1 χαρισμένα (και αντί εισαγωγής)
 


ιούλιος 22 2009 (ώρα:18.48)
 
   

                                                                                    

   Κάθε μέρα νέα βιβλία, τεύχη, δελτία, αφηγήσεις, // νέα παράδοξα, γνώμες, σχίσματα, αιρέσεις, έριδες φιλοσοφικές, θρησκευτικές. Πότε αγγελτήρια γάμων, μάσκες, παντομίμες και συμπόσια, ιωβηλαία, πρεσβείες, // τρόπαια, παρελάσεις, διασκεδάσεις, αθλητικοί αγώνες, έργα θεατρικά. Και αλλαγή σκηνής μετά: πλεκτάνες, προδοσίες, κάθε είδους κακουργήματα, νεκρώσιμες πομπές, ταφές, θάνατοι ηγετών, νέες ανακαλύψεις, εξορμήσεις· τή μια υλικό για κωμωδία, τήν άλλη για τήν τραγωδία. Σήμερα αναγορεύονται νέες αρχές και αξιωματούχοι, αύριο κάποιοι μεγάλοι κηρύχνονται έκπτωτοι, κι ύστερα πάλι νέες δάφνες σε άλλους. Ένας ελευθερώνεται άλλος στη φυλακή· ο ένας ευημερεί, ο άλλος καταρρέει· τούτος τοκίζει, ο γείτονάς του χρεοκοπεί· εδώ αφθονία, εκεί λιμός και πείνα· // άλλος τσακώνεται, άλλος γελάει, άλλος πενθεί. Αυτά τήν κάθε μέρα ακούω, κι άλλα παρόμοια, δημόσια και ιδιωτικά. Κι εγώ, μες στη γαλαντομία και τήν κακομοιριά τού κόσμου - μέθη, υπεροψία, έγνοιες κι αβεβαιότητες, αφέλεια και παλιανθρωπιά, πονηρία, απατεωνιά, ευθύτητα, εντιμότητα, μαζί ανάκατα, μαζί σερβιρισμένα - πασχίζω ιδιωτεύοντας. Όπως ζούσα, έτσι και ζω, όπως και πριν, //

ρόμπερτ μπάρτον, αγγλία 1628

  

   Είναι μεγάλη αλήθεια, βρίσκει πολλούς αυτή η κακιά αρρώστια τής γραφής, και δε θα πάψει αυτό ποτέ, όπως διαπίστωνε ο παλαιός σοφός, και πιο πολύ στον κακογράφο αυτόν καιρό, όταν δεν αριθμείται τών βιβλίων ο αριθμός, όπως επισημαίνει κάποιος έγκριτος, κι όταν τά πιεστήρια στενάζουν, κι όλους τούς πιάνει μια φαγούρα, διψώντας για τιμή και αναγνώριση (στραβοί-κουτσοί, γράφουμε όλοι), κάτι να γράψουν - τί, αδιάφορο -, κάτι να πασαλείψουν. Συνεπαρμένοι από τόν ίμερο τής δόξας, κι από τού πόνου τό κρεβάτι, κι ας καταντήσουνε κουρέλι, // πρέπει κάτι να πουν, να κάνουν όνομα, ακόμα κι αν πατούν επί πτωμάτων. Θέλουν να λογαριάζονται στους συγγραφείς και να τούς προσφωνούν με αυτόν τόν τίτλο //, να ξεχωρίζουν μες στο ανίδεο πλήθος για ένα κούφιο χάρισμα, για ένα χάρτινο βασίλειο·

ανατομία τής μελαγχολίας, αγγλία 1628

 

   τίποτε αξιόλογο, μια επανάληψη με άλλα λόγια. Πρέπει να γράφουν, ίσως για να μη μένουν άνεργοι οι τυπογράφοι ή, ακόμα, για να βεβαιώσουν ότι έζησαν. //

    Αγράμματοι κλέφτες, και τά λοιπά. //

    Έτσι, απ` τά βρομόχαρτά μας δεν έχουν φράξει μόνο βιβλιοθήκες και βιβλιοπωλεία, αλλά κι η κάθε τρύπα και ο κάθε υπόνομος· γράφουν ποιήματα, που τά διαβάζεις όταν χέζεις, χρήσιμα ν` ακουμπήσεις εκειπάνω καμιά πίτα, και να τυλίξεις // μην αρπάξει τό ψητό. //

   Και τό καινούργιο, τί θα είναι; Μια κουδουνίστρα, ένα μπιχλιμπίδι, που φτιάχνουν κάτι αργόσχολοι //. Ποιος δεν σκαμπάζει απ` αυτά; Στην ανορθόγραφη εποχή μας, όποιος δεν καταφέρνει να ταιριάσει κάτι πρέπει να είναι κλούβιος στο μυαλό. Οι ηγεμόνες δείχνουν τόν στρατό τους, οι πλούσιοι καμαρώνουν για τά σπίτια τους, οι στρατιώτες τήν παλικαριά τους, και οι γραμματισμένοι μάς ξερνάνε τίς αρλούμπες τους. Πρέπει να τούς διαβάζουν και να τούς ακούν, καλά και σώνει. // Βγήκανε φέτος ποιητές με τό τσουβάλι, γκρινιάζει ο Πλίνιος //. Τί καταλόγους με τά νέα βιβλία και ετούτη τή χρονιά - και όλα αυτά τά χρόνια συμπληρώνω - έχουνε ξεφουρνίσει οι αγορές απ` τή Φραγκφούρτη και σε μάς! Δις ετησίως καινούργια πνεύματα προβάλλουν και συστήνονται, απλώνουμε πραμάτεια τό μυαλό μας, αλλά, παρά τό σφίξιμο, δε βγαίνει τίποτα. //
  

   Είναι κανείς που έχει τή μανία να τρώει βιβλία; Ποιός είναι που διαβάζει; Ήδη υπάρχει τέτοιο χάος και τόση σύγχυση, που έχουμε λιώσει, τά μάτια μας πονάνε απ` τό διάβασμα, τά δάχτυλά μας από τό ξεφύλλισμα. Όσο για μένα, είμαι κι εγώ ένας απ` τό σωρό· δεν τό αρνούμαι, // δανείζομαι για τήν περίπτωσή μου αυτό μονάχα: όλα και τίποτα δικά μου. //

   πήρα, δεν βούτηξα· //

   παίρνω τήν αφορμή να πω κι εγώ: ποιόν κέντησα; Στο πιο μεγάλο μέρος τό υλικό είναι δικό τους, // μα μοιάζει άλλο απ` ό,τι πήρα. //

    όλα έχουν ειπωθεί, //

   αχώνευτα, χυδαία, ρηχά, κούφια, θαμπά, ξερά -, όλα τά ομολογώ (μια επιτήδευση κι αυτό εν μέρει), κι ό,τι κι αν πεις για μένα, έχω χειρότερη γνώμη απ` ό,τι εσύ. Τί να διαβάσεις; Κι εγώ τό παραδέχομαι, δεν θα `θελα καθόλου να χάσεις τόν καιρό σου για κάτι τόσο ανώφελο. Ούτε κι εγώ θα `χα τήν όρεξη να πάρω να διαβάσω κάποιον που γράφει έτσι - χαμένος κόπος. //

    οι ματαιόδοξοι αυτοεπαινούνται και οι ηλίθιοι αυτοκαταδικάζονται, κι όπως δεν πάω να πάρω μπόι, σωστό δεν είναι ούτε να κοντύνω. // Μπορεί να μένω πίσω ίντσες, πόδια και παρασάγγες από τόν έναν ή τόν άλλον, αλλά μπορεί να σού ξεφεύγω και μια τρίχα. Τούτων ούτως εχόντων, καλά ή κακά, τό τόλμησα κι έχω ανέβει στη σκηνή. Πρέπει να υποστώ τήν κρίση και δεν υπάρχει τρόπος να γλιτώσω. //
  

   θα `πρεπε πάλι να κοιτάξω αυτό τό κείμενο, να τό διορθώσω να τό στρώσω. Αλλά - τό είπα πριν - δεν άδειαζα, ούτε είχα γραμματείς και βοηθούς // ή έξι ταχυγράφους ή εφτά, // πρέπει λοιπόν να κάνω μόνος τή δουλειά, κι έτσι αναγκάστηκα, σαν τήν αρκούδα, που κάνει αρκουδάκια, να κάνω αυτό τό εξάμβλωμα·

 

   κι ό,τι μού έρχεται τό λέω,

 

   Είμαι τού νερού,

 

   και στο εξής // δεν παίρνω πίσω τίποτα. Τελεία και παύλα.

 

   Προς τό παρόν, δεν έχω άλλα να πω.

 

   Καλύτερα να ξύνουμε οδοντογλυφίδες παρά να ζητιανεύουμε τήν εύνοια τής εξουσίας με τά ωραία μας γραφτά

 

   Είναι ανόητο να καταπιάνεσαι με τρίχες,

 

   Τώρα θα εισδύσω στα ενδότερα,

 

ρόμπερτ μπάρτον, η ανατομία τής μελαγχολίας, αγγλία 1628.
© μετάφραση παναγιώτης χοροζίδης (άλλαξα δυο-τρεις λέξεις όπως τήν αντέγραφα)
(ελληνική έκδοση «ηριδανός» 2007)

 

 

    

    εγώ μετά συγχωρήσεως είμαι τής πεζογραφίας

                                                                      σαίρεν κίρκεγκωρ 1843

 

 

   αυτό θα ίσχυε, απάντησε, αν η αλήθεια ανταποκρινόταν στα φαινόμενα

                                                                                                                                     θερβάντες 1613

 

   γιατί τό ανάστημα τού έμπορα αυξάνεται ανάλογα με τή σκιά που ρίχνει, και όχι ανάλογα με τό ποιό έχει, ο ίδιος, πρόσωπο

                                                                                                                                                                                                                                                           θερβάντες 1613

                                                                                                                                                                                                                                                                               

 

 

 

 

   στο βιβλίο τού ρόμπερτ μπάρτον τά πλάγια γράμματα σημαίνουν [ κι όταν τό πάρετε (και σάς εύχομαι να τό πάρετε, είναι ογκώδες αλλά θα σάς συντροφέψει επαξίως -  εξάλλου μεταφράστηκε (κατά παρέκκλιση τών κανόνων) (παρέκκλιση που τήν χρωστάμε βέβαια στον χοροζίδη) και στα ελληνικά παράλληλα, σχεδόν ταυτόχρονα, με τή μετάφρασή του και στις υπόλοιπες ενδοευρωπαϊκές γλώσσες - μέχρι τό 1990 δηλαδή (και για 360 πάνω-κάτω (ή ακριβώς) να πούμε, χρόνια) αποτέλεσε αγγλοσαξονικό μονάχα καταφύγιο για όσους είχανε κατάθλιψη ( : σημερινό τουτέστι ιδίωμα για τή μελαγχολία - τών μεσαιωνικών) ή χιούμορ, ή και τά δυο) όταν τό πάρετε λοιπόν θα δείτε μόνοι σας ] ότι όπου υπάρχουν πλάγια γίνεται αναφορά σε γραφτά άλλου - κατά σειράν ας πούμε στα αποσπάσματα που διάλεξα για εδώ : γιουβενάλης, εκκλησιαστής, ένας επίσκοπος λονδίνου, σκώτος ιστορικός, οράτιος (τό: κουτσοί-στραβοί, γράφουμε όλοι), baronius, scaliger, gesner, μαρτιάλης, scaliger, cardano, νεότερος πλίνιος, τερέντιος από τόν «αυτοτιμωρούμενο» (τό: παρά τό σφίξιμο δεν βγαίνει τίποτα), giovio, strada, οράτιος (τό: είμαι κι εγώ ένας απ` τόν σωρό), lipsius, κικέρωνας (τό: πήρα δεν βούτηξα), σενέκας (τό: μοιάζει άλλο απ` ό,τι πήρα), τερέντιος (απ` τόν «ευνούχο», τό: όλα έχουν ειπωθεί), κικέρωνας (τό: ό,τι μού `ρχεται τό λέω), οράτιος (τό «είμαι τού νερού»), και τό «καλύτερα να ξύνουμε οδοντογλυφίδες...» είναι τού valentin andreae για τόν οποίο δεν ξέρω σχεδόν τίποτα προς τό παρόν αλλά επειδή τό απόσπασμα είναι εξόχως έξοχο...θα ψάξω και θα βρω (και θα σάς πω) (χρωστάω στον χοροζίδη έτσι κι αλλιώς χάριτες πλήθος δηλαδή για τή μετάφρασή του, να μην τό κάνουμε και θέμα). Τα περί «τριχών» είναι τού μαρτιάλη. Έβαλα με λατινικά στοιχεία τά ονόματα τών λιγότερο (έως καθόλου) (σε μένα τουλάχιστον) γνωστών. Πήρατε μια ιδέα πώς δουλεύει ο τύπος - πάρτε τό βιβλίο να τό ευχαριστηθείτε ακόμα περισσότερο. Περιττό να πω ότι βρίσκω τήν μετάφραση τού παναγιώτη χοροζίδη εξαιρετική (φυσικά και δεν τού δώσαν τό «βραβείο μετάφρασης» (βραβείο ! ) εκείνη τή χρονιά, πράγμα που τιμά τή μετάφρασή του ακόμα περισσότερο) και η όλη έκδοση είναι πολύ προσεγμένη. Δεν έκανα παραβολή με κανένα πρωτότυπο και δεν έχω και καιρό να κάνω τέτοια, τό πράγμα μιλάει από μόνο του. Αισθάνομαι ευγνωμοσύνη στους ανθρώπους που δίνουνε καιρό απ` τήν ζωή τους, και κόπο απίστευτο, για να μάς μεταφράσουν τέτοια μοντέρνα πράγματα - τού μετα-μεσαίωνα
   (ή και τού προ-μεσαίωνα τού δικού μας) (γιατί φαντάζομαι προσέξατε (και ξαφνιαστήκατε εξίσου) τό πόσο μοιάζει, και τό πόσο θα `χε μπορέσει να γραφτεί και ίδιο - και περίπου απαράλλαχτο - σε σχέση με τά (ακριβώς) δικά μας: τά μοντέρνα και ανεπανάληπτα σημερινά).
   (αλλά αυτή είναι η δουλειά τής τέχνης, όταν είν` μεγάλη βέβαια: μάς δείχνει όχι πόσο καινούργιοι τάχα είμαστε, αλλά πόσο αδυνατούμε να ξεκαινουργιωθούμε ξεφορτωνόμενοι διάφορες αιώνιες βλακείες πολύ ανύπαρκτες και παλιές.)

   θερβάντες: από μια γλυκύτατη αγγλική έκδοση (hesperus) τού «απατηλού γάμου» και τής «συζήτησης ανάμεσα στα σκυλιά»

  κίρκεγκωρ «η επανάληψη» / μετάφραση σοφίας σκοπετέα / εκδόσεις «παπαζήση» 1977  (για τήν εξαιρετική δουλειά τής σκοπετέα στον κίρκεγκωρ μπορεί και να τά ξαναπούμε),

                                                                                                            (αυτά για σήμερα) σάς φιλώ,
                                                                                                                                                             χάρη

       
        robert burton
      

   copyright © 2oo9 hari stathatou for her text, translation and photo, all rights reserved 


 

 
   
διάλογος με: 20 ►  
   


υπάρχει και άλλος τόπος
όμως

 

τείχη τοίχοι τύχη : εισαγωγικά

 

 

αθώα λευκά χαρτιά

εκτός από τά κείμενα άλλων που θα μπορείτε να διαβάζετε εδώ (και τά οποία είναι (είμαι βέβαιη) παντός καιρού) τά δικά μου γραφτά πάρτε τα σαν ημερολόγιο που θα απωθεί ηπίως τήν επιμελή αποθέωση τής επικαιρότητας (όσο για τό κοπυράϊτ, τόσο σ' εκείνα όσο και στις μεταφράσεις μου, που – κατά καιρούς – θα σάς παραθέτω, μού ανήκει βέβαια) αλλά
αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορείτε να τά αναπαράγετε αν θέλετε (φτάνει να αναφέρετε τήν πηγή – απλά και συνηθισμένα πράγματα που λέμε) *
(οι φωτογραφίες επίσης θαν' δικές μου αν σάς τό πω  – αλλά πολλές άλλες φωτογραφίες, πίνακες, σχέδια και γκραβούρες, αν δεν σάς πω κάτι άλλο, θα είναι από κάποια σελίδα ιντερνετική – και, φυσικά, όπου βρίσκω τό όνομα τού δημιουργού τό αναφέρω)



 

μπορείτε επίσης να δείτε (αν έχετε διάθεση μόνο για πεζογραφία) (και για λίγα ίσως πράγματα παραπάνω για μένα) τήν ιστοσελίδα μου  απολίτιστες τέχνες : εκεί είναι και εκτενέστατα τμήματα από τά (εκδομένα και ανέκδοτα) μυθιστορήματα που έχω μέχρι τώρα ετοιμάσει για εδώ  ^ < > # + = και θα ακολουθήσουνε, θέλω να ελπίζω σύντομα, και τά (ακόμα πιο) εκτενή τους κείμενα (ολόκληρα) : σκοπεύω να εκδόσω τά πάντα εναερίως δηλαδή στο ιντερνέτ



*
(επ' αυτού να θεωρώ ότι θα θεωρήσετε αυτονόητα τά όσα γράφει τό εξαιρετικό μπλοκάκι τής L' Enfant de la Haute Mer για τούς όρους αναδημοσίευσης)
και να συμπληρώσω ότι δεν είναι αξιοπρεπές να κλέβει κανείς άλλους, όταν έχει έναν εαυτό απ' τόν οποίο μπορεί να κλέψει ελεύθερα – και μην υποτιμάτε τή δημιουργικότητά σας : όσοι τό 'καναν τιμωρήθηκαν και τούς είδαμε να ασχημαίνουν.

© ο πίνακας τού τίτλου : david hockney : Not Very Big Blue Balls (λεπτομέρεια), 1991, oil on canvas (98,10 x 128,60 cm), η μαυρόασπρη φωτογραφία δικιά μου (δηλαδή τής γάτας μου) (τήν εποχή που δεν υπήρχανε ακόμα τά λαπτόπ) © ο πίνακας στο μπάνερ για τήν ιστοσελίδα με τά βιβλία μου (λεπτομέρεια) : δικός μου, 1989  ©  τό χαρακτικό με τούς κρεμασμένους : από τήν 1η έκδοση τών ποιημάτων τού françois villon, παρίσι 1489  ©

 

και τό άπειρο να συμφιλιωθούμε

giordano bruno stiftung / emily brontë
herbert marcuse / γιάννης ξενάκης
tom waits και david bowie
happy few / stachtes / silentcrossing
talisker μαύρη / talisker πορφυρή /
ροΐδης
αγριμολόγος / gatouleas / κελαηδίσματα
post.scriptum.inter - action και ο άλλος ρο
undantag και omadeon και ρενάτα
μπαλόνι κόκκινο / head-charge / κατερίνα
l' enfant de la haute mer και γιώργος μίχος
ο δρόμος με τίς φάμπρικες
/ geographies
έγκλημα και τιμωρία / tsironakos

φώτης τερζάκης / the act of touching
no budget / futura
maya's life / maya's playground
positive atheism και jane austen
heinrich von kleist / gregory markopoulos
emily dickinson ή walther von der
vogelweide

κι άλλα πολλά μπλοκάκια και σελίδες
και όχι μόνο για τή
γλώσσα και λοιπά
που θα τά πούμε εν καιρώ στις από
δίπλα
αριστερά πολυλογίες

 

 

τά εκδομένα μου βιβλία :

συνεργασίες :

 
από εκατό δρόμουs

χαρη λέει στο: 12 τό εγώ είναι άλλη :
ανώνυμα λέει στο: 12 τό εγώ είναι άλλη :
χαρη λέει στο: 21 : επιτάφια μπλουζ τού ιωάννη σεβαστιανού
Aikaterini Tempeli λέει στο: 21 : επιτάφια μπλουζ τού ιωάννη σεβαστιανού
Aikaterini Tempeli λέει στο: 21 : επιτάφια μπλουζ τού ιωάννη σεβαστιανού
χαρη λέει στο: 2 τείχη τοίχοι τύχη
ανώνυμα λέει στο: 2 τείχη τοίχοι τύχη
χαρη λέει στο: 21 : επιτάφια μπλουζ τού ιωάννη σεβαστιανού
undantag λέει στο: 21 : επιτάφια μπλουζ τού ιωάννη σεβαστιανού
χαρη λέει στο: 8 μια ωραία μαργαρίτα εις τά δάση μια φορά ... ...
Aikaterini Tempeli λέει στο: 8 μια ωραία μαργαρίτα εις τά δάση μια φορά ... ...
χαρη λέει στο: 20 choderlos de laclos : ... τό παράδοξο ως αφετηρία τής αλήθειας
gatouleas λέει στο: 20 choderlos de laclos : ... τό παράδοξο ως αφετηρία τής αλήθειας
χαρη λέει στο: 20 choderlos de laclos : ... τό παράδοξο ως αφετηρία τής αλήθειας
Aikaterini Tempeli λέει στο: 20 choderlos de laclos : ... τό παράδοξο ως αφετηρία τής αλήθειας
χαρη λέει στο: 20 choderlos de laclos : ... τό παράδοξο ως αφετηρία τής αλήθειας
tsal λέει στο: 20 choderlos de laclos : ... τό παράδοξο ως αφετηρία τής αλήθειας
χαρη λέει στο: 19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...
ανώνυμα λέει στο: 19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...
ανώνυμα λέει στο: 19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...
κόκκινο μπαλόνι λέει στο: 19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...
ανώνυμα λέει στο: 19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...
head charge λέει στο: 19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...
χαρη λέει στο: 19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...
head charge λέει στο: 19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...
head charge λέει στο: 19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...
χαρη λέει στο: 19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...
Post.Scriptum.Inter-Action. λέει στο: 19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...
χαρη λέει στο: 19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...
Post.Scriptum.Inter-Action. λέει στο: 19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...




αρχείο



νοέμβριος 2012(2)

21 : επιτάφια μπλουζ τού ιωάννη σεβαστιανού
9 σαβουάρ βιβρ

φεβρουάριος 2010(1)

20 choderlos de laclos : ... τό παράδοξο ως αφετηρία τής αλήθειας

δεκέμβριος 2009(2)

12 τό εγώ είναι άλλη :
19 ευχές με (τίς) ευκαιρίες...

νοέμβριος 2009(3)

γ υποκριτικό διάλειμμα
17 γλωσσικά
18 gottfried von strassburg

οκτώβριος 2009(2)

15 american stories (θετικισμός και πολυλογίες)
16 οι γάμοι

σεπτέμβριος 2009(2)

13 περί βιβλίων
14 υπό ξένην σημαία

αύγουστος 2009(8)

α β γ : γραψίματα και σχόλια
5 περί ψεμμάτων (συνέχεια) : καβάφης
6 καβάφης / περί έρωτος
7 γιατί η βία είναι μία αηδία
8 μια ωραία μαργαρίτα εις τά δάση μια φορά ... ...
β γενικές δοκιμές : απόπειρα μεταφοράς t. s. e.
10 τό θηρίο στο χαλί
11 περί αναρχίας ...

ιούλιος 2009(5)

1 χαρισμένα (και αντί εισαγωγής)
2 τείχη τοίχοι τύχη
3 τό χαλί τών επικαίρων
α διάλειμμα για τό μπλουζ τού πρίγκηπα
4 η τέχνη τής πολιτικής ψευδολογίας






άλλοι σύνδεσμοι









          επαφή

           



           Site Meter