13 περί βιβλίων
 


σεπτέμβριος 07 2009 (ώρα:19.24)
 
   

..."τούβλων" και περί τής συγγραφικής επιτυχίας τών γυναικών

 

     

 

   ξέρω ότι θα έχουμε εκλογές, αλλά εμείς όχι μόνο γι` αυτό αλλά  ακόμα περισσότερο και παρ` όλο αυτό, εδώ θα εξακολουθούμε να μιλάμε για άλλα

   μοναδική ίσως παραχώρηση στην επικαιρότητα – ελαφρώς και λόγω θέματος  υπομονή – η εξής : (δεν αξίζει βέβαια να κάνω χωριστή ανάρτηση – πιθανός όμως – και ωραίος – τίτλος, αν έκανα χωριστή ανάρτηση) : 

τα μεταξωτά βρακιά τής ελληνοάγνοιας 

   όταν δημοσιογράφοι και μάλιστα τής τηλεόρασης θέλουν να έχουν χιούμορ, και ύφος και γνώσεις, και να κοροϊδεύουν τούς πάντες (εκτός από τόν εαυτό τους και τό κόμμα που τούς αρέσει) – συμβαίνουν τά εξής :

   παραλαμβάνουν έναν βουλευτή (τού λάος, βαΐτσο ή βαΐτση λεγόμενον ή κάπως έτσι) ο οποίος θέλοντας να δείξει ότι γνωρίζει και από  λογοτεχνία – και μάλιστα «ξένη», και μάλιστα και «τών γυναικών» – κατακεραυνώνει αντιπάλους του από τό βήμα τής βουλής στηλιτεύοντας ως εξής : 

    – Θα σάς θυμίσω τή Σαρλότ Μπροντέ στις «Μεγάλες Προσδοκίες» κύριε υπουργέ 

   και ώς εδώ, θα λέγαμε, σχετικώς καλά : δεν ξέρει ο άνθρωπος ότι οι Μεγάλες Προσδοκίες είναι τού Ντίκενς – αλλά αυτό, όσο κι αν είναι κωμικό, δεν είναι και περίεργο : λογοτεχνία – και μάλιστα «ξένη» – δεν διδασκόταν ποτέ στα σχολεία τής χώρας – και εγώ προσωπικά δεν περιμένω από τούς πολιτικούς μας να ξέρουν και τίποτα περισσότερο από ό,τι ένας απόφοιτος γυμνασίου. 

   οι χιουμορίστες μας τώρα :

   ρίχνουν τίτλο – κατά πώς τό συνηθίζουν – κάτω από τό βίδεο που παρουσιάζει τόν εκπρόσωπο τού έθνους να λέει τήν κοτσάνα του (τίτλο υπαινικτικόν – για τούς καλά γνωρίζοντες) που λέει : 

Ανεμογδαρμένα Ύψη 

   ιότι οι καλά γνωρίζοντες θα γνωρίζουν εννοείται ότι η Σαρλότα δεν έγραψε τίς Προσδοκίες αλλά τά «Ανεμογδαρμένα» – παρεμπιπτόντως, χαριτωμένο τό καλαμπουράκι. Η οποία (δύστυχη) Σαρλότα απ` τή μεριά της βέβαια, – παρεμπιπτόντως και ευσυνειδήτως – καταπολέμησε όσους και εν ζωή ακόμα (αλλά εκείνοι κάπως δικαιολογούνταν : οι τρεις αδελφές εμφανίζονταν, όσο ζούσαν, ψευδώνυμα – στην αρχή τίς θεωρήσαν μάλιστα και άντρες – ) τήν μπερδεύαν από τότε με τήν (από νωρίς αποχωρήσασα από τόν πλανήτη – τού οποίου αγάπησε όπως φαίνεται πάνω απ` όλα, και ίσως μόνο, τά άγρια ρείκια της εκεί κατά τήν ορεινή αγγλία) Έμιλυ. Όμως εδώ χρειάζεται (για τήν φοβερή αυτή οικογένεια) – και τήν (μεγαλοφυή, μετά θάνατον) Έμιλυ, και τήν (δημοφιλή, εν ζωή) Σαρλότα, και τήν (αφανή, γενικώς) Άννα, και τόν («καταραμένο», κατά γενική προκατάλειψη) Μπράνγουελ – και τόν (μάλλον γενικώς συκοφαντημένο ιρλανδό) (και, όντως, περίεργο) πατέρα, χρειάζεται κανονική και χωριστή ανάρτηση :  Όχι, δεν χαραμίζεται τέτοιο θέμα λόγω τής αμορφωσιάς και τής αυτοϊκανοποίησης κάποιων : τα αδέλφια Μπροντέ θα `ρθούνε στο μπλοκάκι άλλη μέρα.

 

   και δεν θα έκανα καν τό λάθος να αναφερθώ σ` αυτήν τήν καταπληκτική οικογένεια για πρώτη φορά εδώ μέσα κιόλας με μια τέτοια φτηνή ευκαιρία είναι και σαν να ρίχνεις μπουνιές σε πτώματα – αλλά οι νερόβραστοι είναι πολύ ικανοποιημένοι με τόν εαυτό τους, πολύ αδέκαστοι, πολύ αμόρφωτοι, και κάνουν και δημοσιογραφική (θα τούς άξιζε δηλαδή να γίνουν και κριτικοί) καριέρα : εξαυτού και ο θυμός και η θυμηδία και η αηδία μπορεί να μέ δικαιολογούνε, μολονότι είμαι όντως αδικαιολόγητη

 

   


   Ας γυρίσουμε λοιπόν στις γυναίκες που γράφουνε εν ελλάδι – αφού αυτό είναι και τό θέμα μιας, άκρως επίκαιρης, προεκλογικής ανάρτησης όπως αυτή σήμερα :

 

περί βιβλίων "τούβλων" και περί τής εκνευριστικής, εκδοτικής εμπορικής (και ενίοτε συγγραφικής), επιτυχίας τών γυναικών :

 

   ξέρουμε κατ` αρχάς, ότι ο μισογυνισμός παίρνει πολλές μορφές : όπως και κάθε ρατσισμός εξάλλου. Μία δε από τίς ικανότητες που έχει ακριβώς (για αυτοπροστασία) κάθε ρατσισμός είναι να μεταμφιέζεται [ : ας πούμε : πέρα από τήν προσπάθεια τού εργοδότη να αποδώσει τήν επίθεσή του εναντίον τής Κωνσταντίνας Κούνεβα σε «φιλικό πρόσωπο» (γράφε και καταλάβαινε : «εραστής»), και για τό πόση δύναμη μυαλού και γενναιότητα και «αντρισμός» νοοτροπίας κρύβεται εκεί (διότι τό σημαντικότερο εδώ κατά τη γνώμη μου δεν ήταν βέβαια η βλακεία τού ίδιου αλλά η ευφυία του, να ποντάρει στην μεγάλη πιθανότητα να είναι υπαρκτή η βλακεία τών άλλων) είναι (επιπλέον) εξίσου και από πάντα γνωστά (και πριν τά γεγονότα τών τελευταίων χρόνων θέλω να πω) τά ανέκδοτα περί ελλήνων οι οποίοι "δεν είναι ρατσιστές" αλλά δεν "τούς πάνε" "τούς σκυλάραπες", κτλ. ]  Σπανίως θ` ακούσεις δηλαδή άνθρωπο να λέει ανοιχτά «εγώ είμαι ρατσιστής», «εγώ είμαι φασίστας», «εγώ είμαι κάθαρμα» κτλ. Τό μέσα σε παρένθεση λοιπόν «για αυτοπροστασία» είναι ακριβώς γι` αυτόν τόν λόγο κεντρικότατο στοιχείο και παραπέμπει σε καθαρά καντιανές λογικές, περί ηθικής, και περί ενιαίας συνείδησης –  εξαυτού όμως και θα πρέπει να συζητηθεί άλλη φορά. 

   Παραμένει όμως τώρα προς συζήτηση η μεταμφίεση, όσον αφορά ειδικά (ας ξαναγυρίσουμε σ` αυτά) τά λογοτεχνικά – αυτής τής χώρας :

       

   όσοι ισχυρίζονται λοιπόν ότι τούς ενοχλεί («αισθητικά») η (σχετικά εσχάτως) εκδοτική επιτυχία τών γυναικών στην ελλάδα που γράφουνε μυθιστορήματα (και συχνά «εκτενή») ποντάρουν εμφανώς στην αισθητική : αυτό προβάλλουν : Δεν είναι «καλή» πεζογραφία, δεν είναι οι αδελφές Μπροντέ, δεν είναι ούτε η Τζαίην Ώστιν, δεν είναι ούτε άλλες πιο σύγχρονες αλλά «καλές», είναι απλώς τό αντίστοιχο τών «άρλεκιν» και τής «νόρας» στα ελληνικά, κτλ. : μοιραία μυκτηρίζουν και τό (αναγνωστικό) κοινό τους, που είναι επίσης – κυρίως – γυναίκες : Κι έτσι, μ` ένα σμπάρο δυο τρυγόνια : εν γένει οι γυναίκες  κάνουν τρίχες.

   εν χρειάζεται να τονίσω ότι τά λέει αυτά ένας άνθρωπος που κατά σύμπτωση είναι γυναίκα, που κατά σύμπτωση γράφει ελληνικά, και που – κατά ακόμα μεγαλύτερη σύμπτωση – όχι μόνο εκδοτική επιτυχία δεν έχει, αλλά σχεδόν ούτε και κοινό : (τό «κοινό» μου είναι ολιγομελές, και δεν τό κρύβω ότι είμαι περήφανη γι` αυτό. Όπως δεν κρύβω ότι πιστεύω πως κάποτε θα γίνει πολυμελέστερο – οι λόγοι είναι πολλοί – κι εκεί μπορείτε να μού πείτε ότι φροντίζω και για τόν εαυτό μου μ` αυτά που γράφω – και για τό μέλλον τών βιβλίων μου : δέχομαι τήν (έωλη, και ασθενή μάλλον λογικά) κατηγορία, τήν δέχομαι διότι έχει μία βάση, που δεν μπορώ να τήν αρνηθώ, τουλάχιστον όχι πριν εκθέσω όλο μου τό σκεπτικό. Τότε, πιστεύω, η κατηγορία ανατρέπεται – για όσους έχουν καλή διάθεση. Αλλά, γι` αυτό ακριβώς, πρέπει να συνεχίσω : ))

 

   Δεν διαφωνώ, κατ` αρχάς, ότι τά περισσότερα βιβλία που κυκλοφορούν, από καλλιτεχνικής απόψεως λένε όντως τρίχες : Αλλά όχι μόνο τών γυναικών, και τών αντρών επίσης, και πολλές φορές τών αντρών κυρίως (και καθόλου μόνο στην ελλάδα). Αλλά μια και μιλάμε για μάς : Έχουμε (από τήν μεταπολίτευση χοντρικά) μια έξαρση πεζογραφική, κυρίως δηλαδή μυθιστορήματος, – μετά τό `90 άρχισε και η (κατακλυσμική : ώς τότε είχαμε μόνο 2 μπεστ-σέλερ – που ανήκαν όμως στην κατηγορία – με τήν πλατιά έννοια – τής λογοτεχνίας) οικονομική επιτυχία – πράγμα που είναι κατά τήν γνώμη μου, γενικά σημαντικό : Θέλω να πω ότι έπρεπε να γίνει, και ότι δεν είναι καθόλου κακό : Δεν μπορεί να είναι όλοι «μεγάλοι» φυσικά, αλλά η πεζογραφική αυτή μανία δείχνει κάτι άλλο, που είναι πολύ ενδιαφέρον. (Παλιότερα τό ανέκδοτο ήτανε ότι στην ελλάδα «όλοι» γράφουν ποίηση. Τώρα θα γίνει (αν δεν έγινε) ότι «όλοι» γράφουν μυθιστορήματα.) Είναι κακό αυτό ; Νομίζω, αντιθέτως, όχι, και ότι μάς έλειπε. Ποια είναι η διαφορά από τό να γράφουν όλοι (κακή) ποίηση στο να γράφουν (όλοι) (κακή) πεζογραφία ; Όταν δεν έχουμε να κάνουμε με μεγάλη τέχνη, η ποίηση είναι εντελώς συναισθηματική, ενώ η πεζογραφία έχει σπέρματα κριτικής διάθεσης, από τή φύση της : Δεν είναι τό θέμα εάν εγώ από τίς συναισθηματικές ωραιοπάθειες προτιμώ τίς κοινωνικές ωραιοπάθειες : Βγάζω σπυριά και με τίς δύο, αλλά οι κοινωνικές έχουνε περισσότερες δυνατότητες (εξέλιξης) πλέον : Όμως και τό παρόν τους είναι αρκετά ενδιαφέρον : Ξάφνου (γυναίκες ας πούμε, μια που μ` αυτές ασχολούμαστε) αναλύουν πράγματα τής ζωής τους, που μέχρι τώρα ήτανε στη σιωπή. Δεν έχει σημασία αν δεν ξέρουνε να τά πουν καλά – ή δεν είναι διαβασμένες, ή δεν έχουνε καμία διάθεση να δυσκολευτούνε στις απαιτήσεις τους, ή ρίχνονται μέσα σ` έναν δρόμο που άνοιξε πλέον, και που μπορεί (αν είναι τυχερές) να τούς δώσει και δόξα και λεφτά, μια που η επαγγελματική τους καριέρα (οι περισσότερες αν όχι όλες έχουν και μια καριέρα παράλληλη, και τώρα τελευταία ξεφύτρωσαν και πολλές με ακαδημαϊκή τέτοια) (που) δεν τούς δίνει όμως ούτε δόξα ούτε λεφτά : με μια επιτυχία (όλα παίζονται) (κανείς δεν ξέρει πού ακριβώς οφείλεται η δημοφιλία ενός μυθιστορήματος, πάνε στα τυφλά, αλλά έχουνε μύτη, ένστικτο, και, πλέον, και κάποια παραδείγματα) αν κινηθούν μέσα στις «νόρμες» θα βρουν εύκολα κι εκδότη : – και από κει και μετά ο θεός βοηθός. Δεν χάνουνε και τίποτα, καθιερώνονται στον κύκλο τους και ως «καλλιτέχνες», κι αν δεν πετύχουν και πολλά, έχουν να λένε ότι είναι ακόμα «καλύτερες»  ( : σαν και μένα δηλαδή) :  (αφαιρώντας (όμως) τίς προϋποθέσεις και τίς προθέσεις, όταν τ` αποτελέσματα είναι – περίπου – ίδια, κάνουμε όλοι τουμπεκί ψιλοκομμένο : )  Δεν νομίζω ότι τίποτ` απ` αυτά κατ` ουσίαν όμως ενοχλεί κανέναν : Τά κάνουνε και οι άντρες : Για να μην πω (που τό ξέρω καλά) ότι οι άντρες είναι οι πρώτοι διδάξαντες : Κι ίσως γι` αυτό κιόλας, αυτοί ακριβώς που πάντα θέλανε και δόξα και λεφτά, λυσσάνε μ` όσους τώρα τό καταφέρνουν, και με τήν πρώτη τους εμφάνιση, και είναι και γυναίκες :  Γιατί δεν μπορούμε να δούμε λοιπόν, ψύχραιμα και ήρεμα, και από μακριά (δεν έχουμε καμία σχέση εμείς μ` αυτά) αυτήν τήν «ανούσια» ουσία ;  Για μένα μόνο ανούσια δεν είναι :  Για πρώτη φορά οι γυναίκες στην ελλάδα μιλάν για τή ζωή τους, όσο θέλουνε :  (εξ ού και τά «εκτενή» βιβλία). (Και θα `θελα να γίνει κατανοητό ότι πιστεύω πως, μολονότι (οι περισσότερες) καθόλου δεν υποστηρίζουνε ότι μιλάν για τήν ζωή τους, και δεν θέλουνε, εντούτοις για αυτήν μιλάν). Δεν τίς παρακολουθώ στενά αλλά κι από τά λίγα τους που `χω διαβάσει βρίσκω μεγάλο κι εξαιρετικό ενδιαφέρον.

 

   Καμία σχέση βέβαια με «τέχνη», αλλά δεν είναι η «τέχνη» τό ζητούμενο, και νομίζω ότι τό ξέρουνε κι οι ίδιες. Και θα `τανε παράλογο, να έχουνε σχέση με τήν τέχνη τά λεγόμενα ανθρώπων που μιλούν ουσιαστικά για πρώτη φορά στη ζωή τους – και που τό γράψιμο ώς τώρα, ποτέ δεν έπαιξε κανέναν ρόλο, δηλαδή πιο πριν σ` αυτήν τήν ζωή :  και που διαλέξανε αρχικά να κάνουν άλλα πράγματα (βιοποριστικά και συστηματικά) :  αλλά η τέχνη θέλει άλλου είδους αφοσίωση, πιστέψτε με, ξέρω τί λέω, κι αυτήν τήν «αλαζονεία» όχι απλώς δεν τήν αρνούμαι αλλά τήν δικαιούμαι κιόλας – τήν πληρώνω – :  Ας μην είμαστε και τόσο μαξιμαλιστές με όλους, που προσπαθούν απλώς να επιζήσουνε. (Η τέχνη δεν διαθέτει τήν έννοια όμως καν τής επιβίωσης – είναι η ίδια η ζωή :  και, ή τήν κυνηγάς, και τήν πληρώνεις ή δεν τής ανήκεις.)

 

   Αλλά είναι γνωστό ότι οι άντρες, ως προς τίς γυναίκες έχουν έναν (σατανικό) μαξιμαλισμό. Δεν πρόκειται λοιπόν τώρα για καλλιτεχνικό φαινόμενο, ας τό καταλάβουν, κι ας πάψουν να γκρινιάζουν, πρόκειται για ένα φαινόμενο που πάει μαζί με μια νομοτελειακή πλέον διάθεση χειραφέτησης, έστω και – προς τό παρόν – πεισματικά – άναρθρης. [ Μού έχει μείνει η απάντηση κάποιας κυρίας (νεαρής, όσο κι εγώ ακριβώς) στην τηλεόραση – τής είπε ο συγγραφέας-interviewer :  – Βλέπω κάτι φεμινιστικό όμως εδώ, κι αυτή απάντησε αμέσως :  – Ναι, αλλά δεν τό `θελα όμως (κι ο άλλος ανταπάντησε, ακόμα πιο αμέσως :  – Ναι, ναι, ασφαλώς προς θεού) ]. Αυτή είναι η κατάσταση σήμερα (και πριν από 10 χρόνια ολόϊδια) ακούς αυτές τίς περιλάλητες μπούρδες να λέγονται με ελαφράν τήν καρδίαν : «Εγώ δεν είμαι φεμινίστρια, δεν καίω τά σουτιέν μου, αλλά τόν ίσο μισθό τόν διεκδικώ». Σε μία χώρα που μπορεί να λέγονται αυτά ανερυθρίαστα, η μοίρα όσων γυναικών μιλάνε αλλιώς είναι ούτως ή άλλως εξαιρετικά δύσκολη, και οι επιλογές τών υπολοίπων, τουλάχιστον κοινές, και εξίσου ένοχες με τών αντρών.

 

   Και να πω και κάτι άλλο :  Δεδομένης τής πολύ μικρής ζωής που έχει η πεζογραφία σ` αυτόν τόν τόπο (αν σκεφτούμε δηλαδή τήν τρομερά πλούσια πεζογραφική παράδοση τής αγγλίας ή τής γαλλίας, που ξεκινάει με τήν ίδια σχεδόν τήν αρχή τής γλώσσας τους, από τόν μεσαίωνα – αλλά εκεί η εξέλιξη τών κοινωνιών τους μπορεί να `τανε οδυνηρή αλλά ήτανε και ανεμπόδιστη – εδώ, 40 χρόνια ουσιαστικά έχουμε (στα ούτε 200) ομαλή κοινωνική ζωή, και ορίστε : )  ουσιαστικά τό φαινόμενο είναι, και λογικό, και καθόλου απελπιστικό :  Δείχνει, θα έλεγα, ότι η ελλάδα έχει, όντως, μέλλον :  διανύουμε, νομίζω πράγματι, έναν χρυσό αιώνα δυνατοτήτων και προθέσεων, και – σε καθόλου λίγες περιπτώσεις, αν και (λογικά) σχεδόν αφανείς – και όντως σημαντικών πραγματώσεων – και στην πεζογραφία και στην ποίηση. Όμως, για να ξαναγυρίσουμε στη μίζερη πλευρά τού παρόντος :  Για να μιλήσεις καλά, πρέπει κατ` αρχήν να μάθεις να μιλάς :  (να σ` αφήσουνε που θα έλεγε και ο ρεμπώ) :  να μάθεις τή γλώσσα όλων (και πριν απ` όλα τήν γλώσσα σου, αυτήν και πρέπει να μπορέσεις – σ` αφήσουν - δεν σ` αφήσουν – να τήν μάθεις), και μετά να μάθεις να εκτιμάς και τίς δυσκολίες της. Κι ύστερα, αν είσαι αρκετός, κυνήγησέ τις.

 

   έχρι τώρα όμως, μια που ήρθε στον Σολωμό η συζήτηση, η χώρα μας είχε σπάνια (δηλαδή ελάχιστα) πεζογραφικά κείμενα πραγματικής αξίας, κι αυτά από σπάνιους (δηλαδή σημαντικότατους) επί ευρωπαϊκού επιπέδου (μάλιστα κυρίως) ποιητές. Γιατί δεν είναι μόνη παρηγοριά μας Η γυναίκα τής Ζάκυνθος – ή ο Παπαδιαμάντης *. Και τά πεζά τού Καβάφη, να μην ξεχνάμε, είναι (επίσης) εξαίρετα :  Όλα αυτά διηγήματα όμως). Μόνο η Ελισάβετ Μαρτινέγκου και στα χρόνια μάλιστα τής επανάστασης, έκανε εκτενές πεζό ^όπερ έδει δείξαι : (διότι μάς διασώθηκε και κουτσουρεμένο :  τής τό κατάστρεψαν οι άντρες τής ζωής της – που πολύ (ομολογουμένως) τήν αγάπησαν :  Δεν είναι να ευτυχούμε, μέσα στη δυστυχία μας, σήμερα ; )

 

  *   που έκανε βέβαια τήν αντίστροφη πορεία : ήτανε πεζογράφος ο οποίος έγραψε περιστασιακά και λίγη – αλλά
       καλή – ποίηση. Τό ίδιο κι ο Βιζυηνός – και όσο για τίς «περιστάσεις» αυτουνού – τά λέμε αλλού —

   ^  ένας αρκετά χρήσιμος σύνδεσμος για τήν Ελισάβετ Μαρτινέγκου (όπου μπορείτε να διαβάσετε και τό βιβλίο της)

 

 

 

 

 

Και νά που δοκιμάζεις λίγους ήχους :                                        And now you try
Φωνήεντα καθαρά σαν τά μπαλόνια πάν` ψηλά                        Your handful of notes :
                                                                                                           The clear vowels rise like balloons
...............................................................                       ......................................................

Γυμνή σαν άγραφο χαρτί αρχίζοντας                                         Naked as paper to start
μα σε εικοσιπέντε χρόνια θαν` ασήμι                                          But in twenty-five years she `ll be silver,
και στα πενήντα της, χρυσό.                                                         In fifty, gold.
Κούκλα ολοζώντανη απ` όλες τίς απόψεις                                  A living doll, everywhere you look.
ράβει και μαγειρεύει και                                                                It can sew, it can cook.
μιλά, μιλά, μιλά.                                                                             It can talk, talk, talk.
                                                            
                                                         
[ sylvia plath, ariel, 1962 ... ]

 

 

 

 

   jane austen, 1800, γράμμα στην (αδελφή της) κασσάνδρα :

   "...The two Miss Coxes were there :  I traced in one the remains of the vulgar, broad-featured girl who danced at Enham eight years ago ;  the other is refined into a nice composed girl, like Catherine Bigg. I looked at Sir Thomas Champneys and thought of poor Rosalie ;  I looked at his daughter and thought her a queer animal with a white neck. Mrs Warren, I was constrained to think, a very fine young woman, which I must regret. She danced away with great activity. Her husband is ugly enough, uglier even than his cousin John ;  but he does not look so VERY old. The Miss Maitlands are both prettyish, very like Ann, with brown skins, large dark eyes, and a good deal of nose. The General has got the gout, and Mrs Maitland the jaundice. Miss Debary, Susan, and Sally, all in black, made their appearance, and I was as civil to them as circumstances would allow me."
 

   «...Οι δυο δεσποινιδούλες Κοξούλες παρευρίσκονταν επίσης : επί τής μίας διέγνωσα ίχνη κείνου τού άξεστου πλατυμούρικου που χόρευε στο Ένχαμ πριν οκτώ χρόνια ·  η άλλη έχει μετεξελιχθεί σε λεπτεπίλεπτη δεσποινίδα Κάθρην Μπίγκ. Κοιτώντας κατά τή μεριά τού σερ Τόμας Τσάμπνυς σκέφτηκα τήν καημένη τή Ροζαλία ·  κοιτώντας τήν κόρη του τή σκέφτηκα σαν ζώο περίεργο με άσπρο σβέρκο. Για τήν κυρία Γουώρεν είχα τήν ελλιπή εντύπωση ότι πρόκειται περί μιας γυναίκας νέας και ωραίας, δυστυχώς λάθος μου.  Ξεσάλωσε. Ο άντρας της είναι επαρκώς χάλια, πιο άσχημος κι απ` τόν ξάδερφο Τζων ·  αλλά δεν φαίνεται και τόσο γέρος. Οι δεσποινίδες Μαίητλαντς είναι χαριτωμενούλες, πολύ μοιάζουν με τήν Άννα, μαυροτσούκαλα μαυρομάτικα και μεγαλομύτικα. Ο Στρατηγός έχει ποδάγρα, και η κυρία του κιτρινίλα. Η δεσποινίδες Ντεμπαρύ και η Σούζαν και η Σάλυ έκαναν τήν εμφάνισή τους στα κατάμαυρα κι εγώ ήμουν μαζί τους όσο επέτρεπε η κατάσταση ευγενής.»

  

 

χαρακτικό επάνω δεξιά :  από αμερικάνικη θεατρική αφίσα τού 18ου αιώνα
τά βιβλία :  
η πρώτη έκδοση τής "έμμας" τής τζαίην ώστιν © the manhattan rare book company
τό χαρακτικό :  © david hockney,
  dorothea viehmann, η περίφημη παραμυθατζού τών αδελφών γκριμ
και δίπλα :  τό τεφτέρι με τούς λογαριασμούς τού εκδότη  john murray για τίς πωλήσεις που έκανε η "έμμα"
χειρόγραφο :  τό γράμμα τής τζαίην ώστιν στην αδελφή της κασσάνδρα

τά άλλα :  φωτογραφίες από ταινίες
και κάτω : η γάτα που πατάει (σοβαρά) βιβλία για να διαβάσει (εφήμερα) άνθη

 

 

 για όσους αντέχουν, σύνδεσμος με τήν ελληνοάγνοια (διευκολύνω τήν αισθητική σας : από 3.40` και μετά)

 

 

 

 copyright © 2oo9 hari stathatou for the text, translations, and cat photo : all rights reserved

 

 

 

 

 
   
διάλογος με 34 ►  
   
408tsalapeteinos λέει:                      σεπτέμβριος 11 2009 (ώρα:10.58)
 

Επιστρέφω σήμερα στο… μάχιμο σχολιασμό, στο 13ο – και τυχερό ελπίζω – πόστο, μετά το διάλειμμα του Ρεμπώ, που δεν πρόκαμα ακόμα να «τιμήσω». Την έχεις βαφτίσει και «εκλογική» ανάρτηση οπότε δε θα μπορούσα να αντισταθώ.

Καταρχήν πολύ μεγάλη κουβέντα αυτή που είπες, ότι δε διδάσκεται ξένη λογοτεχνία στα σχολεία. Αν θυμάμαι καλά, μόνο σε μια τάξη του λυκείου περιείχε το «ανθολόγιο» κάποια αποσπάσματα ξένης λογοτεχνίας. Άλλη βλακεία πάλι αυτή με τα «ανθολόγια». Με την ποίηση το καταλαβαίνω, να ξεχωρίζουν κάποια καλά και κατάλληλα για διδασκαλία ποιήματα. Άντε και διηγήματα. Στα μυθιστορήματα όμως, η επινόηση να «κόβουν» 10 σελίδες από ένα μυθιστόρημα του Ντοστογιέφσκι ή του Μπαλζάκ, για να μπορεί να προστεθεί απλώς στο βιβλίο ύλης και «ξένη λογοτεχνία», δεν το θεωρώ ούτε σοβαρή ούτε έντιμη εκπαιδευτική μέθοδο. Έχω δει πολλές φορές σε ξένες ταινίες να αναθέτουν σε παιδιά να διαβάσουν κάποιο βιβλίο και να κάνουν κάποια εργασία πάνω σε αυτό. Έτσι ακόμα και μετά από χρόνια, ακόμα και σε ανθρώπους με μικρή έφεση για διάβασμα, έχει μείνει ότι στα εφηβικά τους χρόνια διάβασαν κάποιο καλό βιβλίο, από το οποίο μπορεί να τους έμεινε κάποια φράση, κάποια εικόνα, κάποιο συναίσθημα, που να το μοιράστηκαν με άλλα αγαπημένα τους πρόσωπα σε κάποια στιγμή της ζωής τους. Γιατί η λογοτεχνία δεν διδάσκεται μόνο με σκοπό τη μετάδοση γνώσεων, αλλά και γνωριμία με μια διαφορετική ποιότητα ζωής. Μετά αυτοί που στερήθηκαν αυτή την ποιότητα ζωής θεωρούν γελοίο ως αίτημα σχολικής κατάληψης την ανυπαρξία σχολικών βιβλιοθηκών… «Προς θεού μη χαθούν διδαχτικές ώρες!» Να χαθούν κύριοι, καλύτερα να χάνονται τέτοιες διδαχτικές ώρες, για να χουν περισσότερο χρόνο οι μαθητές να διαβάσουν κάτι καλύτερο από αυτά που τους διδάσκουν!

Είχα σκοπό να το παραλείψω, αλλά τελικά δεν άντεξα στον πειρασμό να το προσθέσ. Παλιότερα είχα διαδιχτυακές «συζητήσεις» με ανθρώπους από χώρες του πρώην υπαρχτού σοσιαλισμού, που δεν ήταν όλοι τέρατα μορφώσεως, αλλά θυμούνταν ότι στα μαθητικά τους χρόνια είχαν διαβάσει πολλή ρωσική λογοτεχνία – άλλωστε τα ρώσικα γι’ αυτούς ήταν δεύτερη διδασκόμενη γλώσσα όπως για μας τα αγγλικά. Ασφαλώς, δεν αμφισβητώ ότι και πολλά αμερικανάκια είχαν την τύχη να διαβάσουν Χέμινγουέι, Φιτζέραλντ και Άρθουρ Μίλλερ. Ενώ εμείς; Και καλά, ας δεχτούμε ότι κατά προτεραιότητα και παράδοση διδάσκονται οι εγχώριοι συγγραφείς, και ότι στην πεζογραφία δεν είχαμε τόσο μεγάλη κληρονομιά όπως οι Ρώσοι και οι Γάλλοι. Αλλά και τους ποιητές που είχαμε την τύχη να διαθέτουμε σε αφθονία και εξαιρετική ποιότητα, μας τους δίδασκαν με τρόπο που περισσότερο μας έκανε να τους μισήσουμε παρά να τους αγαπήσουμε. Για να μην πούμε για τους αρχαίους συγγραφείς, ακόμα πιο πονεμένη ιστορία.

Όσο αφορά στη «γυναικεία» λογοτεχνία, συμφωνώ ότι συνολικά είναι μέτρια όπως το ίδιο μέτρια είναι και η «ανδρική» λογοτεχνία. Η εξαιρετική ποιότητα βρίσκεται στη φύση σε σχετική σπανιότητα. Μάλλον δεν ακολουθεί καν την κανονική κατανομή, αλλά μια κατανομή με έντονη αριστερή ασυμμετρία, για να μιλήσω ως στατιστικός (δλδ πολλή σαβούρα, αρκετή μετριότητα και λίγη ποιότητα, με το μέσο όρο πιο κοντά στη σαβούρα παρά στη μετριότητα). Η διαφορά είναι πως με τη «γυναικεία» λογοτεχνία υπάρχει η προκατάληψη ότι πραγματεύεται περιοριστικά γυναικεία θέματα ή απευθύνεται περιοριστικά σε γυναικείο αναγνωστικό κοινό. Υπάρχει και η εντύπωση πως η δημοτικότητά της τα τελευταία χρόνια είναι θέμα «μόδας». Υπάρχει και η άλλη «ανάγνωση» όμως, ότι τα έργα και η προσωπικότητα σημαντικών γυναικών συγγραφέων βοήθησαν το γυναικείο ζήτημα και ως ένα βαθμό βοήθησαν εμπορικά και συναδέρφους τους, λιγότερο καλές. Κάποιες από αυτές τις σκέψεις τις περιλαμβάνει η Ισαμπέλ Αγιέντε στον πρόλογο κάποιου βιβλίου της. Από τις πιο προβεβλημένες και διαβασμένες γυναίκες συγγραφείς σίγουρα. Και από τις πιο καλές; Παρόλο που την αγαπώ πολύ, ακόμα περισσότερο μετά από μια διάλεξή της στο Μέγαρο πριν μερικά χρόνια, όπου είδα και άκουσα μια συμπαθέστατη, κοινωνικότατη, με πολύ χιούμορ και χωρίς ταμπού μικροκαμωμένη γυναίκα – η αναφορά στη σωματική διάπλαση δεν είναι υποτιμητικά, ίσα ίσα, έχω την εντύπωση πως συνήθως οι λιγότερο προικισμένες από τη φύση «το χουν» αυτό – έχω εν μέρει αναθεωρήσει για την λογοτεχνική αξία της, γιατί τα τελευταία βιβλία της (με εξαίρεση την συγκλονιστική «Ινές») ήταν μάλλον απογοήτευση. Παρόλα αυτά της παραμένω πιστός, σε αναγνώριση των παλιότερων καλών βιβλίων και σαν φόρο τιμής στο θείο της.

Από σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία έχω διαβάσει πολύ λίγα. Από τις νεότερες Ελληνίδες συγγραφείς, μου άρεσε πολύ ένα βιβλίο της Σώτης Τριανταφύλλου, το Εργοστάσιο Μολυβιών, που ξετυλίγει πολύ κομψά και γλαφυρά την ιστορία της ελληνικής αστικής τάξης, της διασποράς και των επαναστάσεων σε διάρκεια ενός αιώνα σχεδόν. Βέβαια, επειδή η συγγραφέας έχει ζήσει πολλά χρόνια στο εξωτερικό και έχει κοσμοπολίτικη κουλτούρα, ίσως δεν είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα μοντέρνας Ελληνίδος συγγραφέως.

ΥΓ: Αν δε γίνομαι πολύ... παρεμβατικός, θα σε συμβούλευα να αποφεύγεις να γράφεις μεγάλα κείμενα με γκρίζα γράμματα... είναι αρκετά δυσδιάκριτα με άσπρο φόντο.



409tsalapeteinos λέει:                      σεπτέμβριος 11 2009 (ώρα:14.07)
 

O προηγούμενος ανώνυμος ήμουν εγώ, προφανώς συνέβη πάλι το ίδιο, επειδή έκανα αρκετή ώρα να το γράψω το σύστημα εγγραφής με... ξέχασε.



410χαρη λέει:                      σεπτέμβριος 11 2009 (ώρα:19.18)
 

Τσαλ (μου) ήμουν σχεδόν σίγουρη ! Και συγνώμη για την καθυστέρηση απάντησης, αλλά... το πρωί που μπήκες, μόλις προλάβαινα να σέ εμφανίσω ... και δεν είχα και (καθόλου) καθαρό μυαλό για να σού γράψω ούτε μια λέξη Embarassed

Ξέρω ότι είναι ταλαιπωρία το παρόν σύστημα, αλλά σε βεβαιώνω ότι αυτή τη στιγμή ο τεχνικός δουλεύει για να το κάνει όσο πιο απλό γίνεται ! Θα ενημερώσω καταλλήλως ! Smile

Τά λες πολύ καλά ... (όχι ότι παραξενεύομαι... είσαι όντως άνθρωπος τών συσχετισμών και τών συγκρίσεων ε ;) Όλη η περιγραφή που κάνεις για την (καθόλου) διδασκαλία τής τέχνης στα σχολεία, θα μπορούσε πάντως να μπει και μέσα στο ποστ, καθώς και η περιγραφή τής διαφορετικής κατάστασης σε άλλες χώρες. Καλά, δεν συζητάω για τις χώρες τού πρώην υπαρκτού, οι άνθρωποι εκεί έχουν και μεγάλη παράδοση στην τέχνη, ούτως η άλλως, και ειδικά οι ρώσοι αγαπούσαν πάντα εξαιρετικά τό διάβασμα - και την ποίηση και τό μυθιστόρημα... Ένας ντοστογιέφσκυ μπόρεσε να ζήσει αποκλειστικά από τη δουλειά του, και στις "αναγνώσεις" που έκανε δεν έπεφτε καρφίτσα... Είναι πολύ χαρακτηριστικός και ο τρόπος που θυμούνται επίσης κάθε χρόνο την επέτειο θανάτου τού κάθε αγαπημένου τους ποιητή : πάνε πάνω απ` τόν τάφο τής αχμάτοβα (ας πούμε) και λέν ο καθένας ένα ποίημα που αγαπάει... Κι οι άλλοι ακούνε ... Αλλά άλλα ήθη και άλλοι πολιτισμοί...

Τα δικά μας σχολεία είναι όπως λες, ειδικά για να σέ κάνουν να σιχαθείς και τα λίγα που (δεν) σού μαθαίνουν

Έπειτα, η λογοτεχνία από τη φύση της αντιστέκεται στη διδακτικότητα... "Δεν γράφτηκαν πάντως για να γίνουν υποχρεωτικό ανάγνωσμα" που είπε κι ο έλιοτ όταν τόν πληροφόρησαν ότι κάποια του ποιήματα μπήκανε στα σχολεία...

(αυτό που λες για τα γκρίζα θα το λάβω σοβαρά υπόψιν...)

φιλιά ! Kiss

(υγ : έβαλα και τ` όνομά σου στο πάρα-προηγούμενο ! ) Cool



411χαρη λέει:                      σεπτέμβριος 11 2009 (ώρα:20.07)
 

Τσαλ : (συνέχεια) : Για τις "σημερινές" γυναίκες (και διεθνώς), έχουμε να πούμε τόσα, που θα μπορούσε να γίνει χωριστό ποστ. Η Αλιέντε ( Αγιέντε - εσύ ξέρεις και ισπανικά, το ξέρω ! ) - όσο τήν έχω ακούσει κι εγώ να μιλάει - φαίνεται όντως προσγειωμένος άνθρωπος : Και αυτή η (φοβερή) μόδα με τους "μαγικούς" ρεαλισμούς στα χέρια της δεν κακοπερνάει όντως, αν και δεν την έχω διαβάσει επισταμένως, άλλωστε τό είδος φαινομενικά ξεκίνησε από έναν επίσης λατινοαμερικάνο (τον Μαρκές) -- αλλά ουσιαστικά πρόκειται για "εφαρμοσμένο" (και μάλλον εύκολο κατά τη γνώμη μου) "αφηρημένο ρεαλισμό" πάνω σ` ένα (ανεπανάληπτο) βορειοαμερικάνικο ιδίωμα - θέλω να πω ότι όλοι αυτοί, και αυτές, χρωστάνε τά πάντα σ` έναν πραγματικά "μεγάλο" τον Φώκνερ --

Τά "εσωτερικά" μας είναι και πιο εύκολα και πιο δύσκολα να "αναλυθούν" (από μένα τουλάχιστον, και στην παρούσα φάση) ... Όπως λέω και στο ποστ δεν τα παρακολουθώ εις βάθος - μπαίνουν εδώ και διάφορες ενοχλήσεις που`χουν να κάνουν με τη δουλειά μου - το ποστ όμως γράφτηκε όπως καταλαβαίνεις γιατί μ` ενόχλησε από μια στιγμή και μετά μία συλλήβδην τάση απαξίωσης, που δεν είχε σχέση με την ποιότητα αλλά με τό φύλο...

τα λέμε Πτηνό τής Εξέγερσης Innocent



412Talisker λέει:                      σεπτέμβριος 12 2009 (ώρα:12.55)
 
οκ!
ειναι τεραστιο !
Ορκιζομαι πως θα το διαβασω ολο μολις τακτοποιηθω κι εχω την πολυτιμη ανεση χρονου που λεγαμε.
Λιγα επιγραμματικα μονο
εχω ενα απιστευτο βιβλιο πενηντα ετων και βαλε με ποιηματα των Αδερφων Μπροντε , θα στα φερω ο λ α !!
διαβλεπω ομως πως θα διαφωνησουμε
εχω μια ,αρχικη ενσταση
για μενα η ελληνικη λογοτεχνια στην νεοτερη Ελλαδα δ ε ν ειναι και τοσο λογοτεχνια!
Απο τη στιγμη που υπαρχουν Οικοι σαν τους Μ.Κ. που για ενα κομματι ψωμι τυπωνουν
τα απαυγασμα της βαρεμαρας του καθενος!
Εχεις αγγιξει εκρυθμο σημειο μου και επιφυλλασομαι
Παντως για μενα οποιος εκδωσει ενα βιβλιο δεν ειναι λογοτεχνης ουτε καν συγγραφεας..
οσο για τις φεμινιστριες
τρελλαινομαι με τις αριστερες τυπου ταγαρι , ψαλιδα στις ακρες και αφιλτρο.
Η γυναικα ειναι πανω απο ολα γυναικα ,ο ορος φεμινισμος εχει ευτελιστει απιστευτα απο στασεις και δηλωσεις των ιδιων των γυναικων ,τη στιγμη που μιλαμε απλα για ιση μεταχειριση των ανθρωπων ανεξαρτητου φυλου
και η ιδεολογια εχει πολυ καλυτερα επιχειρηματα απο την αρνηση της φυσης και του φυλου ως πειστηριο ικανοτητας.
Επισης παθαινω με αυτες που δηλωνουν φεμινιστριες απλα και μονο για να κερδισουν μια σοβαροφανεια παραπανω σαν δευτερο σκελετο ταρταρουγα
(Μη τρομαζεις Smileτα ιδια απο την αναποδη παθαινω και με τις γατουλες τυπου Βουγιουκλακη αλλα αυτο ειναι αλλη υποθεση) Smile
τεσπα αυτα κι ακομα δεν διαβασα αναλυτικα μπορει να συμφωνουμε μπορει να διαφωνουμε η μπορει απλα να το ειδα πολυ επιδερμικα και συ να χεις (που θα χεις ) δωσει ιδιαιτερο βαθος
γι αυτο αφηνω ενα "απλο γεια" χαχαχα και τ α λεμε μετα!

υγ πω πω επεσε το μ ατι μου στην εκφραση "στα δικα μας σχολεια"

ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΣΧΟΛΙΑ ΕΧΟΥΝ ΒΑΛΘΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΝΑ ΜΙΣΗΣΟΥΝ ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ!



413χαρη λέει:                      σεπτέμβριος 12 2009 (ώρα:20.18)
 

Πορφυρή (μου) Talisker : Προς το παρόν δεν βρίσκω λόγους διαφωνίας ! Αλλά και να `χουμε στο μέλλον, τόσο το καλύτερο ! Έτσι δεν γίνονται οι συζητήσεις ; Το μπλοκάκι αυτό δε, όπως είπαμε και αλλού (και άλλοτε) Wink δεν "αποβλέπει" ούτε σε διαγωνισμούς "δημοφιλίας" ούτε σε δημοφιλείς "σοβαροφάνειες", αλλά απλά και μόνο σ` αυτό : να λέμε τα "δικά μας" όσες (και όσοι, βεβαίως βεβαίως) πιστεύουμε ότι η τέχνη (και μερικά άλλα "ψιλά" ) είναι όντως δικά μας ...

Περιμένω όλα τα "απλά γεια" από σένα, όσα (σού) βρίσκονται, όσα (σού) χάνονται, κι όσα (σού) ξαναβρίσκονται ! Wink

Και, φυσικά, όσα ποιήματα τών "αδελφών" έχεις και μπορείς να στείλεις είναι πάντα κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτα ! Μετά ενθουσιασμού, θα έλεγα, καθότι μάλιστα τήν (σπάνια) έκδοση που αναφέρεις, εγώ δεν τήν διαθέτω ... Smile

πολλά φιλιά (και ευχαριστίες - για τήν πρωτοβουλία που μού `φτιαξε τή μέρα) (ξέρεις εσύ Innocent )



414Aikaterini Tempeli λέει:                      σεπτέμβριος 13 2009 (ώρα:11.13)
 

Καλημέρα Χάρη. Να που σε συναντάω κι εδώ. Εννοείται πως το απόλαυσα το κείμενο σου και διάβασα και με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τα σχόλια των άλλων φίλων του blog σου. Συμφωνώ για την μετριότητα της ελληνικής (ή παγκόσμιας άραγε;) λογοτεχνικής παραγωγής και δεν θα με πείραζε αν κάποιος ως γυναίκα συγγραφέα (προσωπικά, ευτυχώς, ποτέ δεν τον φορτώθηκα τον τίτλο αυτό), έτσι με θεωρούσε κι εμένα: μέτρια. Μην σου πω ότι θα έβρισκα κι επιεική τον χαρακτηρισμό, που τουλάχιστον μου αφήνει περιθώρια βελτίωσης. Πάντως το απαύγασμα της βαρεμάρας μου κατά την φίλη Talisker, εγώ δεν το έκανα βιβλίο (μάλλον έβγαλα τα μάτια μου να διαβάζω ιστορικές πηγές). Κι αυτό το γράφω χαμογελώντας, μιας και γνωρίζοντας λίγα παραπάνω πράγματα για τον εκδοτικό κόσμο, βλέπω τι παρανόηση υπάρχει. Δεν ξέρω αν η Talisker έχει υπόψη της εκδοτικούς οίκους, που δεν σε πληρώνουν καν, αλλά ωραιότατα εκμεταλλεύονται το βιβλίο σου, αλλά εγώ έχω. Δεν ξέρω, αν γνωρίζει κανείς τους όρους των συμβολαίων όσον αφορά τις εκδόσες στην Ελλάδα, αλλά προσωπικά μιας και κάποιοι φίλοι μου εκδίδουν σε άλλους οίκους, κάτι περισσότερο έχω υπόψη μου. Δεν μ` απασχολεί να υπεραπιστώ τους Μοντέρνους Καιρούς λοιπόν, μιας και την ξέρω καλά την διαστρεβλεμένη άποψη του κόσμου, αλλά ήθελα να σας πω κάτι που οι δικοί μου άνθρωποι, το ξέρουν ήδη. Σε μένα προσωπικά δεν άλλαξαν ούτε ένα κόμμα. μου έδωσαν ακριβώς τα χρήματα που δίνουν οι περισσότεροι εκδοτικοί οίκοι στους νέους συγγραφείς κι έδειξαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και για προσωπική μου υπόθεση, που σιγά τώρα το πολύτιμο άτομο που είμαι γι` αυτούς. Ε, να ξέρετε ότι τέτοια δεν συμβαίνουν συχνά στις ελληνικές εκδόσεις. Τώρα, το πως πλασάρει ο κάθε οίκος τα βιβλία του, είναι άλλο θέμα, καθαρά πολιτικής μάρκετινγκ και ουδόλως σχετίζεται με τους συγγραφείς. Δεν μπορώ να καταλάβω λοιπόν, πως γίνεται να υποτιμούμε ή να υπερτιμούμε ένα συγγραφέα, ανάλογα με το πλασάρισμα του βιβλίου του. Μου φαίνεται ελαφρώς κωμικοτραγικό και πιστεψτε με, δεν το λέω με ειρωνική διάθεση. Όντως αδυνατώ να το καταλάβω. Αυτά τα λίγα και τίποτα άλλο, μιας και το θέμα εδώ είναι διαφορετικό.

Χάρη, αν ένα βιβλίο, έχει μια ερωτική ιστορία και είναι γραμμένο από γυναίκα, χαρακτηρίζεται άρλεκιν. Ένα αντίστοιχο βιβλίο γραμμένο από άντρα, ακόμα κι αν βρίθει σεξουαλικών περιγραφών συνήθως χαρακτηρίζεται ως υψηλή τέχνη. Ως καυστικό, ως κυνικό, ως προχωρημένο, ως..., ως..., αλλά ποτέ ως αυτό που είναι. Θα μου πεις το γράφω τώρα εγώ αυτό, η απολύτως υποκειμενική σχολιάστρια, αλλά το γράφω. Ευθαρσώς μάλιστα. Επειδή αυτή είναι η αλήθεια. Δεν συζητάω φυσικά πως ένα αντίστοιχο βιβλίο γραμμένο από γυναίκα, θα θεωρούνταν πορνογράφημα, γιατί το θεωρώ αυτονόητο. Νομίζω εξάλλου ότι οι παραλληλισμοί σου (ειδικά αυτός με την Κούνεβα, αλλά και όχι μόνο), είναι πολύ πιο επιτυχημένοι απ` τα δικά μου απλά λόγια. Την καλημέρα μου σου αφήνω και θα επιστρέψω εν ευθέτω χρόνο, για να μελετήσω λίγο και τους συνδέσμους σου. Περιττό να πω, πως μ` εντυπωσίασε ο σχεδιασμός του blog σου. Έτη φωτός πίσω είμαι εγώ..



415tsalapeteinos λέει:                      σεπτέμβριος 13 2009 (ώρα:18.01)
 

Χάρη, ελπίζω να μην είναι... προεκλογική δέσμευση, η υπόσχεση για επίλυση των τεχνικών προβλημάτων, και να επιλυθούν όντως! Αστειεύομαι φυσικά. Smile Άλλωστε τόσα χρόνια στην... παρανομία είμαστε μαθημένοι στις κακοτοπιές.

Δε διαφωνώ ότι από τη φύση της η λογοτεχνία δεν προσφέρεται πολύ για «διδασκαλία», με τον τρόπο τουλάχιστο που φανταζόμαστε για τα άλλα μαθήματα. Αλλά εν πάση περιπτώσει ο εκπαιδευτικός πρέπει να δίνει κάποιες κατευθύνσεις και ερεθίσματα. Έστω, μια λίστα με «προτεινώμενα» βιβλία από τα οποία να μπορεί να διαλέξει ο μαθητής κάποιο.

Σχετικά με τη δόνια Ισαβέλ, «Αγιέντε» είναι η καστιγιάνικη προφορά, ενδεχομένως να μην είναι η ορθότερη απόδοση στα χιλιάνικα ισπανικά, που έχουν επηρροές και από άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες. Ως γνωστόν, η Αργεντινή και η Χιλή ήταν οι πιο αραιοκατοικημένες χώρες τους πρώτες αιώνες μετά την κατάκτηση, και άρχισαν να προσελκύουν μετανάστες κυρίως μετά την απελευθέρωσή τους (αρχές 19ου αι.), όταν είχαν αρχίσει να στερεύουν τα ορυχεία του Μεξικού και του Περού και είχε περάσει η εποχή των κονκισταδόρων, των πειρατών και των παράτολμων τυχοδιωχτών. Επιπλέον οι χώρες του νότιου υποκώνου (Αργεντινή, Χιλή, Ουρουγουάη, Παραγουάη) δεν προσέφεραν ευκαιρίες προκλητικού και γρήγορου πλουτισμού όπως οι παλιότερες αποικίες, προσφέρονταν κυρίως για ανάπτυξη της γεωργίας και της κτηνοτροφίας, παραγωγικές δραστηριότητες που προϋποθέτουν σκληρή δουλειά και δίνουν μικρότερα κέρδη και πιο μακροπρόθεσμα. Το δεύτερο μεγάλο κύμα μεταναστών προς αυτές τις χώρες δεν ήταν Ίβηρες στην πλειοψηφία τους. Ήταν σε μεγάλο ποσοστό Ιταλοί, Αγγλοσάξονες, Ιρλανδοί κ.α. Αυτό είχε μεγάλο αντίκτυπο στη γλώσσα και την κουλτούρα των χωρών που τους υποδέχτηκαν και τους ενσωμάτωσαν – παρά τα βασανά τους αυτοί οι άνθρωποι είχαν τουλάχιστο τον τύχη να μη συναντήσουν πολιτικές... μηδενικής ανοχής. Έκανα όλη αυτή την παρέκβαση για να δείξω ότι μπορεί τελικά και «Αλιέντε» να είναι περισσότερο σωστό, και σίγουρα πιο εύηχο στα δικά μας αυτιά. Τελευταία έχω ξεκινήσει να διαβάζω το «Ζορρό» της ιδίας (καστιγιάνικα Θόρο=Αλεπού), ένα ιστορικό μυθιστόρημα για τα νεανικά χρόνια του θρυλικού δον Διέγο δε λα Βέγα (ή Ντιέγκο ντε λα Βέγκα). Είναι αρκετά ενδιαφέρον, κυρίως γιατί περιέχει πολλές ιστορικές πληροφορίες για την ιστορία του Μεξικού (που περιλάμβανε τότε και τις σημερινες ΝΔ πολιτείες των ΗΠΑ). Όχι τόσο καλό όμως όπως η «Ινές». Δεν ξέρω αν έχεις διαβάσει τα τελευταία της βιβλία, «Ονειρεμένη πατρίδα» και «Όλες οι ημέρες». Έχει αλλάξει πολύ το στυλ της, έχει γίνει πολύ περισσότερο «γιάνκικο» από «λάτιν», και πολύ λιγότερο πολιτικοποιημένο επίσης. Το παραδέχεται και η ίδια άλλωστε πώς τα 20 χρόνια που μένει μόνιμα στην Καλιφόρνια την έχουν αλλάξει σε πολλά πράγματα. Ίσως ασχοληθούμε εκτενέστερα μαζί της σε μελλοντική ευκαιρία Smile

Τον Φώκνερ δυστυχώς δεν τον έχω διαβάσει καθόλου, και το θεωρώ μεγάλη έλλειψη.

Ενδιαφέρον και πιπεράτο όπως πάντα το σχόλιο της μις Τάλι. Συμφωνώ πώς τα περισσότερα βιβλία που εκδίδονται τελευταία στην Ελλάδα είναι «εμπορική λογοτεχνία», ή καλύτερα συγγραφική παραγωγή, αλλά αυτό γίνεται και αλλού. Όσο για τις... συντρόφισσες φεμινίστριες, ομολογώ ότι τις προτιμώ κι εγώ ολίγον τι πιο κομψές από αυτές που περιγράφει. Έτσι είναι και πιο εύκολο να δράσουν ως ... διπλές πραχτόρισσες, όπως η θρυλική κομαντάντε Τάνια! Με στολή παραλλαγής και μπερέ το πρωί, και με το κλασικό μαύρο φόρεμα της Σανέλ και γόβες στο κοκτέηλ πάρτυ του κ. Πρέσβη το βράδυ!

Tsal



416χαρη λέει:                      σεπτέμβριος 13 2009 (ώρα:21.42)
 

Καλώς ήρθες Κατερίνα ! Σ` ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια ... και για τα λόγια μου, και για τά σχόλια, και για τό βλόγιον τούτο συνολικά - εμένα μ` αρέσει και το δικό σου, μολονότι μπορεί να βρισκόμαστε και στα δύο άκρα από χρωματικής απόψεως !

Θίγεις πολλά θέματα...κι αυτό είναι καλό, διότι είσαι και συγγραφέας ...

Η φράση σου : " Μην σου πω ότι θα έβρισκα κι επιεική τον χαρακτηρισμό, που τουλάχιστον μου αφήνει περιθώρια βελτίωσης " νομίζω ότι είναι εξαιρετική - μη σού πω κι εγώ χαρακτηριστική καλού συγγραφέα - "ανθρώπου δηλαδή τής δουλειάς" - και το λέω αυτό χωρίς να ξέρω ακόμα (δυστυχώς) τη δουλειά σου - (αλλά υπάρχει μέλλον...) Smile

Δεν θέλω να μιλήσω εκ μέρους τής Τάλι, άλλωστε τριγυρίζει συχνά εδώ και σού απαντάει αν θέλει, αλλά τυχαίνει να ξέρω ότι η φράση της δεν αναφέρεται σε ιστορικά μυθιστορήματα όπως έχω καταλάβει ότι είναι το δικό σου, και εν πάση περιπτώσει ξέρω, νομίζω, ότι αναφέρεται σε συγκεκριμένα μπεστσέλερ - αλλά τέλος εδώ γι` αυτό.

Πάντως η άποψη περί εκδοτών (που έχω κι εγώ) δεν είναι διαστρεβλωμένη, σε διαβεβαιώ - αν υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις, κι αν σού τύχαν, εσένα ή τών γνωστών σου, αυτές, χαίρομαι - αλλά δεν είναι έτσι ο μέσος όρος, καθόλου έτσι θα έλεγα, και έχω κι εγώ μακράν πείραν αυτού τού χώρου - και όχι μόνο ως συγγραφέας -

αλλά, όπως λες κι εσύ: " να ξέρετε ότι τέτοια δεν συμβαίνουν συχνά στις ελληνικές εκδόσεις. "

Αυτό ακριβώς είναι το ζήτημα, αλλά ας το σταματήσουμε εδώ, μιας και πολύ σωστά λες ότι δεν είναι αυτό ακριβώς εδώ το θέμα μας (παρεμπιπτόντως, σκοπεύω να ξανα-ασχοληθώ με τό ζήτημα, και προς το παρόν το έχω θίξει (λίγο) στο "εισαγωγικό" "τείχη τοίχοι τύχη")

βρίσκω την παρατήρησή σου σχετικά με την διαφορά "υποδοχής" ενός βιβλίου με έντονες ερωτικές περιγραφές - από άντρα σε γυναίκα - ευστοχότατες : ελπίζω να τα ξαναπούμε κι από δω, διότι από κει (από τό δικό σου δλδ "σπίτι") συνήθως τα λέμε, κι αν καμιά φορά κάνω καιρό να περάσω, δεν σέ ξεχνάω : put the blame on this work, which you know ... Innocent και, btw, συγνώμη για την καθυστέρηση στην απάντηση, το `χω ξαναπεί και σ` άλλους φίλους εδωμέσα, τα ωράριά μου ως γνωστόν είναι αλλοπρόσαλλα αυτόν τόν καιρό...

Και πάλι σ` ευχαριστώ που πέρασες Kiss



417χαρη λέει:                      σεπτέμβριος 13 2009 (ώρα:22.16)
 

Τσαλ μου νομίζω ότι αν σ` ευχαριστήσω εκ μέρους και τών άλλων πού εισέρχονται εδώ για τίς διεξοδικές πληροφορίες σου σχετικά με τά λατινοαμερικάνικα κλπ (αλλά και τά σχετικά με την Αλιέντε ειδικότερα), δεν θα `χω πέσει καθόλου έξω Smile

Συμφωνώ απόλυτα - και με το παραπάνω - ότι ο δάσκαλος (πρέπει να) είναι κει κυρίως για να δίνει κατευθύνσεις και (κυρίως) ερεθίσματα - και αυτό, ως καλά γνωρίζεις, σημαίνει ότι θα έπρεπε να έχουμε δασκάλους που να γνωρίζουν τις κατευθύνσεις, και να έχουν οι ίδιοι προηγουμένως (κάποια) (καλλιτεχνικά) ερεθίσματα - πράγμα που, απ` όσο ξέρω και ξέρεις, συμβαίνει μόνο σε ελαχιστότατες εξαιρέσεις, συνήθως όχι δάσκαλους ελληνικών, και συνήθως αυτοί οι άνθρωποι βρίσκουν επίσης τόν μπελά τους (από τούς άλλους "συναδέλφους" - οι οποίοι τούς κατηγορούν ότι "χαλάν την πιάτσα" (και την ησυχία τους) - (έχω υπόψη μου παραδείγματα από αφηγήσεις ανθρώπων που αναγκάστηκαν να πάρουν και πρόωρη σύνταξη από τόν πόλεμο που τούς έκαναν οι "συνάδελφοι" - όσο κι αν τούς αγαπούσαν τα παιδιά...) - και μπορούμε να πούμε επίσης ότι, μέσα στο γενικό κλίμα (σχολείου και οικογένειας), οι φιλότιμοι αυτοί - και ταλαντούχοι οι ίδιοι πολλές φορές - άνθρωποι είναι σε θέση να επηρεάσουν αυτά τα παιδιά ελάχιστα - και μάλιστα, θα έλεγα, μόνο τα παιδιά που, ούτως ή άλλως, είναι φτιαγμένα (από τον θεούλη ! ) για να μπουν σ` έναν καλλιτεχνικό δρόμο - δλδ βρίσκονται εκεί ήδη...

...και το χειρότερο για μένα είναι ότι αυτή η ανύπαρκτη "παιδεία" μας περί τα ζητήματα τέχνης (και μουσικής φυσικά, και ζωγραφικής, και όλων) δημιουργεί αυτό το συμπαγές στρώμα σημερινών (και χτεσινών) πολιτών στην ελλάδα με το γνωστό ύφος - του αμόρφωτου ρατσιστή νεοέλληνα - που μάς ταλαιπωρεί όλους - ακόμα και με την ψήφο του, (μια που εκλογές έρχονται...)

( υ γ : η μεν δέσμευση τού "τεχνικού" (μου) δεν είναι καθόλου προεκλογική η δε διευκρίνισή σου ότι αστειεύεσαι δεν είναι καθόλου απαραίτητη : αφενός μεν ξέρω το χιούμορ σου αφετέρου δε δεν είμαι καθόλου παρεξηγιάρα ) Kiss

φιλάκια



418κόκκινο μπαλόνι λέει:                      σεπτέμβριος 14 2009 (ώρα:12.17)
 

Καλημέρα σε όλες και όλους!

Το κείμενό σου Χάρη ανοίγει πολλά πεδία συζήτησης.

Για αρχή, είναι αλήθεια αυτό που λες κάπου πως αν παλιά λέγαμε πως όλοι οι Έλληνες γράφουν ποίηση, σήμερα όλοι οι Έλληνες γράφουν πεζογραφία (και θέλουν να εκδοθούν κιόλας). Σίγουρα αυτό από μία άποψη είναι καλό, αφού θεωρούν πως εκφράζονται μέσω της γραφής (γυναίκες και άνδρες) και η έκφραση ποτέ δεν έβλάψε κανέναν. Το θέμα είναι όταν τα πονήματα γίνονται βιβλία και εκδίδονται, άκριτα και μαζικά τελικά (υπάρχει και ο "ποιοτικός" Καστανιώτης....δεν είναι μόνο οι Μ.Κ., που είναι έτοιμος να εκδώσει έως και σημειώσεις Νομικής-διαδεδομένο αστείο μεταξύ διορθωτών και επιμελητών). Και με τη διαφήμιση που τους γίνεται πουλάνε αρκετά, και ο αναγνώστης ή η αναγνώστρια θεωρούν πως ΑΥΤΟ είναι λογοτεχνία. Εκεί είναι το χειρότερο! Που μένουν σε αυτό και δεν προχωρούν!

Συμφωνώ πως είναι καταρχήν νίκη να γράφουν οι γυναίκες. Το ό,τι κι αν γράφουν...και αν αυτό με κάνει να χαρακτηριστώ φεμινίστρια, το δέχομαι γιατί έρχομαι να το αντικρούσω με κάτι άλλο. Υπήρχαν πάντα γυναίκες που έγραφαν και πολλές από αυτές έγραφαν και αριστουργηματικά. Και έγραφαν και ερωτικές ιστορίες χωρίς όμως αυτές να θυμίζουν τίποτα από Άρλεκιν.Για την Ελλάδα μιλάω τώρα.

Η γενιά της ήττας γέννησε γυναίκες συγγραφείς με σπουδαία λογοτεχνική αξία (κατά τη γνώμη μου).
Η Μάρω Δούκα, η Άλκη Ζέη, η Ιωάννα Καρυστιάνη, η Λιλή Ζωγράφου (και λέω μόνο παραδείγματα, ανεξάρτητα από το αν μου άρεσαν προσωπικά ή όχι) έγραψαν για τη ζωή και την απογοήτευση. Έγραψαν πεζογραφία που σε έναν έμφυλο διαχωρισμό θα την κατατάσσαμε στην "ανδρική πεζογραφία" μόνο και μόνο επειδή υπάρχει η πολιτική στο έργο τους.

Δεν είναι ζήτημα φεμινισμού αυτό που λέω (αν και δεν έχω πρόβλημα να δηλώσω φεμινίστρια) είναι ζήτημα αναζήτησης έμφυλων χαρακτηριστικών και στοιχείων διαχωρισμού στη λογοτεχνία!

Περίπου δηλαδή αυτό που λέει και η Κατερίνα Τεμπέλη.

Να σας πω ένα παράδειγμα που (προφανώς) με εξόργισε: Μου έφεραν δώρο κάποτε (ποιος ξέρει γιατί) το μπεστ σέλλερ "Ο Ιούδας φιλούσε υπέροχα". Το διάβασα με πείσμα και σε κάθε σελίδα "φόρτωνα" όλο και πιο πολύ με αυτή την γυναίκα που μετουσίωνε τον ορισμό της "γυναίκα-θύμα" σε μια εποχή που η γυναίκα είχε κερδίσει πλεον την ανεξαρτησία της και με το παραπάνω. Χειρότερο κι από Άρλεκιν, η λογική του "θέλω να σε δω να σέρνεσαι και να με παρακαλάς", μπεστ σέλλερ από τα πρώτα, που μεταφέρθηκε και στην μικρή οθόνη...το τέλειωσα εξοργισμένη και το πέταξα στην ανακύκλωση...ντράπηκα να το χαρίσω σε οποιονδήποτε, άντρα ή γυναίκα.

Η Σώτη Τριανταφύλλου, η Ζυράννα Ζατέλη, η Έρση Σωτηροπούλου, η Λένα Διβάνη, η Ευγενία Φακίνου (ανεξάρτητα από το αν μου αρέσει η γραφή τους) είναι γυναίκες συγγραφείς του σήμερα που μιλάνε για γυναίκες και τις σχέσεις τους χωρίς να αναπαράγουν το κυρίαρχο μοντέλο της γυναίκας-θύμα! Χωρίς οι αναζητήσεις να αρχίζουν και να τελειώνουν στο αν τις θέλουν ή αν τις απατούν οι άντρες τους.

Αλλά το πλήθος των βιβλίων είναι περίπου σαν αυτά που περιγραφει η Τάλι και που δεν έχουν μόνο γυναίκες συγγραφείς αλλά και άνδρες που προσπαθούν να διεμβολίσουν το, σχεδόν αποκλειστικά, γυναικείο αναγνωστικό κοινό.

Είχα διαβάσει ένα καλό και σύντομο (σαν εισαγωγικό) κείμενο και σας δίνω το λίγκα για να το διαβάσετε.

ουφ...κουράστηκα κι έχω κι άλλα να πω αλλά...αργότερα

Σμακ



419Talisker λέει:                      σεπτέμβριος 14 2009 (ώρα:16.52)
 

Αικατερινη

μολις διαβασα το σχολιο σου .

Δυστυχως εχω λογους σοβαρους να λειπω και δεν μπορω καν να συμπληρωσω οσα θελω..Για τους Μ.Κ.

συγκεκριμενα εχω τη γνωμη οτι ακομα και αν υπαρχουν αξιολογα μυθιστορηματα (για τα δικα μου μετρα και γουστα) αδικουνται καταφορα απο την ποιοτητα των διαφημισεων..

μου εχει τυχει συχνα να μου εχει γινει πλυση εγκεφαλου για καποιον τιτλο τοσο που αντανακλαστικα να τον αντιπαθησω

και να διαβασω μια απλη περιληψη στην εφημεριδα για το ιδιο βιβλιο χωρις ηχο και τη λαγνα θεατρικη φωνη

και να σκεφτω "θα μπορουσε να ειναι ενα καλο βιβλιο"

δυστυχως Αικατερινη αν και γραφω και η ιδια,

απολυτως απενεχοποιημενα θα σου πω πως ειμαι γενικα κατα της πλυσης εγκεφαλου και ειδικα κατα του συγκεκριμενου τροπου προβολης .

Απο κει ορμωμενη αν και σεβομαι απολυτα τον μοχθο του καθενος να γραψει κατι

θυμωνω οταν ο ιδιος δεν το σεβεται και αφηνεται να διαφημιζεται ετσι..μου βγαζει μια απελπισια .(ομιλω απολυτως υποκειμενικα

(εκει ειναι ειδικα το προβλημα μου)

Αλλωστε αν εισαι στο χωρο θα ξερεις πως πολλα ειναι θεμα διαφημισης και πολλοι στηθηκαν και χρηστηκαν συγγραφεις εν μια νυκτι..

μα ομως..

μετα δεν ξημερωσε ποτε...

Τελος φυσικα και εχω υποψιν μου τετοιους οικους καθως και αλλους που πολτοποιουν χαλαρα την πρωτη εκδοση που δεν εξαντληθηκε για οικονομια

καθως και πανω απο ολα υποψιν μου εχω ..οτι ο συγγραφεας δεν κρινεται στην εποχη του αλλα σε αυτο που θα εχει αντικρυσμα στις εποχες των αλλων...

Οι ελληνες γραφουμε γενικα καλα ..ας πουμε οτι ειμαστε ολοι εν δυναμη συγγραφεις

αυτο ομως δεν σημαινει οτι με το πρωτο βιβλιο γιναμε κιολας κι αλλα τετοια βαρυγδουπα..

Τελος (και τα εχουμε πει αυτα με τη Χαρις αλλου )

ουτε ο Ζολα ηταν γυναικα αλλα τη γυναικεια φυση μπορουσε να την περιγραψει γλαφυρα...Το παν ειναι το χαρισμα

κι οταν αυτο συνοδευεται με μεθοδικοτητα και κοπο σαν αυτον που περιγραφεις κι εσυ για τη δουλεια σου

το αποτελεσμα κρινεται απο τον αναγνωστη και αξιολογειται..καλα!

Οταν λοιπον οι Μ.Κ και οχι μονο ,με τοση ευκολια ριχνουν στην αγορα τοση ποσοτητα και τη διαφημιζουν τοσο μα τοσο κατ εμε χωρις ποιοτητα σιγουρα πολλοι ειναι αυτοι που αδικουνται ..απο ατομα σαν και μενα ..και ισως αλλοι τοσοι αυτοι που πειθονται..

Πιστευω ομως ακραδαντα στην αξια και στην αναγνωριση ..η οποια παντα ερχεται ..οταν λειπει η μετριοτητα και υπαρχει η αυθεντικοτητα

οπως και πιστευω πως πολλες μετριοτητες υπερεκτιμηθηκαν απο τετοιες απολυτα μαρκετινιστικες (ας μου επιτραπει ο ορος)κινησεις ..

Η αποψη μου ειναι αυτη

-κυριως ορμωμενη απο τον καταιγισμο των τοσο κακογουστων διαφημισεων και θα χαρω αν εισαι εκει να τους μεταφερεις μι α αποψη .

-κατα τα αλλα συγγνωμη για τον ενικο (μολις το διαπιστωσα γιατι βασικα ηθελα να τα πω στη Χαρη ως οφειλα για τη συνεχεια της συζητησης)

και θα χαρω να τα ξαναπουμε:)

-φιλικοτατα

Χαρις θα ξαναρθω!



421Talisker λέει:                      σεπτέμβριος 14 2009 (ώρα:17.46)
 

χαχα

(τωρα διαβασα το σχολιο)

λατρευτε Τσαλ ποσο μου εχετε λειψει

κι εσεις και ο Συκοφαγος! Θα τα πουμε αναλυτικοτερα κι εδω κι εκει προχτες εσβησα ενα τεραστιο σχολιο μου εδω γιατι εκανα κοπυ ολοκληρη μια παραγραφο δικη σας με την οποια ημουν απολυτως συμφωνη

απο τα νευρα μου και μη δυναμενη να τη ξαναγραψω πηρα τη Χαρις να της τα πω..

απντως συμφωνω απολυτα με αυτο:

Όσο αφορά στη «γυναικεία» λογοτεχνία, συμφωνώ ότι συνολικά είναι μέτρια όπως το ίδιο μέτρια είναι και η «ανδρική» λογοτεχνία. Η εξαιρετική ποιότητα βρίσκεται στη φύση σε σχετική σπανιότητα. Μάλλον δεν ακολουθεί καν την κανονική κατανομή, αλλά μια κατανομή με έντονη αριστερή ασυμμετρία, για να μιλήσω ως στατιστικός (δλδ πολλή σαβούρα, αρκετή μετριότητα και λίγη ποιότητα, με το μέσο όρο πιο κοντά στη σαβούρα παρά στη μετριότητα). Η διαφορά είναι πως με τη «γυναικεία» λογοτεχνία υπάρχει η προκατάληψη ότι πραγματεύεται περιοριστικά γυναικεία θέματα ή απευθύνεται περιοριστικά σε γυναικείο αναγνωστικό κοινό.

-φιλια θα τ α πουμεSmile



424χαρη λέει:                      σεπτέμβριος 14 2009 (ώρα:19.59)
 

@ γενικό σημερινό :

τό ότι η ανάρτηση προκαλεί συζητήσεις...θερμαινόμενες, εμένα μού λέει πολλά - και εσάς επίσης απ` ό,τι βλέπω...

το θέμα μάς αγγίζει, κι αυτό είναι καλό

(σημαίνει ότι η Τέχνη γενικά μάς αγγίζει - υπάρχει τίποτα καλύτερο, σήμερα μάλιστα ; ) Kiss

όμως, σήμερα όλα τα σχόλια μπήκαν ανώνυμα (ενημερώνω ! ) και έγινε η ... γνωστή σημειολογική ανάλυση για να "ανέβουν" με ταυτότητα - ελπίζω να ήμουν επαρκώς οξυδερκής αναγνώστρια τού ύφους εκάστης Smile

θα επανέλθω κι εγώ για σχολιασμό τών σχολίων που τό καθένα σηκώνει μεγάλη συζήτηση... Σάς ευχαριστώ και γι` αυτά, και για τήν υπομονή... Εντός ολίγου η κατάσταση "σύνδεσης" ομαλοποιείται ...

να κάνω επίσης, με την ευκαιρία, μια γενικότερη ανακοίνωση : Με αφορμή μια συζήτηση επί τών Κλαδιών, για ένα μαίηλ που φαίνεται ότι χάθηκε, ενημερώνω άπασες τις ενδιαφερόμενες (και ενδιαφερόμενους) πως, αν μού στείλατε από την εδώ διεύθυνση ("επαφές", κάτω-κάτω στήλη δεξιά) κάποιο μαίηλ, δεν είναι ότι ξέχασα να απαντήσω : από κάποιο τεχνικό λάθος που ελπίζω (τώρα) να διορθώθηκε, δεν έλαβα τίποτα !

επαρκώς συντετριμμένη, πληρώνω τήν αφροσύνη να μ` αρέσουν τόσο τα χρώματα, ώστε δεν αρκέστηκα σ` ένα βλογ υπάρχουσας εταιρείας, όπου όλα αυτά τα προβλήματα απλώς δεν θα υπήρχαν - το μόνο καλό είναι που κατάλαβα ότι τα χρώματα εδώ αρέσουν και σε σάς !

όλα τ` άλλα (ελπίζω ότι) διορθώνονται...Innocent



425Talisker λέει:                      σεπτέμβριος 14 2009 (ώρα:22.19)
 

αχ τι καλα

και τι κακα ταυτοχρονωςFrown

.........ηθελα να πω τοσα για τον Ιουδα!!

πες πες Χαρις!!

-δεν στα ειπα??εισαι μαρτυρ στα ειπα για το συγκεκριμενο ειδικα βιβλιο ???

ΤΟ ΘΕΩΡΩ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΝΤΕΚΑΝΤΑΝΤΖΑΣ!!

και προσωπικα παιδια ειλικρινα δεν εχω κανενα προβλημα με τα αρλεκιν

μα κανενα

εχω διαβασει εγω τη γιαγια της Νταινας (της πριγκιπισσης βεβαιως ) μου διαφευγει τωρα το ονομα της ...ου ου ου ..με το κιλο ..

ως ψυχοθεραπεια..

μα κανενα λοιπον.

Απλα διαβαζα συνειδητα ΑΡΛΕΚΙΝ που ειχα αγορασει ως αρλεκιν και Νορα σας ενθυμιζω

Κοκκινο Μπαλονι Smileμε προλαβες

ειναι σαν μου εσβησες τα κερια της τουρτας ενα πραγμα..αλλα καλα εκανες και σε ευχαριστω , αν μη τι αλλο χαιρομαι που σκεφτονται κι αλλοι ετσι ..

Οταν ολοι μιλουσαν για τον Ιουδα που ποτε δεν περασα την 3 η σελιδα νομιζα πως ειχα προβλημα αντιληψης εγω..Smile

Οπως και να χει το συγκεκριμενο βιβλιο ηταν μι α εκρηξη

οκ απολυτως υγιης για την εποχη της.Απολυτα πιασαρικος τιτλος (θεια εμνευση λεμε) και πιασαρικο θεμα .Το κακο ειναι ω ναι το πολυ κακο ειναι οτι εχουμε παραμεινει σε κεινη την εποχη

ΚΑΙ ΔΙΑΟΛΕ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΜΠΟΡΕΙς ΝΑ ΠΕΡΙΓΡΑΨΕΙΣ ακομα και ΤΟ ΚΕΡΑΤΟ ΜΕ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΤΡΟΠΟΥς περα των εκατο λεξεων της καθομιλουμενης!

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΗ :

Αγαπητε μελλοθανατε ιματζ μεικερ δεν ξερω τι τελος παντων ,

εσας λεω που επιμεληστε τη σελιδα τουτη

σας εκλιπαρω αλλαξτε το τοσο κιτς εμφανισιακα σχολιο μου με μικροτερη γραμματοσειρα γιατι δεν το γλυτωνω το εγκεφαλικο αν το ξαναδω τοσο πως να το πως...

ας το πουμε μεγαλοπρεπες::)))

(ακομα μπερδευω τις γραμματοσειρεςSmile



426Talisker λέει:                      σεπτέμβριος 14 2009 (ώρα:22.27)
 

το δευτερο σχολιο εννοω μελοθανατε ..

εκεινο με τα .."ταπεινα γραμματα " τοσο ταπεινα που τα βλεπεις και απο χιλιομετρο..

συγγνωμη για την ταλαιπωρια και το πληγμα στην αισθητικη σας..

-ΘΑ ΤΑ ΜΑΘΩ!



428Aikaterini Tempeli λέει:                      σεπτέμβριος 14 2009 (ώρα:22.59)
 

Καλησπέρα Χάρη. Όπως βλέπεις κι εγώ αργώ ν` απαντήσω, οπότε αποκλείεται να σε παρεξηγήσω. Smile Πέρνα όποτε θες, αφήνοντας ίχνη ή σιωπηλά. Δεν υπάρχει θέμα. Δεν τις μετράω τις επισκέψεις σας. Ξέρω πως όταν θα έρθετε (ορισμένοι), θα είναι επειδή το θέλετε κι όχι για "πελατειακούς" λόγους, οπότε είμαι απολύτως ικανοποιημένη. Ο ελεύθερος χρόνος μου τελευταία χωράει σ` ένα σπιρτόκουτο κι έτσι χτες δεν το "χτένισα" το σχόλιο μου και μοιραία δεν έγινα σαφής. Αρνητικές είναι οι εμπειρίες των φίλων μου που είναι ή ήταν, σε άλλους υποτίθεται "σοβαρότερους" οίκους. Αρνητικότατες για την ακρίβεια. Γι` αυτό κι εγώ αισθάνομαι τυχερή, για τον τρόπο που με έχουν αντιμετωπίσει. Κι ήμουν και πολύ καχύποπτη μαζί τους, να φανταστείς. Συμφωνούμε λοιπόν. Δεν συμβαίνουν αυτά κάθε μέρα. Επίσης ως τελειομανής (αν και γνωρίζω πως ουδείς τέλειος), είδα ότι επανέλαβα πολλάκις την λέξη "προσωπικά", στο χτεσινό μου σχόλιο και σοκαρίστηκα! Αστειεύομαι, αλλά με μια δόση χιούμορ λέω και κάτι το αληθές. Να με συγχωρείς. Δεν θα επαναληφθεί. Wink Φαντάζομαι πως τις χαίρεσαι τις δευτερολογίες, οπότε ελπίζω να μην κάνω κατάχρηση του χώρου σου, επανερχόμενη. Μεταξύ μας, έχω και καιρό να λάβω μέρος σε συζήτηση που να την γουστάρω τόσο, οπότε δώσε μου άφεση.Smile Αν μπορώ πάντως να σου κάνω μια πρόταση, θα σου έλεγα να ρίξεις μια ματιά στο βιβλίο "Την έλεγαν Βίτα" της Melania Mazzucco. H γραφή της μου άρεσε πολύ. Βραβευμένη δικαίως κατ` εμέ (που δεν δίνω και ιδιαίτερη βαρύτητα στα βραβεία γενικώς). Το δικό μου δεν προέχει να το διαβάσεις κι αφορά πολύ και τη Βενετοκρατία στην Κρήτη (και δεν ξέρω καν αν θα σ` ενδιέφερε). Επίσης έχει και την ερωτική του διάσταση (σε προειδοποιώ). Να δηλώσω ένοχη;;; Wink

Θα τα ξαναπούμε, γιατί σκοπεύω να διαβάσω και τις προηγούμενες αναρτήσεις σου.


Talisker, ευτυχώς που μου έγραψες κι εσύ στον ενικό, αλλιώς θα μου ερχόταν κάπως. Επειδή το σκέφτηκα κι εσκεμμένα σου απευθύνθηκα με το "εσύ". Για να μειώσω λίγο την απόσταση, αν μου επιτρέπεις δηλαδή. Κατα τ` άλλα, σεβαστά όσα λες. Εγώ δεν το βλέπω έτσι το ζήτημα, επειδή ξέρω και μάλλον κι εσύ ξέρεις, πως στην πολιτική μάρκετινγκ των εκδοτικών οίκων, οι συγγραφείς δεν έχουν λόγο, πράγμα το οποίο το θεωρώ ειλικρινά σωστό. Τα μεγάλα ονόματα ίσως να απαιτούν περισσότερα πράγματα. Αλλά εγώ η ασήμαντη (που λάβε σοβαρά υπόψη σου δεν δηλώνω και "συγγραφέας"), όπως και πολλοί άλλοι, ούτε κατά διάνοια. Δεν μου πέρασε απ` το νου λοιπόν, ν` ακακατευτώ. Ελπίζω πως την δική μου αισθητική, την εκφράζει ο λόγος μου και μόνο αυτός. Ούτε η διαφήμιση, ούτε τα δελτία τύπου, ούτε οτιδήποτε γράφεται από άλλους για μένα, είτε είναι άψογο αισθητικά είτε όχι. Κι αφού ζητήθηκε κι η άποψη μου για το εξώφυλλο κι έγινε σεβαστή και μπήκε ένας υπέροχος πίνακας, υπέρ του δέοντος ικανοποιημένη είμαι. Αλλά το καταλαβαίνω αυτό που λες, στο τονίζω. Σαφέστατα μάλιστα. Όμως... Προκειμένου να είχε όρο το συμβόλαιο μου για κατά παραγγελίαν "σκηνές" στα βιβλία μου ή να έκαναν κοπτοραπτική στα κείμενα μου, προτιμώ να το διαφημίζουν όπως θέλουν (έτσι κι αλλιώς γενικώς οι διαφημίσεις όλων των βιβλίων είναι μεγάλη συζήτηση), εφόσον εγώ γράφω ότι εμένα μου κατέβει κι αυτό εκείνοι το σέβονται απόλυτα. Με καταλαβαίνεις; Πιστεύω πως ναι. Είναι καθαρά υποκειμενικό το ζήτημα. Τι μετράει περισσότερο για τον καθένα. Εμένα το κόλλημα μου είναι να μην γίνονται επεμβάσεις στο κείμενό μου (βλέπω και τα λάθη μου έτσι κι έχω μια ελπίδα βελτίωσης). Κι όσο αυτό το διασφαλίζω όντας στους Μοντέρνους Καιρούς, δεν θα το κουνήσω από κει. Αν κάτι αλλάξει ως προς αυτό και μόνο το ζήτημα, τότε βλέπουμε.

Σ` ευχαριστώ που έκανες τον κόπο να μου απαντήσεις και ελπίζω κι εγώ πως θα τα ξαναπούμε. Φιλικότατα, Κατερίνα Smile



429χαρη λέει:                      σεπτέμβριος 14 2009 (ώρα:23.12)
 

Πορφυρή μου Τάλις : εγώ είμαι...ο τεχνικός για τα προβλήματα γραμματοσειρών !

Προσπάθησα να ... υπακούσω : Αν πέτυχα το μεγεθος που θέλεις, τότε στα συγκεκριμμένα fonts (comic κλπ) που επιλέγεις, το μέγεθός σου είναι το fonts size 3 : μ` αυτό εμφανίζονται τώρα.

Θα επανέλθω, γιατί όλη μέρα σήμερα έχουμε τεχνικά σεμινάρια (υπάρχει βάσιμη ελπίς, ότι τακτοποιήθηκαν τά τών "εγγραφών" ! Smile )

θα επανέλθω και θα ενημερώσω διεξοδικά επ` αυτού InnocentKissSmile



430χαρη λέει:                      σεπτέμβριος 14 2009 (ώρα:23.24)
 

Κατερίνα καλωσήρθες πάλι και χαίρομαι πολύ που μπορούμε τώρα και τα λέμε κι από δω, όπως καταλαβαίνεις...

Απλώς, λάβε υπόψη σου το παραπάνω (μου) και ζητώ τήν κατανόησή σου στο να σού απαντήσω πλήρως λίγο αργότερα : έχω μπλέξει άσχημα σήμερα με τεχνικά...

φιλιά και θα τα ξαναπούμε βεβαίως Smile (θίγεις τόσο πολλά - ευτυχώς - κι εσύ, που η συζήτηση έχει πια απαιτήσεις χρόνου, τουλάχιστον εκ μέρους μου (δεν φημίζομαι και για τήν...ταχύτητά μου ! ) Innocent



431Talisker λέει:                      σεπτέμβριος 14 2009 (ώρα:23.45)
 

ωωω λατρευτε μου νεε !!::))

δηλαδη θα γραφω εγω τωρα εδω

και θα γινονται απο μονα τους ολα αυτα που ειπες??

και θα λογκαρω???συν τοις αλλοις?

μα ειναι καταπληκτικο αυτο !!

θα σου στειλω και τον δικο μου αρτ ντιζαινερ για σεμιναριο αν ειναι ετσι ..

οποτε δει το νουμερο μου στο τηλ λεει: "ποια ακριβως μαλακια θελετε να κανετε παλι μεγαλειοτατη"???

-αλλα δεν δινω σημασιαSmile

Μια χαρα τα κανατε παντως αγαπητε ..θα εισηγηθω οντως χαρη ατη Χαρη!

-ευχαριστω θερμα!!!!

χχχχχχχχχχχχ

Αικατερινη

μα απολυτα σε καταλαβαινω ..(και μου βγηκε και απολυτα φυσικα ο ενικος ενω αν δεις σπανια τον χρησιμοποιω ακομα και αστειευομενη )ισως γιατι εξελαβα ακριβως την καθε καλη διαθεση..

Εσυ το βλεπεις ακριβως μεσα απο τη σκοπια σου δηλ , του να μην επεμβαινει κανεις στα κειμενα σου..

δεν εχω φτασει ακομα σε αυτο το σημειο αλλα σιγουρα πιστευω οτι μια βεβηλωση θα τη νιωσω αμα τη επεμβαση!

Ισως μετα απο αυτο πραγματικα ολα τα αλλα μοιαζουν δευτερευοντα ..για σενα που γραφεις με το μερακι να δωσεις να μοιρασεις και γεμισεις εικονες .

Συμφωνω απολυτα με αυτο...:

Ελπίζω πως την δική μου αισθητική, την εκφράζει ο λόγος μου και μόνο αυτός. Ούτε η διαφήμιση, ούτε τα δελτία τύπου, ούτε οτιδήποτε γράφεται από άλλους για μένα, είτε είναι άψογο αισθητικά είτε όχι.

κατι τετοιο εννοουσα κι εγω πιο πανω απλα επιμενω πως η κακιστης ποιοτητας διαφημιση αδικει τη δουλεια ..τη δικη σου τη δικη μου του καθενα .

Βεβαια οτι αξιζει καποτε δικαιωνεται εστω και με μια εκατονταδα παραπανω αγοραστων

αλλα η μεγαλυτερη δικαιωση για μενα ειναι αυτο που μολις εκανες ..

να εισαι σε μια παρεα να συζητας και καποιος να σε προτεινει σαν "καλο βιβλιο"..

αυτη ειναι η καλυτερη διαφημιση ..

(κατ ουσιαν συμφωνουμε απλα εγω ειλικρινα θα προτιμουσα να μου το εκδωσουν αν και οταν και οποτε ΜΕ ΤΟΝ ΟΡΟ ΝΑ ΜΗΝ ΜΕ ΑΚΟΥΣΩ ΣΤΟ ΑΛΤΕΡ..

-κανεναν αλλον!

-Εχω βρει ομως "οικο" κι ετσι κι αυτοι γλυτωνουν απο μενα κι εγω τα τζινγκλακια αναμεσα στην Ανιτα -την οποια παω και με χιλια σημειωτεον)Smile

εχω φιλο συγγραφεα (αναφορικα το λεω για να καταλαβουν και οι αλλοι για τι τιμες μιλαμε) που πληρωνεται

1 ευρω το τεμαχιο ..σε αλλον "οικο" αυτος...!!!!

εν τω μεταξυ με την τοσο ευγενικη αντιμετωπιση κοιταξτε τωρα που θα παρω και βιβλιο των Μ.Κ. με τοσα που τους εχω σουρει εν καιρω!

-χαρηκα ΚατεριναSmile

Χαρις τωρα εσυ ετοιμαζεσαι να δουλεψεις κι εγω να κοιμηθω

θα τα πουμε αυριο φιλια πολλα !!!



432tsalapeteinos λέει:                      σεπτέμβριος 15 2009 (ώρα:15.50)
 

Καλές και ωραίες μου κυρίες,

Επιτρέψτε μου να παρέμβω λίγο στην χαριτωμένη και ενδιαφέρουσα κουβεντούλα σας για να θέσω κάποια ζητήματα επικαιρότητας.

1. Ευχαριστώ και ευγνωμονώ τη Μις Τάλι που αναπαράγει τα γραφτά μου, προσφέροντάς μου λίγη από τη δόξα ενός… Μαρτί, ή ενός Τσε. Η ικανοποίηση είναι ακόμα μεγαλύτερη γνωρίζοντας πως προέρχεται από άλλο ταξικό χώρο, κανοντάς με να αισθάνομαι πρόσωπο… κοινής αποδοχής.

2. Καταθέτω κι εγώ τη δυσαρέσκιά μου κατά του τεχνοκράτη/γραφειοκράτη της Χάρης, που βλέπω να μεγαλώνει και να φουντώνει. Έχει τύχει και σε μένα σχόλιό μου να εμφανιστεί με μικρότερες γραμματοσειρές, ή ανώνυμα ενώ είχα κάνει εγγραφή. Νομίζω η πολιτική και ιστορική συγκυρία είναι κατάλληλη για… υποσχεσολογία και παροχολογία, με την ελπίδα πως κάποια από τα ταξίματα θα υλοποιηθούν.

3. Θέτω θέμα… ποσόστωσης των σχολιαστών, καθώς υπερτερούν συντριπτικά οι θήλεις. Φυσικά το βήμα είναι ελεύθερο και μπορεί να μπαίνει ο καθένας όποτε θέλει, αλλά μήπως η οικοδέσποινα θα μπορούσε να εξετάσει κινητροδότηση για… πιο ισορροπημένη αναλογία φύλων; Θα ήθελα και τη γνώμη του μπαλονιού επί τούτου, που είναι πιο ειδήμων και κινητοποιημένη σε τέτοια ζητήματα.

Αυτά ήθελα να γράψω, 6.000 μίλια ανατολικά της Αβάνας, 15 Σεπτέμβρη του 51ου έτους της Επανάστασης

Τσαλ



433χαρη λέει:                      σεπτέμβριος 15 2009 (ώρα:21.41)
 

Κοκκινομπαλόνιον : Να με συχωρείς ερυθροζέπελιν για την καθυστέρηση στην απάντηση καταρχάς, αλλά κι εσύ θέτεις ένα σωρό προβλήματα για τα οποία χρειαζότανε και χρόνος και - σχετική έστω - διαύγεια... Τώρα ίσως τα διαθέτω

Κοίταξα και τον λύγκα στην σελίδα που παραπέμπεις, και σ` ευχαριστώ διότι δεν τον ήξερα - αλλά θέλω να μιλήσω περισσότερο γι` αυτά που λες εσύ :

Όπως φαίνεται τό πρόβλημά μου εξαρχής σ` αυτήν τήν συζήτηση ήτανε ότι δεν ήξερα τόν εκδότη "Μ.Κ." που ανέφερε πρώτη η Τάλι, και συνεχίστηκε επ` αυτού (και περί άλλων...) η συζήτηση με τήν Κατερίνα, και μόνο χτες ξημερώματα που επανήλθα εδώ (ως ζαλισμένη κότα από τα τεχνικά που μού έχουν...προκύψει - Τσαλ, θα έρθει κι η σειρά σου ... ), κατάλαβα για τί πράγμα μιλάμε Embarassed

Επί τών συγγραφέων όπως καταλαβαίνεις δεν μού κάνει ιδιαίτερο κέφι (και δεν είναι ούτε σωστό νομίζω, ούτε και τό θέμα μας εδώ, να μιλήσω με ονόματα και τα λοιπά). Όμως για τούς εκδότες, μπορώ να πω πολύ σύντομα και επιγραμματικά - και επειδή βρίσκομαι κοντά σ` αυτόν τόν χώρο από χρόνια και όχι μόνο σαν συγγραφέας - ότι η κατάσταση σε γενικές γραμμές είναι αποκαρδιωτική : φυσικά υπάρχουν (λαμπερές) εξαιρέσεις σε μερικούς μικρούς, αλλά τό πρόβλημα τής λογοτεχνίας μας (και τού γενικού της "επιπέδου") δύσκολα μπορούν να τό λύσουν αυτοί, μια που δεν έχουν τα πολλά λεφτά, και - το κυριότερο - τίς διασυνδέσεις με τούς κριτικούς και τά λόμπυ (γιατί δυστυχώς υπάρχουν λόμπυ) που κατασκευάζουν, εν πολλοίς, τίς εμπορικές επιτυχίες. (Φυσικά το φαινόμενο δεν είναι μόνο ελληνικό, αλλά αυτό εμένα δεν μού λέει και τίποτα, πολύ περισσότερο που οι ντόπιοι πνευματικοί "μας" (άνθρωποι) έχουν κι ένα χούι να διατυμπανίζουν τις ελληνικές ιδιαιτερότητες ( - ναι, ίσως υπάρχουν κάποιες - επί το αποκαρδιοτικότερον)

Είναι άχαρο να το λέει κανείς, και πολύ περισσότερο αν είναι ό ίδιος συγγραφέας, όχι μόνο γιατί μπορεί πολύ εύκολα να κάνει εχθρούς - ας πούμε ότι δεν τόν νοιάζει - αλλά και γιατί μπορεί ακόμα πιο εύκολα να κατηγορηθεί ότι τα λέει διότι δεν βρίσκεται στο "κύκλωμα" (με αυτονόητη συνέχεια στη σκέψη ότι, αν, και μόλις βρεθεί, θα τό βουλώσει). (Δεν είναι αυτή η περίπτωσή μου, αλλά δεν μπορώ να πείσω και κανέναν που δεν μέ ξέρει - σαν άτομο, αλλά κυρίως τά βιβλία μου εννοώ). Είναι λοιπόν άχαρο να τό λέμε, αλλά δυστυχώς η κατάσταση τών "διαπλοκών" στη "λογοτεχνία" ("μας") είναι πολύ εξοργιστικότερα ενεργή, και πολύ επιδεξιότερα καλυμμένη, απ` ό,τι αυτή τών περίφημων διαπλοκών στην οικονομία και την "πολιτική" ("μας").

Τά λέω λίγο στο "εισαγωγικό" μου, και θα τά ξαναπώ ίσως κάποτε πάλι. Υπάρχει μια δυσκολία σε μένα, που ελπίζω να την καταλαβαίνεις. Και δεν θα ήθελα τό "μπλοκάκι" αυτό να γίνει "βήμα" για να βγάζω τα "προσωπικά" μου επειδή εδώ "λύνω και δένω" - ή "έχω τό μαχαίρι, έχω και το καρπούζι", που είπε κάποιος εδώ - με άλλη αφορμή.

Σού λέω απλώς ότι ένα καλό τεστ είναι να κοιτάει κανείς κάθε φορά που διαβάζει "κριτική" κάποιου (μεγαλόσχημου και μεγαλόσχημης) "κριτικού" μας, όχι τόν τίτλο τού βιβλίου πρώτα, ούτε καν τό όνομα τής (τού) συγγραφέα, αλλά τό όνομα τού εκδοτικού οίκου. Κάνε τό τεστ - ο Τσαλ που έχει σχέση και με τά στατιστικά θα είχε εδώ πεδίον δόξης λαμπρόν - και θα δεις...

Έχω φάει στο πετσί μου πλέον - μετά από τόσα χρόνια στη "δουλειά" - τήν (αφόρητη) δλδ αίσθηση ότι λειτουργεί με όρους καθαρά μαφίας, μια ιδιότυπη "ομερτά" μεταξύ "εκδοτών", "κριτικών", και εφημερίδων. Ακόμα και μερικοί βιβλιοπώλες μπαίνουν στο παιχνίδι, αλλά αυτοί είναι ο τελευταίος τροχός τής αμάξης, με τήν έννοια ότι - όσο κι αν φαίνεται παράδοξο - αυτοί απλώς "ακολουθούν" - δεν καθορίζουν αυτοί τό "παιχνίδι" : Και, προσωπικά, αγαπώ τα βιβλιοπωλεία, και πιστεύω ότι εκεί βρίσκεται τό (τελευταίο) καταφύγιο κάποιου που θέλει να ψάξει μόνος του, και να "δουλέψει" με τό δικό του μυαλό.

Τούτων δοθέντων - και η συζήτηση μπορεί φυσικά να πάει πολύ σε μάκρος - τώρα που κατάλαβα (νομίζω) (δεδομένου ότι δεν έχω και τηλεόραση, και βλέπω περιστασιακά από τόν κομπιούτερ μου - (έτσι είδα και τό "επεισόδιο" τής "ελληνοτέτοιας" που ανέφερα στην ανάρτηση αρχή-αρχή)) τώρα που κατάλαβα λοιπόν ποιός περίπου είναι ο εκδότης τών "μοντέρνων καιρών" θα `χα να πω τα εξής μόνο : Δεν τόν ξέρω, και προφανώς έχει κάποια κεφάλαια να διαθέσει για διαφήμιση στην τηλεόραση - που είναι και ακριβή. Δεν ξέρω ούτε τα βιβλία που βγάζει - τό μόνο που κατάλαβα είναι ότι η Κατερίνα (μας) έχει εκδόσει εκεί. Αλλά, κατά τα υπόλοιπα : Αν δεν έχει "άλλες" διασυνδέσεις, καλά κάνει. (Αντ)επιτίθεται με τόν μόνο τρόπο που βλέπει να υπάρχει. Έχε υπόψη σου ότι , μέσα στην "ομερτά" που ανέφερα βρίσκεται και ο αποκλεισμός από τήν "επίσημη" και "σοβαρή" κριτική, βιβλίων πού έχουν εκατοντάδες χιλιάδες πωλήσεις - προσωπικά τό βρίσκω γελοίο και κομπλεξικό, πέραν όλων τών άλλων : Αν υπάρχουν (που υπάρχουν) - γυναίκες κυρίως - που γράφουν βιβλία - η "ποιότητα" δεν μάς ενδιαφέρει, γιατί μήν κάτσουμε να μιλησουμε τώρα σοβαρά για τήν ποιότητα τών άλλων - αν υπάρχουν λοιπόν τόσο μεγάλες "επιτυχίες" στο ενεργητικό μιας συγγραφέας, και αυτή "πουλάει" ενώ κανείς "πολιτικά ορθός" πνευματικός μας δεν γράφει γι` αυτήν, ε, εγώ λοιπόν (μολονότι, μάρτυς μου όχι ο θεός, αλλά τα δικά μου βιβλία) καμία σχέση δεν έχω μ` αυτού τού είδους τό γράψιμο (και δεν το διαβάζω κιόλας), βρίσκω αξιολύπητη τη "στάση" τών "κριτικών" μας να χώνουν το κεφάλι τους - τουλάχιστον - στην άμμο (Αλλά ξέρουμε ότι δεν είναι αυτό) : Αν ήταν "πνευματικοί (τουλάχιστον) με αρχίδια" (για να το πω λαϊκά και, συνεπώς, αρκούντως σεξιστικά), θα ανίχνευαν εκεί, τήν "έλλειψη πνεύματος" . Αλλά το πνεύμα δεν περισσεύει σε κανέναν ... άσε κι είμαστε και σε προεκλογική περίοδο...

θα τα ξαναπούμε σίγουρα - μού έδωσες αφορμές κοκκινομπαλόνη και - αφρόνως - τις άρπαξα Laughing



435χαρη λέει:                      σεπτέμβριος 15 2009 (ώρα:23.35)
 

Τσαλ (μου) : ας τα πάρουμε ένα-ένα και με τη σειρά : (τις απολογίες μου για την καθυστέρηση, ως παραπάνω με Ερυθροζέπελιν...)

1 : περί αυτού η Πορφυρότατη Τάλις έχει τόν λόγο ( : κοινώς: βρέστε τα ! ) (δεδομένου ότι πρόκειται για κοπλιμέντα ( Innocent ) είμαι σίγουρη ότι δεν θα `χουμε αιματοχυσίες - ταξικών διαφορών σωφρόνως διευθετούμενων, με τόν τρόπο μάλιστα που βρήκες ...

2 : Δεδομένου ότι τόν έχουμε απειλήσει με σούβλα γκιλοτίνα και δεν ξέρω γω τι άλλο, οφείλω να πω και μια καλή κουβέντα για τον Τεχνικό (Μου) που μοχθεί εδωμέσα (πράγματι μήνες) να φέρει εις πέρας μιαν εργασία που δεν ξέρω αν έχει ξαναγίνει στην μπλογκόσφαιρα : χτίζει ευ-βλόγιον από την αρχή, χωρίς τήν στήριξη καμιάς άλλης εταιρείας ή κατάστασης, και (ή ακριβώς επειδή) έχω και ιδιόμορφες απαιτήσεις (ως γνωστόν) :

συνεπώς ας είμαστε τουλάχιστον ευμενείς Kiss : πολύ περισσότερο που για τις γραμματοσειρές (και το μέγεθος τών γραμμάτων) ευθύνομαι μάλλον εγώ, που δεν (σάς) τό έκανα γνωστό από την αρχή : ακριβώς επειδή αυτή εδώ η φόρμα δίνει τη δυνατότητα να κάνουμε πολλά και διάφορα (γράφοντας), πρέπει να διαλέξετε εσείς και τα fonts και το size τους, διαφορετικά βγαίνουν στο μικρότερο μέγεθος. (Σήμερα είδα ότι διάλεξες, 3 διαφορετικά κιόλας : έτσι μπράβο Smile καλό μου Πουλί ! (μαθαίνουμε όλοι μας σιγά-σιγά ...)

[ Τό ζήτημα μόνιμης εγγραφής και σύνδεσης διευθετείται αυτές τις μέρες - είναι κι ένας απ` τούς λόγους που δεν έχω τον χρόνο που θα`πρεπε ν` απαντώ εγκαίρως ... και δεν είναι προεκλογικό αυτό ! Yell ]

3 : φαντάζομαι θα λάβεις αρμοδίως τήν κατάλληλη απάντηση από το Μπαλόνιον επ` αυτού, μια γρήγορη και εύκολη όμως μπορώ να σού δώσω κι εγώ : η παρούσα ανάρτηση ενδιαφέρει λογικά και εκ φύσεως περισσότερον τας Θήλεις Kiss

(αν θέλεις ν` ασχοληθείς με στατιστικές, σού έχω προσφέρει θέμα στην παραπάνω απάντηση προς την Αυτήν )

... στο τελευταίο : και πόσες μερες από την Γαλλική Επανάσταση, και πόσα χρόνια από την Παρισινή Κομμούνα, πόσους αιώνες μετά την Εξέγερση τών Σκλάβων επί Ηρωικού Σπάρτακου ; παρακαλώ έσο διεξοδικός και πλήρης !

Φιλάκια πολλά Cool



436χαρη λέει:                      σεπτέμβριος 16 2009 (ώρα:01.49)
 

(πολύ αγαπητή) Κατερίνα : τώρα (...που όλη η φύσις ησυχάζει) έχω κι εγώ τήν ησυχία μου, για λίγο πιο κανονική απάντηση :

Για τις εμπειρίες σου σχετικά με τούς έλληνες εκδότες, είμαι η τελευταία που θα `χε αμφιβολίες (κοίταξε και την απάντησή μου στο σχόλιο τού Κόκκινου Μπαλονιού παραπάνω...) Τά ξέρω καλά τα "συμβόλαια", κι αν δεν το ξέρεις σε πληροφορώ ότι χρησιμοποιούν όλοι (εντάξει, να πούμε περίπου όλοι;) ένα, που βγαίνει με καρμπόν από τούς ευσεβείς πόθους και τήν ... ευφυία κάποιου "μεγάλου"...

Τό βιβλίο που μού λες θα τό κοιτάξω, αλλά κυρίως μ` ενδιαφέρει πια να βρω πρώτα το δικό σου ...

Το θέμα για μένα δεν έχει σχεδόν καμιά σημασία, αλλά η ιστορική εποχή που το τοποθετείς μ` αρέσει : υπερβολικά μάλιστα ...

Όσο για τις "διαφημίσεις", τα είπα και στην Κοκκινομπαλονίτσα : να προσθέσω μόνο, για όσους δεν το ξέρουν - εσύ φαντάζομαι το ξέρεις καλά - ότι οι εκδότες μας δεν ντρέπονται να βάζουν εντελώς αποικιοκρατικής νοοτροπίας όρους (με βάση και το προαναφερθέν "πρότυπο") στα συμβόλαια τών συγγραφέων "τους" όπου, μέσα στ` άλλα διεκδικούν για τον εαυτό τους και τό αποκλειστικό δικαίωμα να διαφημίζουν όπως, όποτε, και αν θέλουν... (Δεν συζητώ για τό ότι ζητάν να έχουν λόγο επί μεταφράσεων, συμπεριλήψεων σε ανθολογίες, ή (...είναι πάντα και αισιόδοξοι, και φιλόδοξοι) τηλεοπτικών μεταφορών). Συνεπώς όλα τ` άλλα είναι ψιλά γράμματα - οι μεν έχουν μαζί τους το "όλον σύστημα", οι δε την τηλεόραση. Προσωπικά δεν μού καίγεται καρφάκι. Αν διαφημιζόταν η "Βουή και το Πάθος" τού Φώκνερ από τήν τηλεόραση δεν θα πούλαγε και πολλά - ή ίσως λόγω τίτλου να πούλαγε κατά λάθος, αν όμως διαφημιζόταν τό Finnegans Wake (όταν, και αν, μεταφραζόταν) δεν νομίζω να πούλαγε και τίποτα ("τίποτα" λέγονται στην ελλάδα τα 3 χιλιάδες αντίτυπα, που πουλάει η ποίηση βασικά - στην καλύτερή της περίπτωση) (οι άνθρωποι θέλουν να χτίσουνε και πολυκατοικίες)...

Και οι διαφημίσεις "πιάνουνε", αν έχουν κάτι για να "πιαστούνε" και οι άλλοι... Το δικό σου έγινε διαφήμιση στην τηλεόραση ; Κι αν ναι, πούλησε πολλά εξαιτίας αυτού ;

Ένα λάθος που κάνει ο (καλοπροαίρετος) κόσμος - ο οποίος είναι - δικαίως - άσχετος με τούς μηχανισμούς αυτής τής αγοράς - και πέφτει απλώς, αν είναι και αρκετά άτυχος, θύμα της, είναι πως τα περισσότερα βιβλία που κάνουν μεγάλες πωλήσεις, κάνουν διότι υπάρχει μεταξύ αυτών και τού "πελάτη" μια "σχέση" που ξεπερνάει τα όρια τής διαφήμισης : είναι μια "σχέση " που κατασκευάζεται με υπομονή και επιμονή, από την "όλη" γύρω πραγματικότητα, σχολείο (έλλειψή του), οικογένεια (ασχετοσύνη της, και αμορφωσιά της), εφημερίδες (ασχετοσύνη τους και αμορφωσιά τους) ...Αν πληροί τούς όρους, θα πουλήσει ό,τι και να λεν οι μεγαλόσχημοι διανούμενοί μας... Έτσι πούλησαν οι "μαμάδες τών βορείων" και ακόμα τό φυσάνε και δεν κρυώνει, οι μπαμπάδες βορείων και νοτίων...

Εμείς (όσοι είμαστε), από τή μεριά μας, πιστεύω, ότι δεν κάνουμε παρά αυτό που πρέπει, που θέλουμε, και που μπορούμε ... Προσωπικά δεν περιμενω τίποτα από τούς "διανοούμενους" αυτής τής χώρας. Για τις πωλήσεις...εντάξει, θ` ανταμειφθούμε για τήν έλλειψή τους : εμείς βλέπεις θα πάμε στον παράδεισο...

Innocent

φιλιά...



437χαρη λέει:                      σεπτέμβριος 16 2009 (ώρα:02.16)
 

Τάλις Πορφυρή : τά είπες όλα νομίζω εδώ :

αλλα η μεγαλυτερη δικαιωση για μενα ειναι αυτο που μολις εκανες ..

να εισαι σε μια παρεα να συζητας και καποιος να σε προτεινει σαν "καλο βιβλιο"..

αυτη ειναι η καλυτερη διαφημιση ..

- και, αν λάβεις υπόψιν και τα ανωτέρω μου σημερινά (χτεσινά πια, έχεις δίκιο ως προς τα ωράρια, εσύ (μού φαίνεται) ξέρεις παραπάνω απ` όσα πρέπει... SurprisedKiss) σχόλιά μου, θα καταλάβεις πως πιστεύω ότι δεν πρέπει, ούτε να υποτιμάμε, ούτε να αποθεώνουμε, ούτε και να παρεξηγούμε το "γούστο" τού "κόσμου " - αυτοί που τό μυκτηρίζουν είναι αυτοί που τό `χουν κατασκευάσει εν πολλοίς - διά τών πράξεων ή τών παραλείψεών τους...

Ξέρεις πώς γράφουμε... αν είναι για να πετύχουμε να χτίσουμε βίλα ή να μάς γράφουν οι εφημερίδες - και δεν το καταφέρνουμε, τότε, ε, είμαστε ή ανώτεροι τών περιστάσεων, ή πολύ κατώτεροι... Τί φρίκη, που΄λεγε και ο Καβάφης (σ` ένα από τα αφανή του γραπτά) ν` αλλάζεις τούτο ή κείνο για ν` αρέσεις στους πολλούς... [κάπως έτσι] Θα μπορούσαμε να προσθέσουμε και τη σημερινή συνέχεια - που την ζουν και καμπόσοι : και τί, επιπλέον, φρίκη, να τα κάνεις όλ` αυτά, και πάλι να μην αυξάνονται οι καταθέσεις σου στην τράπεζα τού παρόντος με ζεστό χρήμα...

ξέρω, εσύ κοιμάσαι τώρα - εμ, που θα πάει, θα ξαναγίνω κι εγώ κανονικός άνθρωπος... Cool

φιλιά...



448Aikaterini Tempeli λέει:                      σεπτέμβριος 17 2009 (ώρα:22.37)
 

Καλησπέρα σε όλους. Περίμενα πως και πως να βρω λίγο χρόνο για να σας ξανάρθω κι αυτό νομίζω Χάρη, ότι τα λέει όλα. :) Απ` ότι κατάλαβα σχεδόν όλοι εδώ ξέρουμε τι διαδραματίζεται σ` αυτούς τους χώρους, οπότε απλώς σιγουρευτήκαμε μέσα απ` τον ωραιότατο διάλογό μας, πως ναι, να πλουτίσουμε δεν παίζει (κι ευτυχώς που δεν μας απασχολεί κιόλας). SmileΔεν γράφω τίποτα άλλο, γιατί αισθάνομαι και λίγο υπεύθυνη που ξεστράτισα την συζήτηση. Εσύ και η Talisker και το Κόκκινο Μπαλόνι, εστιάσετε άλλωστε στα περισσότερα, τα αναλύσατε και με καλύψατε.Και πράγματι ο Τσαλαπετεινός είπε το σωστότερο περί σπανιότητας της εξαιρετικής ποιότητας κτλ. Έχετε δίκιο. Έτσι είναι.

Θα σου απαντήσω λοιπόν, μόνο στην ερώτηση σου, αν και δεν γνωρίζω και πολλά. Ναι, διαφημίστηκε πάρα πολύ το βιβλίο μου. Φαντάζομαι θα έπαιξε ρόλο αυτό στις πωλήσεις, που συμπαθητικές μου φάνηκαν εμένα αλλά τίποτα περισσότερο. Οι φίλοι μου το αγόρασαν και το χάρισαν και σε άλλους φίλους τους, κι αυτό με κάνει ιδιαιτέρως περήφανη (αλλά δεν είναι αντικειμενικοί κριτές, τα ξέρετε αυτά). Κάποιοι άλλοι το πήραν κατά τύχη. Μερικοί μάλιστα, όταν διάβασαν κάτι λίγα διηγήματα που έχω βάλει στο blog, μου είπαν ότι είναι εντελώς διαφορετικού ύφους απ` το βιβλίο και δεν το περίμεναν (εγώ καλό το βρίσκω αυτό, μεταξύ μας-μην κολλάμε και στα ίδια). Η έκδοση όμως συνέπεσε με μια προσωπική μου περιπέτεια που δικαίως επισκίασε τα πάντα και η επανέκδοση του, έγινε σε μία επίσης πολύ άσχημη στιγμή κτλ κτλ. Δεν το χάρηκα αυτό το βιβλίο κοινώς και δεν ασχολήθηκα μ` αυτό όσο θα έπρεπε. Απλώς δεν γινόταν. Αλλά μετά που έφτιαξα το blog και κάποιοι άνθρωποι το διάβασαν κι έκαναν αναρτήσεις , μια χαρά την πήρα, δεν μπορώ να σας πω ψέματα. Smile Αυτά είναι όλα που ξέρω λοιπόν, Χάρη μου. Ίσως στο επόμενο, αν πάνε καλά τα πράγματα, να μπορώ να το ψάξω περισσότερο.. Μ` ενδιαφέρει τρομερά η Ιστορία, πιστεύω ότι διδάσκεται εντελώς λάθος και κυρίως επινοώ "μύθους" (απαραιτήτως και έρωτες και πάθη! Laughing ), για να μπορώ ν` ασχοληθώ με συγκεκριμένες ιστορικές περιόδους. Είναι το μυστικό μου. Αλλά παρακαλώ, ας μείνει μεταξύ μας. Smile Σε σας, και στην μοναδική συνέντευξη που έχω δώσει το έχω πει μόνο (και μάλιστα όχι τόσο απροκάλυπτα όσο εδώ).


Και τώρα, δεν ξέρω τι να απαντήσω στην Talisker, γιατί με πιάνει μια αμηχανία σε τέτοιες περιπτώσεις. Σ` ευχαριστώ πάντως, που είσαι τόσο καλοπροαίρετη. Έτσι γίνονται οι ωραίοι διάλογοι άλλωστε. Λέω να σ` επισκεφτώ και στο blog σου μιας που αισθάνομαι να σε "ξέρω" λίγο, αν και ντρέπομαι να πηγαίνω εγώ πρώτη σε blog άλλου ανθρώπου, επειδή νομίζω πως θα σκεφτεί πως έχω άλλου είδους κίνητρα. Με σένα όμως είναι αλλιώς. Smile


Καλό βράδυ. Την απόλαυσα την συζήτηση αυτή (μακάρι να γινόταν να τα λέγαμε κάποτε κι από κοντά). Περνάτε ωραία εδώ, οπότε ξέρετε: θα ξανάρθω. Να `στε καλά!


ΥΓ: Συγχωρέστε τα τυχόν λάθη μου. Είναι αυτός ο άτιμος ο λίγος χρόνος που ευθύνεται, για την έλλειψη διαύγειας μου.



450χαρη λέει:                      σεπτέμβριος 17 2009 (ώρα:23.57)
 

Κατερίνα Καλησπέρα σου και πάλι ! Ναί, εγώ να δεις πώς χαίρομαι !

μα, οι συζητήσεις είναι και για να ξεστρατίζουν - αυτό είναι και το ωραίο, όπως λες κι εσύ, μ` αυτές τις συζητήσεις...

Αυτά που λες για το βιβλίο σου, εγώ τουλάχιστον τα καταλαβαίνω, και φαντάζομαι (και ελπίζω) πως όλα εκείνα τά προβλήματα (για τα οποία κάτι είχα απλώς μυριστεί από το δικό σου "σπίτι"), έχουν πια διαπαντός ξεπεραστεί, και θα χαρείς όπως σού πρέπει όλες τις επόμενες εκδόσεις...

Προσωπικά, επειδή όταν πρωτάρχισα να "μπλογκάρω" μπήκα πρώτη (και πώς να γίνει αλλιώς;) σε ξένα "σπίτια" (έτσι γνωριστήκαμε κι εμείς, αν θυμάσαι σε βρήκα απο τόν Silent...) θα΄χα να σού πω ότι ξεπέρασα τούς ίδιους φόβους που είχες κι εσύ, με ένα απλό τεστ : είπα : αν δείξουν ότι πιστεύουν αυτό που φοβάσαι, δεν τρέχει τίποτα : δεν θα ξαναπατήσω ... ( : κανείς σχεδόν δεν έδειξε τέτοιο πράγμα ) (είναι ο "φυσιολογικός" τρόπος για να "γνωριζόμαστε" άλλωστε ...)

Ειδικά η γλυκύτατη (και πορφυρότατη) Τάλι (που έχει όλη την αγάπη πολλών πολλών πολλών εδωμέσα - και το ξέρει φαντάζομαι), αν μπορώ να μιλήσω για λογαριασμό της, θα χαρεί εξαιρετικά να σε δει κι απ` τό (πορφυρό ή τό μαύρο) σπίτι της (έχει δύο!) ... Ρισκάρω να το πω εγώ για λογαριασμό της γιατί ξέρω πως λόγω κάποιας έξτρα και απρόβλεπτης ανάγκης ίσως λείψει κάτι (λίγες) μέρες απ` τούς αιθέρες (τού νετ) Kiss (με την ευκαιρία γλυκιά μου, φιλιά κι από δω Innocent )

Κατερίνα : καλά περνάμε, όντως, αφού "περνάς" κι εσύ... και : τι στο καλό, δεν βλέπω πουθενά λάθη ... Καλό σου βράδυ Kiss



464Talisker λέει:                      σεπτέμβριος 19 2009 (ώρα:23.08)
 

ΑΥΤΑ τωρα τα ειδα :::)

ναι ελειπα και ποσο σε καταλαβαινω Κατερινα γι αυτες τις συγκυριες ..αστα

εκει που λες Δοξα τω θεω και τωρα αραζω σου ρχεται η κατραπακια και λες οταν ο ανθρωπος κανει σχεδια ο Θεος γελαει..φφ να περνανε μονο

αυτο για την πρωτη επισκεψη Κατερινα το χω κι εγω

πολυ παρα πολυ σπανια γραφω πρωτη καπου και ειδικα στην αρχη αυτο πιστευα πως ο αλλος θα νομισει πως απλως θελω σχολια και συναγελασμους

εχω δειξει ομως με τη σταση μου οτι με ενδιαφερει η ποιοτητα στις κουβεντες (στα δικα μου μετρα παντα )

και ο αλληλοσεβασμος και ξερω πως στην αρχη βγαζω κατι επιθετικο η αλλαζονικο (ειναι ομως σκετο χιουμορSmile ..πολλοι φευγουν αυτοι που μενουν και με αντιμετωπιζουν με φυσικη ευγενεια γινονται φιλοι μου σχεδον αντανακλαστικα..

γιατι εχουν ανωτεροτητα ...και δεν βγαζουν βιαστικα συμεπρασματα συν τοις αλλοις..

και τωρα που περιαυτολογησα και γυαλισα την κορωνα μου

να πω οτι χαρηκα πολυ πολυ που εκανες το βημα και ηρθες και να το κανεις ξανα οπου νοιωσεις πως εχεις πραγματα να πεις ..(και εχεις)

-εχει μικρους θησαυρους εδω μεσα ..

Χαρις!

Πολυλατρεμενη βασιλισσα της Δανιμαρκιας και του βασιλειου των ποστ" τετραφυλλο απολαυστικο σεντονι"

θα σας διαβαζω αυριο αναλυτικα στη νεα αναρτηση -ναι?

σας αφηνω μια υποκλιση και εναν σφιχτο ασπασμο!(ακου "γλυκυτατη"!!παμε καθολου καλα? )χχχχχχχχχ

Αγαπητε ιματζ μεικερ ελπιζω αυτοματως τα γραμματα μου να γινουν κατι σταιλ και κατι φοντ απο μονα τους

ετσι δεν μου ειπατε?

-μα τι μαγος ειστε αλλιως???????



465Talisker λέει:                      σεπτέμβριος 20 2009 (ώρα:01.06)
 

Εγω Χαρις τωρα θα κοιμηθω στο λεω

αλλα ξαναδιαβαζοντας θελω να πω

-χαι χιτλερ ..λαθος χαι κομανταντε Τσαλ!! (ετσι γιατι μου εχετε λειψει και γιατι το οτι ειμαι δεξια το προσπερνατε με τοση αβροφροσυνη:::))))))

και φυσικα Χαρις και Κατερινα οταν κατεβω Αθηνα με τις νεες μου Βουιτον (μα καπου πρεπει να παω με αυτες τεσπα)

θα τα πουμε θα σας πω που μενω και θα βρεθουμε οπου σας βολευει φτανει να μην ερθετε σαν τις αριστερες που λεγαμε (και χωρις γατες Χαρις!Smile)

μετα θα παμε για κρασακι και μεζεδακι και ατελειωτη κουβεντα

-ντρες κοντ ,οφ κορς λιτλ μπλακ !

οβερ εντ αουτSmile



468χαρη λέει:                      σεπτέμβριος 20 2009 (ώρα:04.53)
 

Πορφυρή, μ` έχετε παρακαλέσει στο παρελθόν ν` αλλάξω στυλ για να μην χρειαστεί ν` αλλάξετε μέγεθος καλάμι (προς το μεγαλύτερο) - είμαι αναγκασμένη να σάς επιστρέψω την παράκληση...

Φυσικά θα τα πούμε εν καιρώ, και ειδικά η απάντησή μου...που θα ολοκληρωθεί αύριο (λιτλ μπλακ αν πιάνονται και τα γυαλιά και τα μαύρα παντελόνια...ευχαρίστως Cool )

να`στε σεις καλά, και μεις θα`μαστε καλά επίσης ! Kiss



489ανώνυμα λέει:                      σεπτέμβριος 26 2009 (ώρα:23.29)
 

Καλησπέρα Χάρη και Talisker.

Τώρα κατάφερα κι εγώ να έρθω και σας λέω πως πολύ θα χαιρόμουν να τα πούμε κι από κοντά. Αλλά ως τότε.. θα σας διαβάζω!

Καλό βράδυ και στις δυό σας και σας ευχαριστώ. Καταλαβαίνετε εσείς γιατί. Wink



491χαρη λέει:                      σεπτέμβριος 27 2009 (ώρα:00.26)
 

Καλώς ήρθατε "ανώνυμα", και σάς ευχαριστώ κι εγώ με τή σειρά μου για όλα τά καλά που λέτε ... - η (πορφυρογάλαζη - σωστά την "εικονίσατε") Talisker είμαι σίγουρη ότι θα σάς απαντήσει, με το αρμόζον στη μεγαλειότητά της Innocent ύφος, ξεχωριστά...

Φοβάμαι ότι στη χαρά τής γνωριμίας μεσολάβησε το διαβολάκι τής "εγγραφής" και τής "σύνδεσης" για να θολώσει τα νερά...

Θα πρέπει να κάνετε μια φορά (άπαξ και δια παντός) εγγραφή, και αμέσως μετά και σύνδεση, για να έχετε το όνομα που επιθυμείτε για εδωμέσα Surprised

ελπίζω να μην σάς κουράζω - δεν θα τό `θελα με τίποτα...

και πάλι καλώς ήρθατε κι ευχαριστώ Smile



493Aikaterini Tempeli λέει:                      σεπτέμβριος 27 2009 (ώρα:11.44)
 

Η Κατερίνα είμαι. Εγώ, η προηγούμενη ανώνυμη δηλαδή. Δεν ξέρω τι λάθος έκανα και εμφανίστηκα ανώνυμη. Μάλλον με ξέχασε το μπλογκάκι σου. Frown

Καλημέρα Χάρη. Φιλιά!



495χαρη λέει:                      σεπτέμβριος 27 2009 (ώρα:19.05)
 

Γεια σου Κατερίνα ! Με μπέρδεψες ή έχασα τις ... αποκωδικοποιητικές μου ικανότητες ! Αν όμως κάνεις μια φορά μόνο αυτό που σούλεγα παραπάνω, δεν θα σε ξαναχάσει η μνήμη Smile Αν θα τα πούμε, λέει ...

φιλιά πολλά Kiss






επιστροφή στην αρχική σελίδα



υπάρχει και άλλος τόπος
όμως

 

τείχη τοίχοι τύχη : εισαγωγικά

 

 

αθώα λευκά χαρτιά

εκτός από τά κείμενα άλλων που θα μπορείτε να διαβάζετε εδώ (και τά οποία είναι (είμαι βέβαιη) παντός καιρού) τά δικά μου γραφτά πάρτε τα σαν ημερολόγιο που θα απωθεί ηπίως τήν επιμελή αποθέωση τής επικαιρότητας (όσο για τό κοπυράϊτ, τόσο σ' εκείνα όσο και στις μεταφράσεις μου, που – κατά καιρούς – θα σάς παραθέτω, μού ανήκει βέβαια) αλλά
αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορείτε να τά αναπαράγετε αν θέλετε (φτάνει να αναφέρετε τήν πηγή – απλά και συνηθισμένα πράγματα που λέμε) *
(οι φωτογραφίες επίσης θαν' δικές μου αν σάς τό πω  – αλλά πολλές άλλες φωτογραφίες, πίνακες, σχέδια και γκραβούρες, αν δεν σάς πω κάτι άλλο, θα είναι από κάποια σελίδα ιντερνετική – και, φυσικά, όπου βρίσκω τό όνομα τού δημιουργού τό αναφέρω)



 

μπορείτε επίσης να δείτε (αν έχετε διάθεση μόνο για πεζογραφία) (και για λίγα ίσως πράγματα παραπάνω για μένα) τήν ιστοσελίδα μου  απολίτιστες τέχνες : εκεί είναι και εκτενέστατα τμήματα από τά (εκδομένα και ανέκδοτα) μυθιστορήματα που έχω μέχρι τώρα ετοιμάσει για εδώ  ^ < > # + = και θα ακολουθήσουνε, θέλω να ελπίζω σύντομα, και τά (ακόμα πιο) εκτενή τους κείμενα (ολόκληρα) : σκοπεύω να εκδόσω τά πάντα εναερίως δηλαδή στο ιντερνέτ



*
(επ' αυτού να θεωρώ ότι θα θεωρήσετε αυτονόητα τά όσα γράφει τό εξαιρετικό μπλοκάκι τής L' Enfant de la Haute Mer για τούς όρους αναδημοσίευσης)
και να συμπληρώσω ότι δεν είναι αξιοπρεπές να κλέβει κανείς άλλους, όταν έχει έναν εαυτό απ' τόν οποίο μπορεί να κλέψει ελεύθερα – και μην υποτιμάτε τή δημιουργικότητά σας : όσοι τό 'καναν τιμωρήθηκαν και τούς είδαμε να ασχημαίνουν.

© ο πίνακας τού τίτλου : david hockney : Not Very Big Blue Balls (λεπτομέρεια), 1991, oil on canvas (98,10 x 128,60 cm), η μαυρόασπρη φωτογραφία δικιά μου (δηλαδή τής γάτας μου) (τήν εποχή που δεν υπήρχανε ακόμα τά λαπτόπ) © ο πίνακας στο μπάνερ για τήν ιστοσελίδα με τά βιβλία μου (λεπτομέρεια) : δικός μου, 1989  ©  τό χαρακτικό με τούς κρεμασμένους : από τήν 1η έκδοση τών ποιημάτων τού françois villon, παρίσι 1489  ©

 

και τό άπειρο να συμφιλιωθούμε

giordano bruno stiftung / emily brontë
herbert marcuse / γιάννης ξενάκης
tom waits και david bowie
happy few / stachtes / silentcrossing
talisker μαύρη / talisker πορφυρή /
ροΐδης
αγριμολόγος / gatouleas / κελαηδίσματα
post.scriptum.inter - action και ο άλλος ρο
undantag και omadeon και ρενάτα
μπαλόνι κόκκινο / head-charge / κατερίνα
l' enfant de la haute mer και γιώργος μίχος
ο δρόμος με τίς φάμπρικες
/ geographies
έγκλημα και τιμωρία / tsironakos

φώτης τερζάκης / the act of touching
no budget / futura
maya's life / maya's playground
positive atheism και jane austen
heinrich von kleist / gregory markopoulos
emily dickinson ή walther von der
vogelweide

κι άλλα πολλά μπλοκάκια και σελίδες
και όχι μόνο για τή
γλώσσα και λοιπά
που θα τά πούμε εν καιρώ στις από
δίπλα
αριστερά πολυλογίες

 

 

τά εκδομένα μου βιβλία :

συνεργασίες :

 
από εκατό δρόμουs

χαρη λέει στο: 12 τό εγώ είναι άλλη :
ανώνυμα λέει στο: 12 τό εγώ είναι άλλη :
χαρη λέει στο: 21 : επιτάφια μπλουζ τού ιωάννη σεβαστιανού
Aikaterini Tempeli λέει στο: 21 : επιτάφια μπλουζ τού ιωάννη σεβαστιανού
Aikaterini Tempeli λέει στο: 21 : επιτάφια μπλουζ τού ιωάννη σεβαστιανού
χαρη λέει στο: 2 τείχη τοίχοι τύχη
ανώνυμα λέει στο: 2 τείχη τοίχοι τύχη
χαρη λέει στο: 21 : επιτάφια μπλουζ τού ιωάννη σεβαστιανού
undantag λέει στο: 21 : επιτάφια μπλουζ τού ιωάννη σεβαστιανού
χαρη λέει στο: 8 μια ωραία μαργαρίτα εις τά δάση μια φορά ... ...
Aikaterini Tempeli λέει στο: 8 μια ωραία μαργαρίτα εις τά δάση μια φορά ... ...
χαρη λέει στο: 20 choderlos de laclos : ... τό παράδοξο ως αφετηρία τής αλήθειας
gatouleas λέει στο: 20 choderlos de laclos : ... τό παράδοξο ως αφετηρία τής αλήθειας
χαρη λέει στο: 20 choderlos de laclos : ... τό παράδοξο ως αφετηρία τής αλήθειας
Aikaterini Tempeli λέει στο: 20 choderlos de laclos : ... τό παράδοξο ως αφετηρία τής αλήθειας
χαρη λέει στο: 20 choderlos de laclos : ... τό παράδοξο ως αφετηρία τής αλήθειας
tsal λέει στο: 20 choderlos de laclos : ... τό παράδοξο ως αφετηρία τής αλήθειας
χαρη λέει στο: 19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...
ανώνυμα λέει στο: 19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...
ανώνυμα λέει στο: 19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...
κόκκινο μπαλόνι λέει στο: 19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...
ανώνυμα λέει στο: 19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...
head charge λέει στο: 19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...
χαρη λέει στο: 19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...
head charge λέει στο: 19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...
head charge λέει στο: 19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...
χαρη λέει στο: 19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...
Post.Scriptum.Inter-Action. λέει στο: 19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...
χαρη λέει στο: 19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...
Post.Scriptum.Inter-Action. λέει στο: 19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...




αρχείο



νοέμβριος 2012(2)

21 : επιτάφια μπλουζ τού ιωάννη σεβαστιανού
9 σαβουάρ βιβρ

φεβρουάριος 2010(1)

20 choderlos de laclos : ... τό παράδοξο ως αφετηρία τής αλήθειας

δεκέμβριος 2009(2)

12 τό εγώ είναι άλλη :
19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...

νοέμβριος 2009(3)

γ υποκριτικό διάλειμμα
17 γλωσσικά
18 gottfried von strassburg

οκτώβριος 2009(2)

15 american stories (θετικισμός και πολυλογίες)
16 οι γάμοι

σεπτέμβριος 2009(2)

13 περί βιβλίων
14 υπό ξένην σημαία

αύγουστος 2009(8)

α β γ : γραψίματα και σχόλια
5 περί ψεμμάτων (συνέχεια) : καβάφης
6 καβάφης / περί έρωτος
7 γιατί η βία είναι μία αηδία
8 μια ωραία μαργαρίτα εις τά δάση μια φορά ... ...
β γενικές δοκιμές : απόπειρα μεταφοράς t. s. e.
10 τό θηρίο στο χαλί
11 περί αναρχίας ...

ιούλιος 2009(5)

1 χαρισμένα (και αντί εισαγωγής)
2 τείχη τοίχοι τύχη
3 τό χαλί τών επικαίρων
α διάλειμμα για τό μπλουζ τού πρίγκηπα
4 η τέχνη τής πολιτικής ψευδολογίας






άλλοι σύνδεσμοι









           Site Meter