Οι μέρες τού ανοιξιάτικου θρήνου για τόν θάνατο τής φύσης κι ύστερα τής χαράς για τήν «ανάστασή» της είναι μάλλον πλανητικά διασκορπισμένες σε όλες τίς μυθολογίες και δεν ανήκουν σε μια θρησκεία μόνο – εμείς εδώ ξέρουμε από τό σχολείο τόν αρχαίο μύθο τού ορφέα ή τού άδωνη, αλλά μπορεί μερικοί να ξέρουμε και τίς επιβιώσεις του σε λαϊκές τελετουργίες, πέρα από τό συλλογικό ασυνείδητο που μάς κάνει έτσι ή αλλιώς να καταλαβαίνουμε τίς τελετές αυτές ακόμα κι αν δεν είμαστε χριστιανοί...
ας ακούσουμε τήν μουσική εκδοχή τού ιωάννη σεβαστιανού μπαχ και τών συν αυτώ :
1. με τήν kathleen ferrier :
2. τήν εξαίσια άρια «σ` ακολουθάω κι εγώ με χαρά» :
3. κι άλλη μία για τό «τετέλεσται», με παιδική φωνή :
4. από τά «κατά ιωάννην» πάλι, με διευθυντή τόν νίκολαους άρνονκουρτ που προτιμάει αγοράκια να τραγουδάνε και τά γυναικεία μέρη :
5. από τά «κατά ματθαίον» με αρχιμουσικό τόν κλασικότροπο karl richter :
6. μια ρώσικη εκτέλεση κατά leo kremer :
7. και μια σπάνια εγγραφή από τηλεόραση : πρώτη τών «κατά ιωάννην» στην κούβα : αβάνα, αύγουστος τού 2003 (ο ήχος όχι τέλειος, αλλά αξίζει πολύ τόν κόπο) :
Εγώ αυτή τη χρονιά άκουσα μόνο μια μετριότατη εκτέλεση των κατά Ιωάννην Παθών - ο (γνωστός) μαέστρος πήγε να την φτιάξει "αυθεντική" αλλά δεν του βγήκε...
Κάτι γηραιές χορωδοί που βέλαζαν, και δύο φλάουτα όμποε στο αγαπημένο μου "Von den Stricken" άλλα λόγια ν`αγαπιόμαστε...
Εμ, έχουμε κι ένα μικροποταμίσιο (άκου ασεβές σεβαστιανό καλαμπούρι η άθλια ) παρελθόν εμείς οι δυο Εξαιρετικέ μου !
τώρα, να σού πω ότι, παρόλο που`χουμε (ολίγον ) χαθεί, ανεβάζουσα το πόστιον τούτο σκεφτόμουνα ότι εσύ θα`σουν μάλλον ο μόνος που θα αντιδρούσε επ` αυτού ;
την θλίψιν μου δια την ψιλοδολοφονίαν τού Αγίου Ρυακίου (αλλά συμβαίνουν και στις καλύτερες (ευρω)οικογένειες...)
προσωπικά εθλίβην δια τά χάλια τού γ.τ. μη ευρούσα την πρώτην και αγαπημενότατήν μου εκτέλεσιν τού Ιωάννη (ήταν τής ΣRATO...όπως πιστεύω ότι έχετε υπόψιν σας) με την οποία είχα φάει τα νιάτα μου (και έφαγα και τον δίσκο) ...
οι γάτες μου σε φιλούν εξίσου - τραγωδώσαι τό ich folge dir gleichfalls από το υπερπέραν -
εκτός από τά κείμεναάλλων που θα μπορείτε να διαβάζετε εδώ (και τά οποία είναι (είμαι βέβαιη)παντός καιρού)τά δικά μου γραφτά πάρτε τα σαν ημερολόγιο που θα απωθεί ηπίως τήν επιμελή αποθέωση τής επικαιρότητας (όσο για τό κοπυράϊτ, τόσο σ' εκείνα όσο και στις μεταφράσεις μου, που – κατά καιρούς – θα σάς παραθέτω, μού ανήκει βέβαια) αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορείτε να τά αναπαράγετε αν θέλετε (φτάνει να αναφέρετε τήν πηγή – απλά και συνηθισμένα πράγματα που λέμε) * (οι φωτογραφίες επίσης θαν' δικές μου αν σάς τό πω – αλλά πολλές άλλες φωτογραφίες, πίνακες, σχέδια και γκραβούρες, αν δεν σάς πω κάτι άλλο, θα είναι από κάποια σελίδα ιντερνετική – και, φυσικά, όπου βρίσκω τό όνομα τού δημιουργού τό αναφέρω)
μπορείτε επίσης να δείτε (αν έχετε διάθεση μόνο για πεζογραφία) (και για λίγα ίσως πράγματα παραπάνω για μένα) τήν ιστοσελίδα μου απολίτιστες τέχνες:εκεί είναι και εκτενέστατα τμήματα από τά (εκδομένα και ανέκδοτα) μυθιστορήματα που έχω μέχρι τώρα ετοιμάσει για εδώ ^ < > # + = και θα ακολουθήσουνε, θέλω να ελπίζω σύντομα, και τά (ακόμα πιο) εκτενή τους κείμενα (ολόκληρα) : σκοπεύω να εκδόσω τά πάντα εναερίως δηλαδή στο ιντερνέτ
* (επ' αυτού να θεωρώ ότι θα θεωρήσετε αυτονόητα τά όσα γράφει τό εξαιρετικό μπλοκάκι τής L' Enfant de la Haute Merγια τούς όρους αναδημοσίευσης) και να συμπληρώσω ότι δεν είναι αξιοπρεπές να κλέβει κανείς άλλους, όταν έχει έναν εαυτό απ' τόν οποίο μπορεί να κλέψει ελεύθερα – και μην υποτιμάτε τή δημιουργικότητά σας : όσοι τό 'καναν τιμωρήθηκαν και τούς είδαμε να ασχημαίνουν.
) παρελθόν εμείς οι δυο Εξαιρετικέ μου ! 
) χαθεί, ανεβάζουσα το πόστιον τούτο σκεφτόμουνα ότι εσύ θα`σουν μάλλον ο μόνος που θα αντιδρούσε επ` αυτού ; 
rss
