στη ζωή τών δεξιών μας, και η αντίληψη ότι τα "φεμινιστικά" αφορούν μια μειοψηφία, και θα λυθούν αυτομάτως όταν η "ταξική πάλη" λύσει τα προβλήματα (οικονομικής) ανισότητας, δεν είναι καθόλου ίδιον μόνο τών δεινόσαυρων και καθυστερημένων σταλινικών : δεν ξέρω για σένα, αλλά εγώ έχω βαρεθεί να το ακούω από ανανεωτές, αριστεριστές πάσης φύσεως και αναρχικούς πάσης φύσεως και απόχρωσης επίσης: αυτοί μάλιστα είναι και πιο "επικίνδυνα" πουριτανοί κατά τή γνώμη μου, γιατί τόν σεβασμό προς τόν θεσμό τής οικογένειας και τής μονογαμίας, όπως και τό τυφλό μίσος προς τήν ελευθερία τού έρωτα, τά υπερασπίζονται συχνότατα με μεγαλύτερη συνέπεια απ` ό,τι οι δεξιοί, επειδή τά εφαρμόζουν και στη δικιά τους ζωή, και ζώντας με σχετική "συνέπεια" : και επειδή έχουν ζήσει με συνέπεια επίσης στους "άλλους αγώνες", γίνονται πιο έγκυροι και πειστικοί, όταν ονομάζουν πουτάνες τις φεμινίστριες που δεν αρκούνται σε όσα "απελευθερωτικά" βολεύουν μόνο τίς δικές τους αρχές : η μητρότητα γι` αυτούς είναι τό άπαν στην ιδιαιτερότητα ή τή φύση ή τα προβλήματα "τής γυναίκας".

Και επειδή τού λόγου μου οι παρέες μου δεν ήταν ποτέ με σταλινικούς, αλλά ήταν πάντα με αριστερούς, ξέρω τί σού λέω.

Ο έρωτας είναι πυριτιδαποθήκη, δεν βολεύεται με οικονομικά μέτρα.

Τό ότι αυτή τή βόμβα, οι περισσότεροι τού φύλου σου τήν τρέμουν, δεν είναι κάτι που έχει κάνει τή ζωή μου (εμένα, και άλλων γυναικών) ευκολότερη, σέ διαβεβαιώ.

Και, φυσικά, θα ήμουν άδικη αν έλεγα ότι δεν υπάρχουν εξαιρέσεις. Άλλωστε και οι γυναίκες που σκέφτονται έτσι σήμερα είναι εξαίρεση και τό ξέρω - συνεπώς θα `ταν παράλογο να μην ήταν εξαίρεση και οι άντρες που - θέλει πολύ μεγαλύτερη προσπάθεια - σίγουρα για να πάρουν τό μέρος μιας (αντι-)ηθικής που, ούτως ή άλλως, οι άντρες που τήν υπερασπίστηκαν στο παρελθόν - γιατί άντρες ήταν και ο επίκουρος και ο νίτσε και ο (σύντροφος) φρόϋντ (για να μείνω στους πολύ μεγάλους) και σήμερα απολαμβάνουν τό προνόμιο να μη θέλουμε να τούς καταλάβουμε (και άντρες και γυναίκες) : ασφαλώς και υπάρχουν εξαιρέσεις, θα `ταν αφόρητη η ζωή αν δεν υπήρχαν - αλλά δεν φτιάχνουν αυτές τό πρόσωπο τής κόλασης μέσα στην οποία βρισκόμαστε - οι εξαιρέσεις το πολύ-πολύ (που δεν είναι λίγο) παρηγορούν σε προσωπικό επίπεδο τή ζωή μας.

Μη νομίζεις ότι δεν μού είναι δύσκολο να μιλάω έτσι σε άντρες φίλους - που νομίζω, ή ξέρω, ότι ανήκουν στις εξαιρέσεις. Αλλά γι` αυτό φαντάζομαι ότι κι εσύ μέ καταλαβαίνεις...



310Glen λέει:                      αύγουστος 17 2009 (ώρα:19.44)
 

To δικό μου το σχόλιο από τις 11 η ώρα το πρώ`ι` τι έγινε, το έφαγε η μαρμάγκα;;;

Μία φορά η υποβολή αλλά και η παραλαβή έγιναν κανονικότατα.

δεν θέλω να σκέπτομαι τυχών λογοκρισία από την μοδερατόρισα. Φιλάκια φιλάκια, ότι και να έγινε.



311χαρη λέει:                      αύγουστος 17 2009 (ώρα:21.07)
 

Glen αν εννοείς ως δικό σου τό σχόλιο που "εισήλθε" στις 13:17:53 , ανώνυμα, δεν τό δημοσίεψα γιατί θεώρησα ότι κάποιος επιχειρεί να σέ πλαστογραφήσει, αφού εσύ μπαίνεις - και από τούς πρώτους - και επώνυμα, και με τό άβατάρ σου.

Εξάλλου, ήταν ένα σχόλιο που δεν είναι απ` αυτά που θέλω να υπάρχουν στο μπλοκάκι μου, (και δεν είχε τήν ευγένεια που συνήθως σέ χαρακτηρίζει)

δεν τό δημοσιεύω όμως ούτε και τώρα που ανέλαβες τήν ευθύνη του, διότι :

χρησιμοποιεί λέξεις τής γλώσσας μας που αφορούν τις ερωτικές επιθυμίες ανθρώπων, με υβριστικό και περιφρονητικό τρόπο

αναφέρεται επώνυμα επίσης με περιφρονητικό τρόπο σε ανθρώπους υπαρκτούς γύρω μας που έχουν άλλες ερωτικές προτιμήσεις από τίς δικές σου.

Επομένως:

Ξαναγράψτο ήρεμα και λιγότερο ίσως βιαστικά, διατηρώντας, όπως έχεις κάθε δικαίωμα, τις απόψεις σου για τό τί αξία έχει, και πόση, κάθε μορφή έρωτα που υπάρχει, ανεξαρτήτως αν τήν υιοθετείς εσύ ή όχι, αλλά χωρίς υβριστικά υπονοούμενα και επώνυμες αναφορές σε ανθρώπους που δεν σε ενοχλούν κάνοντας άλλες επιλογές απ` τίς δικές σου -

έστω κι αν δεν είναι το 87% τού πληθυσμού (από πού τό βγάζεις αυτό τό νούμερο;) τών οποίων τό δικαίωμα στις "άλλες επιλογές" υπερασπίζομαι όπως υπερασπίστηκα κάποτε αν θυμάσαι, σε άλλες σελίδες, και τό δικό σου δικαίωμα (που επίσης δεν ανήκει σε κάποιο 87 % τού πληθυσμού) να υπάρχει ισότιμα με τούς υπόλοιπους "τής πλειοψηφίας".

Εξάλλου έχω φίλους σε όλη μου τη ζωή, και από τα δύο φύλα, και ομοφυλόφιλους και ομοφυλόφιλες, και δεν έχω καμία διάθεση να δω να υφίστανται από τήν προσωπική μου σελίδα κακόγουστες ή υβριστικές επιθέσεις. Οτιδήποτε προσβάλλει τήν αισθητική και τήν γενική ομορφιά τού έρωτα, δεν έχει θέση εδώ.

Φαντάζομαι να τό καταλαβαίνεις ότι είναι δικαίωμά μου, και δεν είναι λογοκρισία, αφού κάθε σχόλιο δικό σου που θα εκθέτει τις απόψεις σου, χωρίς υποτιμητικές αναφορές σε τρίτους, θα γίνεται πάντα, όπως και μέχρι τώρα έγινε, δεκτό

Περιμένω απλώς ένα σχόλιο πιο καλογραμμένο

Φιλικά, κι από μένα



313Glen λέει:                      αύγουστος 17 2009 (ώρα:21.23)
 

Οχι επανέρχομαι, τώρα που διαπιστώνω ότι αυτό το σχόλιο δημοσεύτηκε και το άλλο το πρω`ι` δεν δημοσιεύτηκε με πειράζει, γιατί από μέρους μου έγιναν ακριβώς οι ίδιες ενέργιες που κάνω πάντα, και ποτέ δεν έκανα λάθος, η ίδια μου έδωσες τα εύσημα γιά το ότι ήμουν ο πρώτος που τα κατάφερα, όταν όλοι οι άλλοι σου έστελναν ανώνυμα σχόλια και εσύ συνιστούσες "υπομονή".

Δεν το περίμενα Χάρη, νομίζω δεν υπήρχε λόγος, αλλά τέλος πάντων θα μπορούσες να δώσεις μία εξήγηση, δεν μπορεί από τις 11-12 το πρωι να μην μπορείς να πεις κάτι.

Πιστεύω ότι είναι άλλο να μην συμφωνείς μ`έναν άνθρωπο που έχεις ψηλά στην εκτίμησή σου και άλλο να αλλάξουν τα συναισθήματά σου γι`αυτόν επειδή διαφώνησε μαζί σου!!!!

Θέλω να πω ότι γιά μένα παραμένεις η Χάρη που γνώρισα, άσχετα αν δεν συμφωνούμε σ`ένα θέμα και με λογοκρίνεις στο μπλογκ σου.

Αυτά από μένα και την Αγάπη μου



314χαρη λέει:                      αύγουστος 17 2009 (ώρα:21.36)
 

γενική σημείωση edit :

τίς τελευταίες μέρες "εισέρχονται" εδώ σχόλια ανώνυμα, τα οποία είναι ή κενά, ή περιέχουν ένα λινκ, προς άγνωστη κατεύθυνση το καθένα, χωρίς άλλο κείμενο που να δίνει κάποια έστω νύξη για τήν ταυτότητα τού γράφοντος.

τα σχόλια αυτά, όπως είναι φυσικό, δεν δημοσιεύονται - για λόγους (κυρίως) ασφάλειας, αλλά (κυριότατα) και καλών τρόπων (μια που είμαστε και στην κατάλληλη ανάρτηση)



315χαρη λέει:                      αύγουστος 17 2009 (ώρα:21.58)
 

Σερ Συκ :

πρώτο φτου : ορθόν !

δεύτερο φτού : διορθώνεται ! (τό μέλλον αόρατον)

τρίτο φιού : ευτυχώς !!! (να`χουμε και κάτι να συμφωνούμε...)

τέταρτο φτού : μεταξύ κατεργαραίων η ειλικρίνεια ( χικ )

πέμπτο φτου : φτου να πάρει, ήπια ή δεν ήπια σήμερα ρομπόλα ; έφερε ή δεν έφερε ο σερ Συκ κασέλα ;

έκτο διπλό : αυτό με μπέρδεψε καθοτι στην αρχή νόμιζα ότι αναφέρεται σε αριστερίστικη σέχ-τα (ήτανε και η κουβέντα με τόν Τσαλ παραπάνω ...) Ε, κανείς δεν είναι τέλειος ! (Εξάλλου τό μέλλον είπαμε αόρατον ...)

έβδομο φτου : ΤΑ ΞΕΡΩ ΚΥΡΙΕ : Επαφίεμαι στις Εξαιρέσεις, γενικώς, είπαμε...

όγδοος (κώλος) : συμφωνώ για τό ύφασμα - σπανίως μάς παίρνει να`χουμε λόγο επ` αυτού πάντως -

εννέα (στα υπόλοιπα) : μού το κάνατε Τρικυμία τού Σαίξπηρ εδωμέσα - Σκουπιστείτε Σύντροφε !

Ασπάζομαι τήν συντριβή Σας συντετριμμένη... Innocent



316χαρη λέει:                      αύγουστος 17 2009 (ώρα:22.11)
 

Glen : η "απάντησή" μου και η "διαμαρτυρία" σου φαίνεται ότι συμπέσανε χρονικά... Ελπίζω τώρα να έχεις πάντως την απόδειξη ότι ούτε σε αγνόησα, ούτε έχασα τελειωτικά τήν καλή γνώμη που είχα για σένα... Άν πας λίγο παραπάνω, θα δεις ότι σήμερα μπήκα στις 7 η ώρα τό απόγευμα για όλους, και δίνω και τήν εξήγηση !



318Glen λέει:                      αύγουστος 17 2009 (ώρα:22.36)
 

Θεέ μου έχω μείνει!!!!Surprised βρε Χάρη αφού ξέρεις ότι δεν είναι έτσι γιατί παρουσιάζεις τα πράγματα με αυτόν τον τρόπο. Το ξέρω, έχεις και το καρπούζι και το μαχαίρι και κάνεις ότι θέλεις, διαβάζοντας μόνο ότι λες εσύ, ο κόσμος που σε επισκέπτεται βγάζει λάθος συμπεράσματα και αυτό είναι εις βάρος μου και εσύ άνετα το επιτρέπεις στον εαυτό σου.

Θα μπορούσες να κόψεις τη Τζένη Χειλουδάκη και να το αντικαταστήσεις με την λέξη ομοφιλόφιλοι, γιατί η μόνη αναφορά μου σε υπαρκτά προσωπά είναι αυτή. Όσο για την αισθητική του έρωτα δεν την προσβάλω εγώ αλλά οι ομοφιλόφιλοι με τις επιλογές τους και μη μου πεις ότι το "πούστης" χαλάει περισσότερο την αισθητική από το "πούτσος" που λες εσύ στο μυθιστόρημά σου.

Γειά το δε κωλογαμημένος, εσύ με ρώτησες αν υπάρχει στ`αλβανικά παρόμια λέξη, θεωρώντας το πούστης υβριστική, και εγώ σου είπα γιά να σου δείξω ότι αυτή είναι υβριστική, και όχι το πούστης.

Χαρούλα Χαρούλα, με στεναχωρείς να το ξέρεις, αλλά χαλάλι σου και όχι επειδή με υποστήριζες σε άλλες σελίδες, γιατί αυτό πιστεύω δεν το έκανες γιά μένα, αφού δεν με ήξερες καν, αλλά γιατί έτσι είσαι εσύ σαν άνθρωπος και οι άνθρωποι δεν μπορούμε να κρυφτούμε από τον εαυτό μας, όταν αυτό που βλέπουμε είναι ενάντια στις αρχές μας και τα ιδανικά μας, επεμβαίνουμε γιά να δείξουμε ότι υπάρχουμε και ότι δεν είναι όλα μονόχρωμα.

Σε πληροφορώ ότι το έγραψα πολύ ήρεμος και νηφάλιος.

Γειά σου ΧαρούλαTongue out



319χαρη λέει:                      αύγουστος 17 2009 (ώρα:23.59)
 

Glen, νόμιζα ότι έχει γίνει σαφές πως για μένα δεν είναι προσβλητική καμία λέξη που έχει σχέση με τόν έρωτα, εκτός από τις περιπτώσεις που χρησιμοποιούμε τη λέξη ακριβώς με τρόπο που να γίνεται προσβλητική, και αυτό ακριβώς ήταν και τό θέμα τής ανάρτησης στο σημείο εκείνο :

Ο τρόπος που χρησιμοποιούμε τίς λέξεις, και όχι οι ίδιες οι λέξεις. Επ` αυτού απορούσα κι εγώ - και έλπιζα να συζητήσουμε επ` αυτού, και όχι να ηθικολογήσουμε για το αν και πόσο αξίζει ο τρόπος που κοιμάται ο καθένας. Δεν θα άνοιγα ποτέ μια τέτοια συζήτηση εδώ, τήν βρίσκω και πληκτική.

Γι` αυτό λοιπόν, παρ` όλο που εσύ χρησιμοποίησες στο τέλος τού σχολίου σου την φατσούλα με τρόπο αμφιλεγόμενο, (γιατί και οι αθώες γελοιογραφίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν με προσβλητικό τρόπο), εγώ σού απαντώ :

Όπως είδες, δεν σε λογοκρίνω γενικώς, παρ` όλο που τα λεγόμενά σου δεν τα βρίσκω (σήμερα) ειπωμένα και με τόν καλύτερο δυνατό τρόπο. Αλλά - ο καθείς και οι τρόποι του - : Βρισιές και προσβολές είπα μόνο ότι δεν θέλω εδωμέσα, και στους τρόπους αναφερόμουνα όπως καταλαβαίνεις, όχι στις λέξεις, τις οποίες όλοι μας χρησιμοποιούμε - και πολλές φορές, πολύ χαριτωμένα - Έχω ακούσει άντρες ας πούμε να θαυμάζουν μια γυναίκα λέγοντας : "Ω ρε μάνα μου ένας πούστης ! " ή ομοφυλόφιλους άντρες μεταξύ τους να τσακώνονται δήθεν, λέγοντας "τι είπες βρε παλιοπούστη, είσαι ένας παλιοπούστης εσύ, παλιοπουστάρα ! " Αυτά δεν ενοχλούν φαντάζομαι κανέναν σώφρονα άνθρωπο - και τουλάχιστον δεν ενοχλούν εμένα.

Εσύ ηθικολόγησες εις βάρος τών ηθών άλλων, δεν έκανες γλωσσικές ή φιλοσοφικές, ή οτιδήποτε άλλες παρατηρήσεις. Και εγώ εδώ δεν είμαι για να σάς διορθώνω τα γραπά, ούτε να επιμελούμαι τα σχόλιά σας. Το σχόλιό σου υπάρχει ανέπαφο, μπορώ να τό κάνω copy και να στο στείλω, αν δεν έχεις κρατήσει αντίγραφο, και κάνεις εσύ μόνος σου τις διορθώσεις που μού ζήτησες να κάνω, και το ξαναστέλνεις.

Μη μού ζητάς μόνο να συνεχίσουμε αυτή τη συζήτηση, φαντάζομαι θα`χουν βαρεθεί και κάποιοι αν μάς παρακολουθούνε. Και έχουμε ξεφύγει τελείως και από τό θέμα τής ανάρτησης - ή δεν ξεφύγαμε καθόλου ;



320Post.Scriptum.Inter-Action. λέει:                      αύγουστος 18 2009 (ώρα:10.37)
 

Έχασα επεισόδια, λόγω διακοπών, και άντε να τα διαβάσω όλα αυτά τα ωραία (πότε πρόλαβες;). Θα προσπαθήσω όμως να καλύψω την απόσταση (γι` αυτό μην τρέχεις).


Και κοίτα τώρα που βρήκα λίγο χρόνο να πω ένα γεια και από κοντά, έπεσα στο σαβουάρ βιβρ. Θα μου πεις "και γιατί δεν περίμενες το επόμενο ποστ;", αλλά δεν είναι αγένεια να μπαίνεις στο "σπίτι" του άλλου για να πεις ένα γεια και μόλις ακούς μια "δύσκολη συζήτηση" από μέσα ...να το βάζεις στα πόδια; Ναι είναι, απαντώ αν και δεν συμπεριλαμβάνεται στον "κατάλογο" σας, αγαπητή χάρη, η συγκεκριμένη αγένεια.


Για το ποστ τι να πω (χωρίς να εκτεθώ). Γιατί εσύ μεταφέρεις τα λόγια (ή τις σκέψεις) της ηρωίδας του βιβλίου σου, όμως ο αναγνώστης που δεν είναι ήρωας βιβλίου αλλά κοινός θνητός τι να πει δημόσια;


Να πω, αρχικά, ότι δεν μου αρέσουν οι κανόνες που υποδεικνύουν συμπεριφορές, κυρίως γιατί εξετάζουν τη συμπεριφορά ανεξάρτητα από το υποκείμενο, τη χρονική στιγμή και πολλές άλλες παραμέτρους. Τη συμπεριφορά που μπορώ να χαρακτηρίσω ως αγενή από κάποιον, μπορεί να τη βρω μέχρι και χαριτωμένη σε κάποιον άλλο (εντάξει, την απλυσιά δεν θα την έβρισκα χαριτωμένη). Γενικά, μου είναι πιο εύκολο να χαρακτηρίσω έναν άνθρωπο ως αγενή παρά μια συμπεριφορά.


Ας σχολιάσω και δυο τρία σημεία από το ενδιαφέρον κείμενό σου, αν και όλα αυτά που γράφεις δίνουν την αφορμή για πολύωρες συζητήσεις.


Στο "η μεγαλύτερη, θεωρητικά τουλάχιστον, αν και ανώδυνη ως προς τις συνέπειές της, αγένεια (για μένα) είναι το να μην απαντάει κάποιος όταν τού μιλάς" να προσθέσω και αυτόν που απαντάει πριν ολοκληρώσεις αυτό που θέλεις να του πεις Smile


Για το θέμα του κώλου (του πιασίματος εννοώ), το οποίο προκάλεσε και διάφορα σχόλια, θα έλεγα ότι ο καθένας μπορεί να τη βρίσκει ή όχι, όπως με πολλά μέρη του σώματος του. Το "πρόβλημα" είναι να τη βρίσκει και να φοβάται μήπως χαρακτηριστεί ως μη άντρας (ας το πούμε έτσι). Σε αυτή την περίπτωση, που η αγωνία απόδειξης του ανδρισμού του (στον εαυτό του πρώτα) είναι τόσο μεγάλη, θα υπάρχουν και άλλα πράγματα που θα του δυσκολεύουν τη ζωή, και ο κώλος του είναι το λιγότερο.


Για τους καθαρούς γερμανούς και σκανδιναβούς μήπως είναι άλλο ένα στερεότυπο; και γιατί χαρακτηρίζεις ως "αγγούρια που περιμένουν να τα κάνεις όλα εσύ" τους νότιους, που "δεν προλαβαίνεις να στρίψεις, κι έχουν μείνει με το σωβρακάκι, ξάπλα επάνω στο κρεβάτι σε στάση ηλιοθεραπείας". Αν περίμεναν να τα κάνεις όλα εσύ, θα ξάπλωναν με το μπουφαν και τις αρβύλες μπρούμυτα και άντε να τους γδύσεις. Το ότι μένουν με το σωβρακάκι είναι μια βοήθεια (καλά, πλάκα κάνω ε;).


Καλοτάξιδο να είναι το πολύ(μ)πλο(γ)κο αυτό (που με ταλαιπώρησε με εγγραφές, συνδέσεις κτλ)


ΥΓ. η γάτα είναι υπέροχη



321χαρη λέει:                      αύγουστος 18 2009 (ώρα:18.30)
 

Καλώς ήρθες Post.Scriptum.Inter-A !

Χάρηκα όσο δεν παίρνει (που ξεμπέρδεψες και με τα τεχνικά), γέλασα και πολύ, πρωινιάτικα (για μένα, τώρα ξύπνησα...)

Αγαπητέ μου, έχω να πω ένα απλό Ναι Σε Όλα

Μ` έβαλες και στη θέση μου, ε; ( " εσύ μεταφέρεις τα λόγια (ή τις σκέψεις) της ηρωίδας του βιβλίου σου, όμως ο αναγνώστης που δεν είναι ήρωας βιβλίου αλλά κοινός θνητός τι να πει δημόσια; " )

Καταπληκτικό επιχείρημα, μέ κολλάει στον τοίχο ... Τό μόνο που μέ σώζει είναι ότι ανέλαβα και προσωπικά τήν ευθύνη, με μερικές επεξηγήσεις που έδωσα παραπάνω Innocent

Απ` όλα σου τα (τέλεια) επιχειρήματα, πιο πολύ με εκφράζει αυτό, το ότι "η συμπεριφορά έχει σχέση με τόν άνθρωπο" : Και "με τό πόσο καλά τον ξέρεις, και κάτω από ποιούς όρους και συνθήκες κάνει ό,τι κάνει", θα πρόσθετα : έτσι, είναι (πλην απλυσιάς, σίγουρα !! )

Όσο για τό " αυτόν που απαντάει πριν ολοκληρώσεις αυτό που θέλεις να του πεις " : Πώς μού ξέφυγε αυτό ;; ε ;; (Αυτό κι αν μέ κάνει να θέλω να σκοτώσω άνθρωπο)

Και για τό "άλλα πράγματα που δυσκολεύουν περισσότερο τη ζωή (στους "άλλους") " έχεις δίκιο, και για τούς αλλοεθνείς επίσης (καλά, αυτό είναι ιδιαίτερα δεμένο με τήν "υπόθεση" τού "έργου", πράγμα που δεν γίνεται κατανοητό στο απόσπασμα - όχι ότι δεν το πιστεύω κι εγώ, αλλά σίγουρα δεν ενέχει, θέση γενικής αλήθειας...)

Όσο για το "περί αγγουριών", τί να σού πω... Αυτό με τις αρβύλες και τό μπουφάν, και τό μπρούμυτα κι αν είναι αντεπιχείρημα ! (είν` η αλήθεια ότι δεν τό`χα σκεφτεί, γιατί...τέτοια νωθρότης δεν μού`χει τύχει κιόλας ! ) Yell

Να` σαι καλά, και σού ζητάω εκ μέρους τού "τεχνικού" συγνώμη για τίς ταλαιπωρίες - γυρνάει σε μερικές μέρες (ελπίζω), και μού`χει υποσχεθεί ότι θα τα λύσει όλ` αυτά !

υγ : η γάτα μου σ` ευχαριστεί Kiss



322silentcrossing λέει:                      αύγουστος 18 2009 (ώρα:20.25)
 

Κοίτα τώρα τι γίνεται...Πάνε ώρες που προσπαθώ να γράψω κάτι στο σημειωματάριο σου, αλλά μάταια. Η παροχή μου έχει πρόβλημα, ο "διακόπτης" κατεβαίνει διρακώς και φυσικά σε ολόκληρο το λεκανοπέδειο δεν υπάρχει ούτε ένας τεχνικός γιατί έτσι λειτουργεί το δημόσιο την αργομισθία μου μέσα. Α! Και ο γείτονας που του κλέβω wi-fi στις έκτακτες περιπτώσεις που οι δημόσιοι υπάλληλοι αργούν, είναι και αυτός...δημόσιος υπάλληλος. Που μάλλον θα βρίσκεται σε κάποια παραλία της Κρήτης παίζοντας ρακέτες. Και παίζοντας με τα νεύρα μου.

Ε, λοιπόν αν στον αντίποδα του μεσαιωνικού νεοφιλελευθερισμού και της ιδιωτικοποίησης βρίσκεται η ελληνική δημοσιουπαλληλική ραστώνη, χίλιες φορές καλύτερα να πουληθούν όλες οι ΔΕΚΟ και σύντομα μάλιστα...

Νεύρα, νεύρα, πολλά νεύρα....

Αλλά κάτι άλλο ήθελα να πω, πριν δυο ώρες που ξεκίνησα...Α, ότι όποιος δεν του αρέσει να του πιάνουν τον κώλο δεν έχει πραγματικά συναισθήματα!

Αυτά...



323χαρη λέει:                      αύγουστος 18 2009 (ώρα:21.40)
 

Silent να `σαι καλά που μέσα στα τόσα νεύρα σου (δικαιολογημένα, ε; δε σού λέω τίποτα - ) άντεξες να ξανάρθεις, και μ` έκανες να ξαναγελάσω - μετά τον παραπάνω, τον psi-a - σήμερα ...

Δηλαδή όπως φαίνεται εγώ είμαι προνομιούχα που αυτές τις μέρες, (γιατί για άλλες στο παρελθόν μη σού πω...) δεν έχω, με τό διαολομηχάνημα, προβλήματα... ( Άσε μην τό γρουσουζέψω, κατά που έλεγα και στο Μπαλονάκι...(εκεί λέγαμε για κατάρες, και πρωτάκουσα την καταπληκτική Μπα που να σού καεί τό βίντεο - εδώ ταιριάζει το Να τούς καούν οι καρέκλες κι οι κωλοι τους που κάθονται μαζί ...)

Αχ, αυτό το τελευταίο σου μέ σκλάβωσε... Να σού πω, μερικές φορές ζηλεύω όσους εκφράζονται έτσι, λιτά και περιεκτικά, και δεν χρειάζονται βρε αδερφέ να κατεβάζουν τα δικά μου τα κατεβατά...

(Για τα νεύρα να σού πω το ανέκδοτο που (δεν, ακριβώς) έλεγα και στον psi-a τις προάλλες ;
Είναι ένας κύριος μ` ένα παιδάκι στο λεωφορείο, πήχτρα στον κόσμο και ο μικρός κάνει φασαρία, τούς ενοχλεί όλους, γκρινιάζει, κλαψουρίζει, ρωτάει, τραβάει μανίκια, και ο κύριος σκουπίζει τό μέτωπό του μ` ένα μαντίλι και λέει κάθε τόσο : Ήρεμα, Γιώργο... Ο μικρός τό χαβά του, κλαψουρίζει, πειράζει, ενοχλεί, κι ο κύριος επαναλαμβάνει (απλώς) κάθε τόσο : ΄Ηρεμα, Γιώργο... Ώσπου μια Κυρία, δεν αντέχει και λέει κάποια στιγμή τού μικρού "Κάτσε ήσυχα βρε Γιώργο, δεν ακούς τόν μπαμπά σου που σού λέει; " και ο κύριος σκουπίζει τόν ιδρώτα του τήν κοιτάζει και Δεν τόν λένε αυτόν Γιώργο κυρία μου, τής λέει, εμένα λένε Γιώργο.

(τό ήξερες, ε; Και γω τό ήξερα ότι τό ξέρεις , αλλά πολύ μ` αρέσει να τό ξαναλέω...)

Αυτά - περί νεύρων και άλλων τινών

Φιλάκια... Foot in mouth



324κόκκινο μπαλόνι λέει:                      αύγουστος 19 2009 (ώρα:00.07)
 

Κοίτα τώρα να δεις τι κουβέντα ανοίγει μια αναφορά στον ερωτισμό που κρύβει το άγγιγμα του ανδρικού κώλου!!

Εκπληκτικό!

Μυστικό (και παρακαλώ να μείνει μεταξύ μας)

ήξερα κάποτε κάποιον που πολύ του άρεσε αυτό...και πάνω στο πάθος της στιγμής το καταδιασκέδαζε! Αρκεί να μη δοκίμαζες να το αναφέρεις την επόμενη μέρα...θα στο αρνιόταν κατηγορηματικά!!! Laughing

Καημένοι άνθρωποι...καταπιεσμένοι...νομίζω πως ο Silent το έθεσα ορθά και με λιτό τρόπο! Και θα συμπλήρωνα:όποιος δεν του αρέσει να του πιάνουν τον κώλο δεν έχει πραγματικά συναισθήματα και άρα δεν ξέρει να χαϊδεύει!

Και αυτό για μένα είναι μεγάλο μειονέκτημα!

Το σαβουάρ βιβρ χωράει πολλά...δεν είναι πάντοτε και παντού το ίδιο...κάποιες φορές, μάλιστα, σε κάνει να μη λες πράγματα που πρέπει να ειπωθούν. Τι κακό κι αυτό; Να κρατάς μέσα σου αυτά που πρέπει να πεις και να μιλάς για τα αυτονόητα (ωραίος καιρός σήμερα, άκουσα πως δεν θα βρέξει). Όλα για χάρη του σαβουάρ βιβρ!

ή, όπως λες κι εσύ, να θεωρείσαι αγενής εσύ που λες σε κάποιον να πάει να κάνει μπάνιο πριν έρθει στο κρεββάτι και δεν είναι αυτός αγενής που έρχεται μες στον ιδρώτα (από δουλειά, τρέξιμο...από μη ερωτική πράξη πάντως). Ή ακόμα περισσότερο, να καταγράφεσαι ως (άλλη μία) παράξενη γυναίκα. [ήρεμα Μπαλόνη Sealed]

Εγώ πάντως την αδιαφορία την χρησιμοποιώ! Όχι πάντα με επιτυχία...τα νεύρα μου και μένα (αχ ρε Silent με τα νεύρα σου! Τώρα τα έβαλες με τις ΔΕΚΟ;;;) κάποιες φορές δεν με βοηθάνε! Με κάνουν να ξεφεύγω! Αλλά όταν τα καταφέρνω, τα καταφέρνω πολύ καλά...κυρίως γιατί πια δεν με ενδιαφέρει ο άνθρωπος για τον οποίο μιλάμε! Αν έστω και λίγο με ενδιαφέρει, ως φίλη ή φίλος ή γκόμενος τότε δεν τα καταφέρνω!

Ας κλείνω όμως κάπου εδώ το σχόλιο να πάω να κοιμηθώ...έχω κι ένα πλοίο να προλάβω αύριο!

Αυτές οι κουβέντες δεν τελειώνουν ποτέ! Κι ο Σεπτέμβρης καλός είναι! Cool



326χαρη λέει:                      αύγουστος 19 2009 (ώρα:17.56)
 

Έτσι ακριβώς είναι ερυθροζέπελιν... Και έχω την εντύπωση ότι την περίπτωση που είπες, την έχουμε ζήσει πολλές... μα πάρα πολλές...

Τεσπα, τώρα εσύ φεύγεις, (Καλά να περάσεις, στα `πα κι απ` τό σπίτι σου ελαφρώς χτες), και θα δοκιμάσω να στα πω κι αλλιώς γιατί είχα κι άλλο νέο σου σήμερα, αλλά δεν ξέρω αν θα σε προλάβω !

Όπως και να `χει : Πολύ πολύ καλές διακοπές, και...εδώ θα `μαστε και τον σεπτέμβρη ... ώσπου να τα καταφέρω (αν) να φύγω κι εγώ !

φιλάκια Kiss



331ανώνυμα λέει:                      αύγουστος 21 2009 (ώρα:01.35)
 

http://mariatweety.blogspot.com

ENA A3IOLOGO BLOG



332χαρη λέει:                      αύγουστος 21 2009 (ώρα:03.00)
 

τό ξέρω φίλη ή φίλε που μπήκες ανώνυμα, τήν έχω επισκεφτεί, (την βρήκα από τόν Πάροδο παλιότερα)



335Talisker λέει:                      αύγουστος 21 2009 (ώρα:22.49)
 

Θελω το σ κ α λ π

αυτου του τεχνικου ΤΩΡΑ!!!

Παμε καθολου καλα??

εγω τοοοοοοοοοοοοσσσσσσοοοοο καιρο νομιζα οτι εκεινη ηταν η τελευταια αναρτηση

ΑΥΡΙΟ ΘΑ ΓΡΑΨΩ ΣΕ ΟΛΕΣ

-ΚΑΙ ΜΕΤΑ θα τον ριξω στους κροκοδειλους!

Μπραβο Τσαλ

Μπραβο Συκ

Μπραβο Χαρις

-με ειχατε μονη εκει να μιλω ..μονη!

οκ!!!

κυρησσω τριημερα μουτρα!

και στους τρεις!



340χαρη λέει:                      αύγουστος 23 2009 (ώρα:20.04)
 

Πορφυρότατη ζητώ καταρχάς (μετ` επιτάσεως και άκρας ταπεινοσύνης) συγνώμη για τήν καθυστέρηση τής απάντησης, αλλά πέρασα δύσκολα... (αν διαβάσετε και τό τελευταίο ποστ ίσως με κατανοήσετε περισσότερο... SurprisedYellInnocent )

Αλλά, για να πούμε τούς Συκ-ους Συκ-ους και τούς Τσαλ-ους Τσάλ-ους, καθόλου δεν φταίνε εδώ τα Πουλιά...!!!

Εγώ θα μπορούσα να φταίω...αν φανταζόμουνα ότι μπορεί να φταίω... Διότι Σάς ανα-γνωρίζουμε ως εξόχως αυτάρκη (και Υψηλή) - τί να σάς πούμε τώρα ;;;

Δέστε το (εν πάση περιπτώσει) (με όλην τήν μεγαλοθυμίαν Σας) και αλλιώς : δεν διαφημίζω εαυτήν ευκόλως...

Ελπίζω τά τριήμερα να περάσουν συντόμως, και : Μόνη δεν μιλάτε Ποτέ ! Αποτελείτε Διάλογον από Μόνη Σας !

(το σκαλπ τού τεχνικού, επανερχόμενου εκ πρώην Σιδηροπαραπετάσματος και μη ανταποκρινόμενου στις απαιτήσεις τών Καιρών και τού Βλογίου τούτου, θα το γδάρουμε παρέα)

Σάς φιλώ μετά ευλόγου συντριβής Cry






επιστροφή στην αρχική σελίδα



υπάρχει και άλλος τόπος
όμως

 

τείχη τοίχοι τύχη : εισαγωγικά

 

 

αθώα λευκά χαρτιά

εκτός από τά κείμενα άλλων που θα μπορείτε να διαβάζετε εδώ (και τά οποία είναι (είμαι βέβαιη) παντός καιρού) τά δικά μου γραφτά πάρτε τα σαν ημερολόγιο που θα απωθεί ηπίως τήν επιμελή αποθέωση τής επικαιρότητας (όσο για τό κοπυράϊτ, τόσο σ' εκείνα όσο και στις μεταφράσεις μου, που – κατά καιρούς – θα σάς παραθέτω, μού ανήκει βέβαια) αλλά
αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορείτε να τά αναπαράγετε αν θέλετε (φτάνει να αναφέρετε τήν πηγή – απλά και συνηθισμένα πράγματα που λέμε) *
(οι φωτογραφίες επίσης θαν' δικές μου αν σάς τό πω  – αλλά πολλές άλλες φωτογραφίες, πίνακες, σχέδια και γκραβούρες, αν δεν σάς πω κάτι άλλο, θα είναι από κάποια σελίδα ιντερνετική – και, φυσικά, όπου βρίσκω τό όνομα τού δημιουργού τό αναφέρω)



 

μπορείτε επίσης να δείτε (αν έχετε διάθεση μόνο για πεζογραφία) (και για λίγα ίσως πράγματα παραπάνω για μένα) τήν ιστοσελίδα μου  απολίτιστες τέχνες : εκεί είναι και εκτενέστατα τμήματα από τά (εκδομένα και ανέκδοτα) μυθιστορήματα που έχω μέχρι τώρα ετοιμάσει για εδώ  ^ < > # + = και θα ακολουθήσουνε, θέλω να ελπίζω σύντομα, και τά (ακόμα πιο) εκτενή τους κείμενα (ολόκληρα) : σκοπεύω να εκδόσω τά πάντα εναερίως δηλαδή στο ιντερνέτ



*
(επ' αυτού να θεωρώ ότι θα θεωρήσετε αυτονόητα τά όσα γράφει τό εξαιρετικό μπλοκάκι τής L' Enfant de la Haute Mer για τούς όρους αναδημοσίευσης)
και να συμπληρώσω ότι δεν είναι αξιοπρεπές να κλέβει κανείς άλλους, όταν έχει έναν εαυτό απ' τόν οποίο μπορεί να κλέψει ελεύθερα – και μην υποτιμάτε τή δημιουργικότητά σας : όσοι τό 'καναν τιμωρήθηκαν και τούς είδαμε να ασχημαίνουν.

© ο πίνακας τού τίτλου : david hockney : Not Very Big Blue Balls (λεπτομέρεια), 1991, oil on canvas (98,10 x 128,60 cm), η μαυρόασπρη φωτογραφία δικιά μου (δηλαδή τής γάτας μου) (τήν εποχή που δεν υπήρχανε ακόμα τά λαπτόπ) © ο πίνακας στο μπάνερ για τήν ιστοσελίδα με τά βιβλία μου (λεπτομέρεια) : δικός μου, 1989  ©  τό χαρακτικό με τούς κρεμασμένους : από τήν 1η έκδοση τών ποιημάτων τού françois villon, παρίσι 1489  ©

 

και τό άπειρο να συμφιλιωθούμε

giordano bruno stiftung / emily brontë
herbert marcuse / γιάννης ξενάκης
tom waits και david bowie
happy few / stachtes / silentcrossing
talisker μαύρη / talisker πορφυρή /
ροΐδης
αγριμολόγος / gatouleas / κελαηδίσματα
post.scriptum.inter - action και ο άλλος ρο
undantag και omadeon και ρενάτα
μπαλόνι κόκκινο / head-charge / κατερίνα
l' enfant de la haute mer και γιώργος μίχος
ο δρόμος με τίς φάμπρικες
/ geographies
έγκλημα και τιμωρία / tsironakos

φώτης τερζάκης / the act of touching
no budget / futura
maya's life / maya's playground
positive atheism και jane austen
heinrich von kleist / gregory markopoulos
emily dickinson ή walther von der
vogelweide

κι άλλα πολλά μπλοκάκια και σελίδες
και όχι μόνο για τή
γλώσσα και λοιπά
που θα τά πούμε εν καιρώ στις από
δίπλα
αριστερά πολυλογίες

 

 

τά εκδομένα μου βιβλία :

συνεργασίες :

 
από εκατό δρόμουs

χαρη λέει στο: 12 τό εγώ είναι άλλη :
ανώνυμα λέει στο: 12 τό εγώ είναι άλλη :
χαρη λέει στο: 21 : επιτάφια μπλουζ τού ιωάννη σεβαστιανού
Aikaterini Tempeli λέει στο: 21 : επιτάφια μπλουζ τού ιωάννη σεβαστιανού
Aikaterini Tempeli λέει στο: 21 : επιτάφια μπλουζ τού ιωάννη σεβαστιανού
χαρη λέει στο: 2 τείχη τοίχοι τύχη
ανώνυμα λέει στο: 2 τείχη τοίχοι τύχη
χαρη λέει στο: 21 : επιτάφια μπλουζ τού ιωάννη σεβαστιανού
undantag λέει στο: 21 : επιτάφια μπλουζ τού ιωάννη σεβαστιανού
χαρη λέει στο: 8 μια ωραία μαργαρίτα εις τά δάση μια φορά ... ...
Aikaterini Tempeli λέει στο: 8 μια ωραία μαργαρίτα εις τά δάση μια φορά ... ...
χαρη λέει στο: 20 choderlos de laclos : ... τό παράδοξο ως αφετηρία τής αλήθειας
gatouleas λέει στο: 20 choderlos de laclos : ... τό παράδοξο ως αφετηρία τής αλήθειας
χαρη λέει στο: 20 choderlos de laclos : ... τό παράδοξο ως αφετηρία τής αλήθειας
Aikaterini Tempeli λέει στο: 20 choderlos de laclos : ... τό παράδοξο ως αφετηρία τής αλήθειας
χαρη λέει στο: 20 choderlos de laclos : ... τό παράδοξο ως αφετηρία τής αλήθειας
tsal λέει στο: 20 choderlos de laclos : ... τό παράδοξο ως αφετηρία τής αλήθειας
χαρη λέει στο: 19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...
ανώνυμα λέει στο: 19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...
ανώνυμα λέει στο: 19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...
κόκκινο μπαλόνι λέει στο: 19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...
ανώνυμα λέει στο: 19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...
head charge λέει στο: 19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...
χαρη λέει στο: 19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...
head charge λέει στο: 19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...
head charge λέει στο: 19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...
χαρη λέει στο: 19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...
Post.Scriptum.Inter-Action. λέει στο: 19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...
χαρη λέει στο: 19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...
Post.Scriptum.Inter-Action. λέει στο: 19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...




αρχείο



νοέμβριος 2012(2)

21 : επιτάφια μπλουζ τού ιωάννη σεβαστιανού
9 σαβουάρ βιβρ

φεβρουάριος 2010(1)

20 choderlos de laclos : ... τό παράδοξο ως αφετηρία τής αλήθειας

δεκέμβριος 2009(2)

12 τό εγώ είναι άλλη :
19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...

νοέμβριος 2009(3)

γ υποκριτικό διάλειμμα
17 γλωσσικά
18 gottfried von strassburg

οκτώβριος 2009(2)

15 american stories (θετικισμός και πολυλογίες)
16 οι γάμοι

σεπτέμβριος 2009(2)

13 περί βιβλίων
14 υπό ξένην σημαία

αύγουστος 2009(8)

α β γ : γραψίματα και σχόλια
5 περί ψεμμάτων (συνέχεια) : καβάφης
6 καβάφης / περί έρωτος
7 γιατί η βία είναι μία αηδία
8 μια ωραία μαργαρίτα εις τά δάση μια φορά ... ...
β γενικές δοκιμές : απόπειρα μεταφοράς t. s. e.
10 τό θηρίο στο χαλί
11 περί αναρχίας ...

ιούλιος 2009(5)

1 χαρισμένα (και αντί εισαγωγής)
2 τείχη τοίχοι τύχη
3 τό χαλί τών επικαίρων
α διάλειμμα για τό μπλουζ τού πρίγκηπα
4 η τέχνη τής πολιτικής ψευδολογίας






άλλοι σύνδεσμοι









          επαφή

           



           Site Meter